Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 19v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Arnoldus poetenburu in Epis ad Adriam Patium (Exis. Eccles iest. 616. Edit. 2 ii soli
  2. consuram habit in librum beorurdi k a Rysser qui Troissum et doctores schrlusticit
  3. mire jactat. Negat Risserius angulos eligendos ut bonos, reprobandos ut malos a deo
  4. tuisseconsideratos.
  5. Conatur Ryssenius Miribiliter defendit, abimo sub
  6. calcem in vo totus est, ut oblineat decretum Dei de demonstranda sua gloria in homine
  7. alsibili contra dispritat poelemburgius, possibile esse non ans. Mihi videtur non
  8. id non esse possi in quaestione, jufficere veritates de possibilibus radicatas esse in intellectu
  9. divino. Fines ecreta. Objicies mihi: decretum de existendo posse rursus concipi sub rave
  10. possibilis X sic in infinitum concedo. Sed Nam deus infinitis modis omnes actus reflexos simul ac
  11. semll exercet
  12. Quae de homine possibili dicuntur non male nola socleburgins
  13. revocari ad alia; si ego Adamum creem quendam hominem, ejue dem tantum virium
  14. tantum auxiliorum internorum, tertamque eumque objiciam certae seriei circumstantiarum
  15. etint tuni, hoc illudve eveniet.
  16. Et quidem secundum me ultimaosiderabio, tunc tantum perfecti
  17. nis produxero. Addit poeterburgiis. Ejusmodi Ens non esse idoneum actionis divinae sudjectum
  18. priosquam Deus id in actum producere decreberit. Non potest inquam Deus constituere, velitue hominem
  19. clinere an reprobare, priusquam ipsum condere jam ante statuerit, quia hoc ordine naturae sic
  20. procedit, ut si quis contrarium asserat) manifestam contratictionem involvatso
  21. eo
  22. Ego contra sentio, non Deum quidem in enere statuere posse de honahe
  23. e
  24. edefinito aliquo individuo creando non posse constituere nis post perfectam ejus cognitionem
  25. leora
  26. Etsi Deum concederemus de genere ali quo constituere, eb e antequam de omnibus conditionibus constituat
  27. quod tamen aec ipsum verum est quia deqs nihil constituit nisi omnibus consideratis) tamen por posse constituere
  28. es invit individuo cosicondendo, nisi perspecta tota indivitui ejus conditione, seu a ut ego soleo
  29. aqui notione completa prius consiverata. Et veio alioqui de nondum perspecta judicaret.
  30. si decrevit condere aliquem hominem, certis quibusdam praeditum proqualitatibus non
  31. deo derrevit condere Adamum, nam ipsa cempleta opus est restringentibus ad naturam indivi
  32. dualem. Et in universum exmetdas quae de Adamo vult statuere vel Adamo
  33. lamisi um Toli genenis humani; un totius universi rebus connectantur. Itaque Deus
  34. ne de minima quidem re unioeisi quicquam statuit ante totam seriem possibilium considera
  35. tam ut scilicet decernat tale potius, quam aliud constituere universam. Itaque non homo sed
  36. tota serres possibilium faciens hoc univesumcam omnitus suis satibus praeterita praesentibus
  37. at futurisque simul sumtum; divini decreti de objectum est. Atque hoc posito deim
  38. consequantur decresa des particularia de produendis simpilis, consevandis juvandis,
  39. Manilius puto. Solvite mortales animos carisque levate
  40. Fata regunt orbem, erta stant omnia lege
  41. Cacolus Niellius ad Cytenmgardum Ep. 633. quo est in Appendice Epistolam Tneologicam
  42. in Belgio eoilarum in fol. Il ne semble que c’est à tort qu’on uppelle nos adversaire
  43. c
  44. fato subiiciebant praete
  45. poe eres de aottecette
  46. toici omnia
  47. ut idem
  48. Je noniam scctam cur opimon salum stoicum
  49. que nous n’en avons acburdhuy. Il je nous ceste maintenant que deux ecrivans deicelle
  50. is s
  51. animos hominum, dit , un fort anieu grand aute, qui aovil vuplus
  52. unstinue
  53. sepeque et Epictete qui exaltent si haut le frans arbitre, que pelagins n’ost prmais en dire tant
  54. oul seprinci, ol point de sagesse, de ne dheucher la felicité et le bonteur de homme es choses qu
  55. alvinus deo attribuit iuplicem schesin, Lutherus coquitur de deo absevadito et retelato
  56. ue sont par en nostre puissance

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 19v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068305:0038?run=74