Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 K, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- De controvertiis sacris
- generalibus.
- Controversia est hoc loco quaestio in aliquo judico agitata
- Judicium est status rationibus certantium sub exitus spe
- Opponitur Judicium Bello
- Bellum est status per vim certantium
- Nihil necesse est in definitione Belli addi spem exitus, quemadmoda
- eam ad didimus in definitione Judicii. Nam ipsa natura certaminis
- per vim talis est, ut plerumque sub finem ejus appareat quis
- sit victor. At cum rationibus certatur, erque raro sub
- certaminis finem apparet penes quem sit veritas aut victoria
- Judicium ergo a Disputatione in eo differt, quod in judicio
- sub certaminis initium spes est ad exitum perveniri posse;
- at cum disputatio inchoatur sine judice sive norma verendum
- est ne nihil agatur, sed idem qui ante fuit sit sub finem
- disputationis rerum animorumque status.
- quare disputationes ad exercitium utiles esse possunt
- at cum serio, exitus certaminis quaeritur, ad judicium
- aliquod confugere debemus.
- Exitus certaminis est, cum post certamen res in eum
- pervenit statum ut certari amplius e Facile non possit
- s
- Hic enim est Scopus certaminis serius ut tandem certaminum
- esse
- Exitus certaminis generalior est victoria, nam ad potest
- Siat finis
- certaminum, finis, nentro vincente. Quando scilicet ambo cecidere,
- quando ambo superstites atque integri anceps certamen pace
- deremere. quando nenter alterum convicit, quando apparet
- inane fuisse certamen, controversiae scilicet statu non
- in rebus aut sententiis, sed verbis posito, quibus semel
- declaratis quaestio cessavit.
- t ergo natura appareats illiuis, hominum statios
- qui judicium appellatur resumta ejus definitione paulo
- ante posita considerandum est, quinam sint illi qui certam
- Certamien est experimentum virium eo animo utrinque
- captum, ut appareat uter sit potentior
- cum autem qui animo atque intelligentia praediti sunt nihil
- frustra faciant, patet certantibus propositum esse aliquod
- praemium certaminis sive Brabeum, sive hoc ipsa
- victoris gloria sit, sive aliud quoddam lucrum cujus spe
- apdor certantium animatur
- Certari potest viribus ingenii aut corporis; imo et fortuna
- Nam ille quoque qui fortunatior est censeri potest potention
- potens enim est, qui amicum habet potentem, nempe fortunam.
- spes exitus consistit in tali certaminis natura ud
- judicari possit expectari exitum debere. Itaque non hic de illa
- spe loquor, quam sibi quisque fingere potest, sed quam res ipsa
- suppeditat, sive de sperandi causa, quam Galli vocant apparem
- perinde ac si dixissem judicium esse statum rationibus
- certantium sub justa exitus spe.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 K, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068306:0001?run=74