Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 5, fol. 15v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. item educatio et conversatio, nullae enim ideo jnnatae Clerio pheumatolaque
2. Gasseud. dub. 9 Cartes. Nec sapiens ex quavis consitutione corporis aut, quavis
3. gente aeque facile pascitur. Vid Gessend. Ranimadvers. in Epicari philos. tom. 2. p.
4. ite p. 30. Homo est creatura plexilis et philoso fia animi Medicina est media
5. flectendi quibusdam Entra moratia. si homines sequerentur rationem non opus esset
6. tot legibus et splectendi medus. Abusus in his mediis sunt superstitio, et hyrannis
7. illam Ecclesa Romana, haec in quibusdam Monarchis. Superstitio facit ex bono mat
8. tyrannis vetat concedenda (+ superstitio transtt bonum malo permutat in animo,
9. tyrannis in actu ipso 1) Iaque ambitiosi miferis et simplicibus aqueos tendunt, ut
10. si criminibos se implicent. Remedia, dissimulatio et patientia
11. Hinc patet
12. quanti sit nosci Leges naturae, prae positivis; et legislatores ac guberna
13. tores esse virtuosos, debent enim nomines liveros facere et ad ve summum bonum, seu bene
14. In seietate vivendum ducere, non legibus opprimere et servos facere prrvati commodi
15. causa: poena facit, ut idealegis sit potentior quam dea affectas. Quod si id reme
16. dium non sufficiat, membrum inflexibile vel tollendum instartuypi vel carcere
17. ut in furiole, vel exilio et morte ut hu facinoroso. Ei qui ideam legis non habet nec
18. poena infligitur, nec actiones imjutantur. Hinc simplicibus minus impetamus.
19. legum ignorantia minus excusat, saltem ob negligentiam imputatur cum debeba
20. mus impedire. Involuntariorum igitur principia ignorantia et vis. Videantur
21. R achelius et pafendorffins,
22. deus non est causa peccati, quia ipsius espectu
23. peccaetum est non Ens, nihilue habet realitatis. Actio hamana naturaliter consideratu
24. potentiam exprimit dei, et hacsenus bona est, mala fit secundum homines per leges
25. est ergo omissit determinationis secundum legem praescrintam seu privatio. vitios
26. ergo non puniantur, si legum incapaces. percatum est Ens morale cuius autor, non dens, sed
27. nomines. Et ideo saepe sibi vitro vertunt quae licere debebant. vid pufend. Sunsur. Universal.
28. C.7. 8. g. si homines naturae legem sequerentur vitia essent, sed non peccata. Superstitio
29. et Hyrannis fecere ut perre impossibile nunc sit esse insentem. Obj. Deus omnia facit
30. per homines etiam Entia moralia. I d sufficit nos omnia a deo accepisse, non tamen dicen
31. dum omnia a deo fieri Melivi est durandi sententia, nec landabilis est Machiva, quae semper
32. movenda est ab opifice, ut horologiam. Qui hominum actiones dejpropire esse statuum,
33. faciunt eum autorem peccati, quicquid verbis protestentur. vid Clerici s nefiratolous.
34. sect. 3. C. 6. 5. 12 13.
35. Cap. 5. de Bono et malo deque hominis verb et summo bono, etero ac summ ulo
36. Bonum etnalum sunt respectiva, ad alcud nempe ad summum, sed de c rasae sunt
37. opiniones. Sibidinem sequitur pestitia e debilitatio, amtitio laboribus istrahita vero hq
38. ambitiosi occupationibus distrahuntur a vero bono oitaque illis instituenda est ad opiniones
39. aelioram vulgi praesertim. vid spinos. de Emend. intollect. Recherch de la verite lic. 2, c.
40. de divibus et dignitatibus Gassend. Animado. in phil. Exic. t. 2. p. 19. Summum hominis
41. sodnum est est voluptas quae virtutibus comparatur. Et summum matum dolor ex
42. ona
43. vitus in virtute cognitio des et curtura debita dei, sui, et reum, vatium contra
44. vera bona sunt media pervenendi ad summum. Sic modicae devitrae, honor et rcreatio.
45. quidam objiciunt virtutem esse per se amabilem deum esse amandum propter scipsum
46. sed contrarium et rationi et sacus litens consentit; Homines quatenus virtutem
47. aseentus est sapiens, mentisque potentia pollens interim haec et in Capientissin
48. valde limitata est, et a potentia causarum externarum infinite superatur Ut testa
49. tur dolores a morbis, a tyrannis, ab imprudentibus a forturtis externis sed ubi tuo
50. efficio tunctus es, caetera equo animo ferenda, cum sciamus nos partem esse naturae, et
51. omnia ex aeterno dei decreto remunque cursu necessario sequi. Natienter ferendum
52. quod mutari nequit, et nihil appetendum, nisi quod necessarium est, e cortero
53. dicendum at voluntas Tua Felices ergo qui prater animi et fortunae
54. bona constitutionem nacti sunt, ut indolenter agere, et sapientie studio se oble
55. ctare possint. Felices et illi qui morbios et alia mata providento et temperantia
56. levicra reddunt; posterioribus contentiore studio opus un Gassend. L. 2. p. 25: p. 19
57. 113
58. virtus intellectualis in serentus, horalis in volantate et affectibus haderandis
59. viitates tres: cognitio amor, et cultus divirus, 2. sui, 3 societatis.
60. pro quibus unde Theologia, E Medicaprs, et stractica. Consequenbiae et quasi praemia, summum trominis
61. sardipale
62. summum bonum constibuentia animi tranquillitas, livertas, pax gandrum; sanitas, seuritas seu
63. mitium adichonaum fis opposita, ipnorentia reslectus et lasio dei sui, boeretatis int inmnaus
64. quod constituunt

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 5, fol. 15v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068328:0030?run=74