Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 32r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Hoditam.
  2. Male confert recurlumo
  3. Spinitus sancti assistentia.
  4. cum recursu Acatholicoram
  5. ad S. Scriptura. Aoct enim
  6. de aroumetis, quibus sua q
  7. natu. et ostender se à spin
  8. Additam.
  9. Aliud est ionarare causa
  10. probat, etiâ in obscuris etiam
  11. enim ionarum levis projudice
  12. assumi. Additam.
  13. Eucndo asseruerunt aliquid
  14. quod non possunt inde proba
  15. dum solvunt, dicendo: Non
  16. referre an Patrer credide.
  17. se fundametaler an non
  18. et an omnino cas uttige
  19. eorum vult Patres istorum
  20. relivionis fuisse.
  21. cipio. nondum inter se potuernt decioure, a quibus stit vintas vet salsitas. Ille autem mnium tnstianorum ad
  22. tantum explicat, quomodo Scriptura dicatur duden. Unde agnoscendum, pro qua partos
  23. sint Loges? id quod non quaerbatur, sed ut dixi, cum omner rem faalem clamitent
  24. omner pro se stare leges jactent, Cur intuoro seculo et ampliur rer adeo facilis inter libet doctrina probum
  25. ipsor non fucrit determinata. Coetera ipsius Rcponsio nobis savet, cum nocessarius ibi ju-tu sancto reoi
  26. dex aligrequiratur. qualem nos Ecclesiam Statuimus, non autem quomlibet sidei veritati
  27. quaerentem cum nihil magis absurdum, quam velle judicis partes ionoranti fidum, ideoque, judicanda aliub ignorare
  28. quaerenti, deferre: velle ut dubius ipse decidat.
  29. leve. Discit judex causae momenta non teoem, quam didicisse debet. Re
  30. aursus ai Etsinicot in rebus evidoptibusn
  31. est, cum velint quinque primis secutis fuisse Poctrinam inteoram, fuerintnc istorum
  32. Seculorum Scriptores Reformati an Cutherani. Ille autem aut sufficere Scriptura
  33. 8. de qua nulla hic quaestio. Adjungit deinde non opus esse definiri har quastionerre mexant opus esse illire
  34. si discrimina non sunt fundamentalia: tenentur autem demonstrare rotorum saculo. spondere. Sed et gladio no
  35. rum Scriptores, si non fuerint vel Eutherani vel Calviniani, debuisse ad minimum fuisso
  36. Syncretistas, id est, quicunque Acutholicus credit suam fidem in primis quinque seculir fu sint, car controversiar es
  37. isse introrum, debet Scriptorer istorum seculorum otenter suarum partium fuisle. Am
  38. plio itaque quaectionem quaerundo. An scriptorer quinque seculorum primorum fuvrint sec- rint? et tamen quilibet
  39. formati an eutherani, an Hulmstadienser vel R intelense Siautem putat se quati seculorum ejuode sicum
  40. oni satisfecisse dum ait: fortasse ex Patribus dicidi posse hanc quaectionem Aerpondco,
  41. fortasse non. Ipsiur autem est, qui admiltit tale principium, Veritatem ejur non ut
  42. possibilem innuere, sed levetimis aroumentis probare, manime cum facto constit, plurimic
  43. nostrorum publicis scriptis inductione particulari singularum controarsiarum ortenderint con-
  44. trarium, scilicet solam catholicam doctrinam non autem dortrinam ullius alterius Relivionis
  45. ex 58. Patribur probare.
  46. AS Sotiam Eh R esponsione itidem essuoia quaerit. Alcud est admittur S. Patror
  47. pro fisei Norman, aliud est conferre doctrinam horum temporum cum doctrina S. Patrum tem
  48. poris incorrupti, ut patcat, nos ne Catholici an Acatholicorum quis quam incorruptorum
  49. Seculorum dortrinam hodii profituatur. Itum aliud est uti quibusdam Patrum locir etia
  50. dessentientium, aliud consentientium comuni consentu uti. Hoc non avimus. illad ipsi,
  51. qui tum demum Patrer adhibent, quando quaedam illorum loca. ubi discrepant inter se. con dum planc deturminata
  52. tra nos possunt 2dduci. Quando autem comuni consensa Patres pro nobis addacuntur, tum
  53. illor rejiccunt, ut in quibus oraver reperiuntur crrorer, item quorum altor altro ex–
  54. scripsit multa, Etem quor ipsi errorum accusamus ch. Imos. qui simul et clara loca utat, otoribia explicant et alio
  55. esse rum in citando errores evertunt.
  56. Quastione 34 ta quaerituer, Undo constum posit corruptos d S. Patrum lebros; imo Elibertiau Cop asiu
  57. ex maona parte eorum, quibus alias tribuuntur, Authorum non essc? Rosponduti sapi ee non adversat, imavinum cul
  58. ipsis Romanensibus, et affert escemplum de Dionysio Arcopagita: sed non quaritur de
  59. ur, quos ipsi fatemur tales, sud de is de quibur nulla unquam suopicio fuit. Escinde c- ruptum vel supposititium
  60. nim velle inferre, quia ipsi admittimus, quordam esse vel corruptor. vel supposititios E, homunione moribundit i
  61. omnes esse tales. Ervo nulli posse fidem haberi, sanc Scepticum est. scertis casibus ctatuendum.
  62. In Responsione ad 35tam distinctio inter Notoria, et non aeque Nota, non habet Dicit hor nihil ad ipsor po
  63. lacum. Nec enim magis notum est, dulcum Casarem Authorem esse semptorum, quae ipsi quando urvet loro quodam
  64. omnes attribuuit. quam 5. Auoustinum Authorem illorum. quae comuni consensu illi aetri- poneltus est, corruptus est.
  65. buunt ab omnibus.
  66. Ad 36. 37. et 3quam Quaest. un â Rerponsione satisfactum vult. in qua tamen
  67. non respondet, nisi ad 36. H37 nam autem nihil. Quaeritur enim on spiritus S. gra–
  68. tra destituti fucrint Patres? Nec in 38ua Duast. respicit vim quationis; quaritur
  69. enim de Luthero et Calvino, Undc constet illos magis quam Patres ab errorbus imuner
  70. fuisse. Scripturamque melius intellixisse et interpretator fuisse? ad quae nihil respon.
  71. det, nisi Lutherum et Calvinum Patrbur, non autem Apostolis comparari: At veri a
  72. suis praferuntur Patribus: et posito, tantum comparari, manet quastio. Undo constat torguem, sed fructra cum
  73. comparandos, An en sacris littoris extra dubium docere possunt se esse taler, ut not omne erbum a Deo re-
  74. sonant verba Quastionis?
  75. Additam
  76. Neoat Protestatus vranatim
  77. astruttere Patres, cum tamen
  78. in verbis Quaestionis id oc
  79. monstratum sit, et ipse ita
  80. illos tractet, ut omne illis
  81. fidu adimat. De Purvato.
  82. ario, quod detrer nulla varie
  83. tas est apud satres Porna
  84. rum aute qualitas nec-
  85. Calixto et Dalaeo oppono
  86. Dellavrinum Gretherum
  87. Forerum Redd, alios plum
  88. ASditam
  89. tui, sed ne tate in loco pin.
  90. dant. Duc quaestio an cor-
  91. uerit, sed quid denevata
  92. Additam
  93. tiner. Pertinet ad ipsor qu
  94. evidenti. illico clamatu s
  95. Additam.
  96. Vale quaectione in Nos re-
  97. velatum, illisolum scriptum
  98. admiteant.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 32r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0063?run=74