Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 57r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. esse
  2. nia
  3. e
  4. hae
  5. em
  6. utor
  7. jum
  8. O
  9. uti
  10. an
  11. on
  12. op
  13. ili
  14. Sit
  15. ua,
  16. qui
  17. M
  18. on
  19. tio,
  20. rit.
  21. originem haeresium. d hoc perinde e ac si quis dicatrationem
  22. ce scripturam ette fundamenta vel scaturigines haeresium: Ho enim
  23. pari jure de iblis ac de protestantium principio dici potest. Omma
  24. principia sunt falsio applicationibus obnoxia, nec ideo tamen ipsis
  25. quicquam decedit, non magis quam igni et ferro quod illis homi
  26. nes abutuntur. Oenique nullum principium est foccundius hae
  27. resium esuam principium Pontificiorum, nan secundum ipsos
  28. quisquis à Pontificis definitione etiam in re levissimi mo
  29. menti dissentit, statim fit haereticus.
  30. Luaest. LII
  31. dixerat autor Responsionum omnem Christianum non nisi a
  32. sua conscientia pendere. Nam inguit, etiam euise ab alio judice
  33. vel autore pendere dicunt, ejus autoritatem prius sua conscientia
  34. approbare debent. Luid ad hac autor xaminis? Rationem
  35. hanc irrefragabilem transmittit sitentio (quad et alias hic fa
  36. cere solitus est) et respondet tantum ad conclusionem, nempe ita
  37. omnia reduci ad vires humanas. Quasi vero Dei spiritus con
  38. sientiam hominis bona noluntate praditi, gratiaeque obicem non
  39. ponentis, non regat. Z Sixerat autor responsionum unum
  40. quemqe omni studio eniti debere ne sua conscientia sit erronea.
  41. quis unquam credidisset huic sententiae posse a quoquam con
  42. tradtici. Nihilominus autor examinis quadam objiciendi consue
  43. tudine velut abreptus huc quoque invenit quod improbaret. Ait
  44. enim hinc sequi ut praesumtuosi et superbi maxime sunt certi sua
  45. Qxasi vero in qui oun.
  46. rum opinionum. Stuclio enititur ne erret, possit dici praesumtuosus.
  47. Quaest. AII. LIV.
  48. Ad quaest. LIIF dixerat autor responsionum sequendam regulariter
  49. traditionem ubi habetur. Ad quaest. LWV vero dixerat negari a se
  50. Hypothesin Pontificiorum quod scilicet traditionem Patrum ipsi
  51. seguantur sed etsi concederetur, traditionem Patrum esse pro Pon
  52. tificiis: tamen praesumtionem tantum inde orituram, quae probationem
  53. in contrarium non excludat. Hic autor examinis contradictionem oriri
  54. putat, nam si recqulariter seguenda est Patrum traditio, ubi habetur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 57r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0113?run=74