Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half.
The machine reads it as
- in Epist. Eccles. 245. Cedit 2 quae est in fol. pag. 402 sey1. quido
- posententia gomari contra Arminicm noninelegan struit sdema, dhum ex sententio
- Arrminii vel etum ipsus sellamini comparpas pharna copolo, qui ciens potrint noveret
- ivenenu; sique ille influxum Aud schema in opibus calixoti scio E
- Eiadistas. Mihi videtur fragi posse aliud
- pro laxiorribus conta illos s
- de Parmncopola aptius schema consentiens principiis meis. Scilicet quidam
- phacopola Chymicus peaere epoens
- cnfinitas formulas super in naturae arcana admissus
- infinitas habet formulas in animo, etavorandi compositionem varias et si agulares. Sndo Majore
- ermula
- quadam luce coelitus collustratur, et ut ipsorum verbo utar, pervenit ad Adeptorum.
- videt magnum illud Lapidis arcanum (e variis viis posse elaborari, hque et cum prolixae sint omnes
- haeret in hoc divergio, Nec satis secum constituere potest, quam sequatur. ita defixo, et a deo lucem
- flagitanti apparet Angelus, qui dirinitus ic doctor arcanorum; monetque si unam
- ex viis uni ex viis et viam desistat, designat cui si in et viae cujusque proprietates explicat
- cis
- oprims autei
- sistisimarie imadinem
- lui
- unt
- isitu
- ihi pproditurum
- exenilauri possit eisseai
- esse
- et
- vileatur
- Sed si hanc viam susint se quatur
- ihi unquam prodiisse,
- ejus magnitudinemque ex natura magis patefaciat.
- voti compotem fore, sed mu inde faturum, ut magna vis hominum pereat, Nec sibi
- venturum
- lecti edium etiam non quaders aut issuadere, sed ipsius
- electioni rem permittere ita Angelus cum dicto disparens. Quid ad haec Adeptus
- plura dicere permissum esse
- inir
- i
- ell ectis cjusque conditionibus
- noster, haeret, astuat, nunc se cogitat multis causam m exitri fore; numc magnitudine rei
- am
- imbes invitatur. Sed postremo secum reputans divinam gloviam omnibus aliis rebus esse
- praeferendam, ta qua nihili habendum sit, non magna tantum hominum multitudo
- sed et ipsum genus humanum, in comparationem venire non possit, nobilis quidem creatu
- sed qua multae aliae sint immenso propemodum graduum excessu nobiliores in hoc uni
- verso; caeteris missis eo gradum vertit; unde illa rerum miracula peti posse dci
- bo
- minimeven
- quid nos ad haec: an ejus electionem dammbimas; au potius
- nan
- legitimam, justam, imo debitam statuemus? Quando Divina Gloria omnibum
- saec jum utcunque ad Deum ipsum
- didicerat.
- cui caetera omnia cedantis
- transferamus, videt ille infinitas rationes possibules ereandi universum alias aliis
- e
- c
- finis rerum summus est;
- perfectiores. Sed perfectistimam esse illam Series possibiles, quarum quaevis
- posset constituere totum universum. Ex his aliquae plane homine carent; aliae homin
- minem pargus variae sunt, alibi enim hono naturalibus tantum beneficiis
- alibi ed apeci extraordinania dei cura ad supernatura
- bonaib sapernaturalia bona malave sentre expectat. Sunt feries possibilet
- Ho-
- ubi omnes homines pereunt, sunt ubi omnes salvantur. Et quodem si homo pos
- _ quae habeqficituo
- poenisve premitu
- Deum esset sinis universi sunt ubi pari salutem pars exitium habitura est. Ex his
- Et tol possibilibus rerum seriebus, una tantum praecaetenis eminet perfectione
- ad miranda producendorum eminet, ut sol inter astra quantum sot in tercastra
- sol lucem astrorum apud nos vincit. Sed hac serie multorum hominum exitium
- continetur. Deus, qui illod sibi propositum habet primum decretorum, agere
- utiso sapientia sua immensa, certissime eliget
- in seriem perfectissimam, etsi cam hominum multip multorum per etsi multorum
- in qua multorum hominum pernicies immenso majorum perfectionum bonorum
- semper perfectissimo modo
- excessu compensatur. Nec aliter salvis sapientiae rationibus agere Deus potest
- Teus aget. Neque habet quod homo queratur, niti Atque hoc est quod dicitur
- sed permittere mala. Vult seriem perfectissimam,
- in qua sunt mala. Sed illo vult non mala, sed excessum bonorum.
- sult perfectionem maximam, permittit mala sine quibus ea non potest obtrneri
- Eus non Mell) velle
- prata non sunt media, sed conditiones. Igitur peculiaria Schemata quae siunt
- putandum est deum deliberae an homini tribuat influxum ad malos actiones
- sed dec revisse seriem iversi hanc seriem universi, in qua et hujus hominis
- rner
- de Adamo, de pec
- ation existentia actionesque continentur. Ante quam decretum est an hic
- como extiturus esset, jam constabat hunc hominem esse peccaturum, non
- gitur Deus decrevit de peccaturo, Adamo poet petro pe an ac
- de petri lapsu et poenitentia, de Judae lapsu et desperatione, de auxiliis majoribus
- petro. minoribus judae dandis. Sed quoniam in hc hoc universo spectati
- otibili jam continebatur hc certa mensura, aupiliorum
- aror
- im ruum cerenitatr pa
- idnifixru
- Apparituvam
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068305:0002?run=74