Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 29r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Additam
  2. aum esse Miror cathorem Responsionum, ad illa verba non attendisse; eum
  3. ihit ad haec A Raperte ibi de rationibus subjectis, non autem de praecedentibus quaestionibus mentio fiat.
  4. Nec enim quari, de aeterna salute agitur, unde digna res est, qua secundum omnia attente exame
  5. quale ejus institinetur, nec ita leriter in praecipuis negligatur. Sané si quid potuisset contra
  6. tum fuerit. sed illa afferre, nulla ratione id neglexisset. Quod Penultimam Quastionem
  7. gurs sensus quaslispectat, statum quaestionis repetit quidem, sed in responsione deserit. Smo con
  8. onis cui respondotra principium propositum in Rceponsione ad primam duaestionem agit. Status
  9. Vun ex responsio caetionis est. Cum Sectarioram quilibet in sua Religione de aeterna salute certam
  10. nobus ad quaestio ne judicet quod habeat purum Dei verbum, Orationem Dominican Decalegum. Sidu
  11. nes inferam illi ciam in hristi merita honestam ritam, et tamen sequaces reliquarum secta,
  12. et ad motiva potuque
  13. isce reppondere
  14. um omnium eadem, se habere asserentes extra viam salutis constitutos asse
  15. sed ut quaestione t quaeritur, Aonne sit necessarium, ut quis habeat quaedam fundamenta et
  16. Ractenu manens ationes, quas alter pari jurae pro sua causa adducere non possit: Dene u
  17. ior ait, quando dicit, licet in Majori propositione omnes eadem dicant. In
  18. inteclae, su essa. Minoris tamen probatione non afferre omnes eadem, hoc enim idem est
  19. riva pariter m Habemus idem Dei Verbum jidem symbolum et Ut autem Minorem hanc pro
  20. tacta et illa sa bent, cum perrenitur ad sensum Verbi Dei et Symboli et cridenter patet
  21. simul manserunt illos non afferre idem, adeoque neque esse unam fidem in Religionibus diversis, id quod
  22. ediam etro contradicit fundamento Authoris in Religionibus diversis Regiminum
  23. tantum et sectarum, non autem fidei diversitatem admiltentis. Patet itaque
  24. ut modo dixi, Authorem contra principium proprum hic respondere; sed
  25. et patebit, illum non satisfacere quastioni. Non enum quaritur, An. in
  26. probatione MMinoris eadem dicant vel diversa, sed vere supponitur illos di
  27. Miraz quod torier persa afferre, nec quaeritur, An per modia praeliminaria quis se debeat
  28. explosa haec repetam
  29. ximere a discussione particulari controversiarum? Nam perasupponitur
  30. quasi responsione
  31. jam tam in discassione particalari singularum controversiarum ex eodem prin
  32. non legisce: ego vero miror
  33. qui illa explohajacte pio contradutorra eocemjure à singulis probari, et quca port experientiam
  34. qua etiam numtetalem constat, hominem sanae rationis ex principio communi sectariorum
  35. stant ingcusca imos
  36. in pleritque sua discrepantes singulorum sententias non posse determinare, jam quaritur, ut
  37. essugra non ipsum quis moriatur cum tranquilla conscientia; Ame debeat habere talia funda
  38. remsecutus est. U
  39. hic mise prasent ta, et tales Rationes, quas pro se alter contravictorcae opinonis fautos
  40. statu ontroversiae pari jure non possit adducere Cui quastieni Author nihil omnino respon
  41. ad alium fugit det. Unde patet, illum sieut ultimam quastionem sine ullo responso reli
  42. rectum seil. usum qua, su in Responsione ad penultimam statum quaestionis declinare. Quod
  43. comunium princisio cum
  44. et illum qui didic it, se testimonio S. Augustini prebasse quod Indicca praeliminaria pro
  45. se rectius illis usudemana coclesta jacbata non eximent nos ab orere examinis particularis,
  46. posce tuto mori. gratis asserit, ut in Responsionis ejusdem ad Quaestionem Seram examine oster
  47. Sed cum ystet
  48. singulor sibi eadem,
  49. duae enim S. Augustinus loquitar, disputando ad Personam, ille tanguam
  50. psuadere si ultra solute duta affent, cum tamen involvant conditionem impossibilem, ac se
  51. comuma illa peurecerem: Si tam manifeste mihi modo monstrares esse mediam noctem, ut
  52. trare quid habuero
  53. abiam venire non possit, assentire tibi, licet vere modo sit media Dies.
  54. quaeritur Annetutior.
  55. ad hoc peculcure recwrsg.
  56. Author et concludit Responsionem suam totam, sententia signis mar
  57. Nostutiores nos ginalibus prae religuis omnibus toto discarso allatis netata, qua asserit, et que
  58. reliquis esse ve. CRimaericum esse sperare in Controversiis Generales quasdam notas sufse
  59. dimus quia didicimus Ecclesia nostra nobus xpriam comunibus isdem principiio solu
  60. recte uti; ut potae quae sola habet istius otclesia signa, quar Deus perpetuorum mi
  61. Sit. bene ait: Debere non duo pbare dari tate Ecclesia et nostra etre talem
  62. Sed ditam

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 29r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0057?run=74