Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 K, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- controversias quae in
- nasci possunt
- Ut ergo l judicio sine sacio sive civilis penitus intelli,
- gamus, consideranda erit persona certantium, praemium
- certaminis spes exitus ex ipsis certandi legibus, ac denique
- rationes quibus certatur. Nam tractatio de judice
- sine norma, sub tractatione de spe exitus continetur
- certantes
- Circa quaestio esse potest an personam habeant
- standi in judicio, sive an audiri debeant. Quae sane cinti
- dubitatio etiam in sacris controversiis obtinet. Quaeritur enim
- an sit cujusvis etiam laici in has res accuratius inquirere,
- scripturam sacram legere aliaque vetustatis documenta.
- exeutere aliisque controversiam de relicione publice movere
- et reformationem flagitare: Et an non qui talia privation
- suaei instructionis causa suscipit, eruditus aut etiam
- peculiariter illuminatus esse debeat,
- Et an is qui publice
- actionem instituere de his rebos audet, peculiari missione dicina
- sine da ordinaria sive extraordinaria debeat
- esse instructus.
- Huc ergo pertinet quaestio de ptermittenda aut prohibenda
- scripturae sacrre lectione; de libris prohibitis et indice expurgatorio
- de fide implicita simplicium. de jure puniendi dubitantes
- disputantes negantes apostatas relapsos: deque inquisitoribus
- teu
- hareticae fravitatis De admittendis ad disputationes, colloquiaque
- haereticis, et salvo conductu ipsis concedendo ac fide servanda
- denique de Missione ordinaria, extraordinariave ad docendum necessaria
- Inim omnia eo pertine tutscium de vere
- Semper enim quaeritur de jure admittendi aliquos ad
- nhis
- controvertias de religione privatas publicas ve aut ab
- iis repellendi
- ptraemium Certaminis per rationes suscepti est
- persuasio Quae persuasio est vel adversari ipsius vel aliorum audientium
- persuasio adversarii maximum est certaminis per rationes praemium
- Ea enim demum plena victoria est, quae ut ille ait
- Confessos animo quoque subjugat hostes.
- et vero tunc neque judicis autoritate, neque militari executione
- neque poenae metu opus est, ad rem nostram consequendam
- confessionemve ad versario extorquendam
- persuasio auditorum eam vim habet, tum ut pudore ac metu
- quodam contineatur ad versarius si quid ultra moliti velit,
- tum ut applaudentium judicio atque autoritate quod volumus
- consequamur
- aeterum Pertuasione velonihil aliud quaerimus quam ve
- persuationem, vel gloriam, velateum bonum aliquod nostrum vel
- mulums alienum: Bonum nostrum gloria, consenta praemii authonoris
- certantibus propositi; vel etiam rei nostrae de qua alius controversiam
- fecerat; securitas nostra per poenam improborum stabilita
- Bonum alienum persuasione quaerimus cum audientes
- meliores, reddere conamur.
- Quampulm fructus inde etiam
- in nop redundet est enim inter caritatis operas errantes
- docere. Caritati autem maxima praemia a Deo constituta esse
- certum est.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 K, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068306:0002?run=74