Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 19r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. tanta habens c petrus peccaturus, petrus eertis inter pec.
  2. landum auxiliis destitutus; petius reversus cert efficaci i ales auxiliis
  3. gratiae adjutus; judas peccaturus, judas carituras magnis auxiliis, judas despera
  4. turus. Itaque nen dee DEus de aux. Itaque non putandum est peculiariter
  5. statuere Deum de auxilii petroant judae tandis, sed utrum h hunc petrum
  6. hunc judam, possibiles, cum tota serie auxiliorum et circumstantiarum
  7. ve jam in notione ipsorum completa, comprehenditur, velit ad mittere ad
  8. existentiam. Imo ne hoc quidem urse decernit, sed an admittere velit
  9. ad existendum, eam possibilium seriem universalem, qua inter caetera
  10. infinita petrus et judas dictis modis affecti continentur. Quod igitur judas
  11. damratur, quod petrus salvatur, fit quidem divinae gratiae auxilio
  12. quod judas non salvatur, fit quia satis magna mensura gratiae data non est
  13. est, sed nullo Dei deereto de neganda ei gratia; sed quod
  14. interim Deus nullo deereto gratiam negat, sed tantum
  15. peccaturum et desperaturum, nihilo minus creare permittu decernit
  16. um etium fabuliscelebratur
  17. Caeterum ex his patet quae sit altitudo divitiarum apud panlum.
  18. bet
  19. quod aliter series electa sibi non constat
  20. deus facit quod
  21. Nempe major propositia nobis quidem certu efsel i conveniens habendut est
  22. nim propositio
  23. Haec Scries rerum universi a deo creati est optima. Ergo hanc seriem universi
  24. Quicquid est optimum fsi
  25. etia
  26. sed
  27. a Deo feri con veniens habendum est. Major est indubitata, ex natura sapientiae divinae
  28. sogisma res
  29. est optimum
  30. sed minor propositio etsi robis certa esse debeat ex eventu, quea, ut optimam esse statuamus hanc
  31. comprehendi intelligiae non potest. Et in hoc consistit altitudo supientiae divinae. nobis
  32. sunt enim in universo creaturae infinitae, cunt in iis multae longe homine perfectiones.
  33. Nec homo, nisi quatenus p in Christo sublimatus est, magnimomenti esse potest, in occlis dei
  34. seri
  35. itaque infinitus habuit rationes deus interse concurrentes, quas consideraret, cum
  36. unibersum hoc possibile consideranit eligi dignum judicavit. Et maximam
  37. inter principem rationem fuisse silii incur
  38. fuitse putandu Nec dubiuu fecta re praesentatione ideati in mentis divinaesdea
  39. ti utique etiam cum lapsu hominis, inerat incarnatio Filii dE), quod est omnium
  40. quod in hujus possibilis universi ie
  41. odmirandorum maximum. cui vel suli aetera omnia cedere debnissent.
  42. Deus vult omnes homines salvos fieri, non voluntate absolutu, sed hypothetica, id est
  43. id est vult facere quicquid conducit ad hominem salvandum si velit. Vemtate
  44. Non ita tamen vus omnes homines salvas fieri, ut velit, eorum mutare voluntatem
  45. Gpiscopius longe alias init vias respondens schemati Epistolae supradicto
  46. faletur quosdam matuise divinam praescientiam negare, quod noq viderent, quomodo justitior
  47. divinae, aut libero arbitrio consuli posset. Agnoscit Episcopius hanc unieam difficultatem
  48. multa non poenitenda ingenia vexasse quod sapient id divinae intersit, potius non creare
  49. hominem, aut creato non dare legem, quam videt non observandam.
  50. Addit quoad
  51. influxum sibi probari durandi sententiam, ut concursu diono opus non sit, sed sola sufficiat
  52. conservatio seu potius non destructio (Ergo deus, non operaretur
  53. In Epistola quae est Ecclesiasticarum 555, in editione 2d a ffo (in sol,
  54. Episcopus
  55. examinans pr sententiam, nescio cujus quem virum Aurptmum vocat, qui in Ethicarum institutonum
  56. irso statuerat, sedem libertatis esse intellectum practicum, negal hanc propositionem:
  57. hoc est eligndum, hoc est fogiendum, esse intellectus practici; sed voluntalis. Intellectus vero
  58. crigere
  59. dabem
  60. e enuntiatione
  61. voluntalis, quaero igitur ab
  62. ad non houco simul judicet eligendum
  63. ipsum fugere
  64. autat velle hominem intlidum bruto motus itra intellectum agere. sed ego puto hunc casum noncontii
  65. ferim ipsum
  66. Episcopio, an uteo putet unquam intellect aliquid eligatur
  67. internam esse intellectus.
  68. nisi cum homo subbuvilat de praecedente itellectus judiem, et rationes vp sensum moventes vel alias
  69. infert
  70. aefert. ipsa voluptas exercendae libertatis nova ratio est Detur ex implum in contrarium
  71. episcopius a contra sentrentibus non agnosci peccatum contra conscientiam. Iuo possunt onscii esse homines
  72. contrarii mandati divum, sed spis futurae poenitentiae ventaeque, juvcta proesenti paccnitat ve
  73. ubilitali praevalebit

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 19r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068305:0037?run=74