Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Onctorun seu Patrum Ecclesiae in ista Christi verba comentoes, vel polius eorum contersiones, satis
  2. inepta: ut agnovit ipse Malsonatus sesuita, easque rejecit. Nam primo, non idem est pelcire quod
  3. sissimulare se scire, vel nolle sicere. Deirde, his admissis, sequeretur posse sici elian Deun Patrea
  4. siem iptm nescire, quod est absursun. Ses ipse Paldonatus alias ingeniosus aliam responsionem Subilanter
  5. affereas, vinea sua caesit. Vulgata respondeo, praesertim Reformatorum, (nam alii eam resugere solent)
  6. est ex sistinctione partium in Christo, nescivisse eum hie diem quoad humasilabem, at scivisse
  7. quoad sivinitatem. Sed J. sistincllo ista vana est; quando ponit urum suppositan filii Dei esse
  8. Deum allissimum, et hominem simul; alque Deum su premum esse hominem, et vicission: quod est absardun
  9. et implicans contradictionem. Eteniim Deus supremus et honeo sunt sisparala: at Dispâ non pobunt.
  10. et se alio terlio et se se invicem praesicari proprie: quos omnes ratione sana utentes, nec eam obnu
  11. bilantes, agnoseurt. Ul ferrun esse lignum, et arinam esse corpus, absursum est. Si idem esset Deus sunus
  12. et homo sequeretur Deum sumum simul esse non Deum sumum, quod est concradictorium. Nec una pars
  13. se toto composilo potest praedicasi proprie, univoce. Deinde quod composito alicui inest secundam partem
  14. quandam et quidam majorem ac potiorem, alque assirmari se eo simeliciler potest ac debet, id se eo non
  15. licet negare simpliciles, quamvis ei non insit secundum partem minorem. Il quamvis corous hominis non
  16. raliociretar nec sciat aliquid, lamen quam anima ejus raliocinetur atque sciat, quis sicat simpliciter hominem
  17. non ralioninari nec aliquis scire. a issi concedent ul dicere liceat, slius Dei non creavit mandum,
  18. non est Patri coescenliatis, quia ista non converiunt ipsi secundum humanam naturam, nisi per idiomabi
  19. comunicationem comentiliam. Z. Quum ista Christi natura humana sicatur conjuncta scitali hy,
  20. postalice in unitate pessonae, none seilas humanitati suae tum arcte conjuncta scientiam hujus secreti
  21. cujus capax esset, comunicavit. 3. Si persona filii quae est sivina, scivit istum siem, quomodo poluit
  22. vere sici filium rescivisse eum? quum illa pessona sit iste filius. 4. simpliciler hic sicitur filius
  23. nescivisse siem judicii, ergo hoc de filio lolo dicieur, non se parte fili inferiore qua non solet vocari
  24. simpliciter et absolule filius. 5. patet hic per silium, intelligi filium Dei, qualenus est Dei filius.
  25. primo ob idipsum quia non dicitur filius hominis sed absolute filius set quem solet intelligi filius Dei
  26. Deinde quia huic filio oponitur statim Paler ejus, qui est Deus, ergo istius Patris filius inteligitur.
  27. 6. Dicitur solus Pater scire, et quidem opogite adfilium, idque ila ut filius nescire, Patervero solus
  28. Scire dicatur. Talehine emergit argumentum arcte poringens.
  29. Quicunque scivit tunc diem judicii, is est Paber sesu Christi
  30. (nam Christus qua Deus, est par
  31. ter bristi qua hominis
  32. Alfelius etiam secundum seitatem consideratus, non est Dater jesu Chrijt. Negatu minor
  33. Erg: Silius ebiam secundum Seitatem consideratus, non scivit tunc siem judicii
  34. Major probatur ex verbis Chrisii, quibus sixit solum Datrem suum scivisre hunc siem. Nam si solus Paler
  35. Christi scivit, erg: quicunque scivit is est Pater Chrisi, et quicunque non est Pater Christi, is nescivit,
  36. n
  37. pap+
  38. sed exclusus est ab ista scientia.
  39. igitur conclusio est firma.
  40. Minor aegari non potest; quia est in confesso apud omnes
  41. himile argumentum peli potest ex eo, quod ut hic omniscientiam ita alibi omnipotentiam talem ut
  42. a seipso omnia facere posset, filius Dei sibi Senegavib. Soh. V. ig. et 30. V11). 28.
  43. Tum ex eo quod filius omnia habeat non a se sed sata sibi a Deo Patre. Mat. X1. 27.-
  44. Joh. 111. 35. XII. 3. XVII. Z
  45. 7
  46. VII. 18.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068338:0008?run=74