Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3, fol. 8v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.81.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Qui nescivit diem sudicii, is non est DEo(1) Negatur Mapi nam ut is qui et deque altissim
- altis altissimus.
- Fillius nescivit diem nodicii
- E. Filius non est Deus altissimus.
- Majoi probatur quia esse omniscium est Dei
- altissimi attributum proprium, qui autem nescivit
- diem judicii is non est DEus altissimus. Impli m
- cat hoc contradictionem.
- Minor patet ex verbis ipsius Christi primo Mate
- XXH. 35. de illa e hora nemo scit etc. nisi pater
- solus meus solgs. Deinde expressius Math. Marc.
- XI(1. 32. De die et hora, nemo scit, neque angeliqui
- sunt in coelo, neque filius, nisi later.
- l
- quantopere haec verba Christi, torserint et ot))
- forqueant o Romonsianos, et quomodo
- ipsi ea vicissim torquere solerant, patet ex Maldo. C vi act tua io sa mum diet
- nato. Afferuntur inter alias responsiones istae, ota voninan
- Filium nescivisse ita esse interpretandum, a an c ut qud
- non quod vere nesciverit sed quod se scipe dissiu
- mulaverit, quod rivelare voluerit, quod fecerit
- ut nos nesciremus, quod cum diem nondarum cuu t dicaerha. S13 ponl. H ( Eato
- expertus fuerit, tates sunt Doctorum seu patium
- Ecclesiae in ista Christi verba commentationes, vel
- potius eorum contorsiones satis ineptae, ut agno
- vit ipse Matdonatus lesuita, easque rejecit. Nam
- primo iidem, noni idem est nescire quod dissii
- mudlare se scire vel nolle dicere. Deinde his adrus
- sis sequeretur posse dici etiam Deum latiem diem
- istum nescire, quod est atsurtrum. Sed ipse odua ndro
- Mationatus alias ingeniosu aliam responsionem idc peli
- dubitanter afferens, vineta sua caedit. Vulga
- ta responsio praescitimi deformatorum (nam
- aoroc ivee
- alii eam refugere solent) est ex distinctione
- partium in Chrisco, nescivisse eum hunc diem
- quoad hundanitatem, at scivisse quoad divinita
- tem. Sed 1. distinctio ista vana est, quan
- do poiit unum suppositum filu Dei esse deum
- altissitmum et hominem simul, atque deum supremum
- esse hominem quod est absurtum, et implicans
- contradictionem. Etenim DEus et homa sunt
- disparata, at disparata non possunt et de
- alio tertio, et de se invicem praedicari proprie
- quod omnes ratione sana ntentes, nec eam e
- obmubilantes agnoscunt. Utferrcum esse
- lignum, et animam esse corpus asurdum est.
- si idem esset DEus et homo, sequeretur Deum
- summum simul esse non Deum summum, quad
- est contradictorium Nec una nars de toto com
- posito potest praedicari proprie, univoce. Demi
- a
- de quod composito alicue in est secundum partem.
- ut
- u vica
- diin judicii ignoravit, qua homo est fait
- potst et concedi conclusius si filii nomine christus
- tihomo anitelligatur est havi
- si ut devrus 1X ds 3
- B ain,
- da m
- pin et nud evtrid
- nerupoea vaciit indo uodu ut i
- puae
- odinae pdteo
- eA
- oroa a imbuda medida
- prcoeem pahora iinona 3
- uis
- pondiada
- e
- e
- C xilc.
- hat n ibe A. dovos
- ia uodad iini. ue
- int Aava tono pedacga jutab idm
- isst qua motiria
- oo
- ud ta
- in
- ba
- vhuva: ioda
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3, fol. 8v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068338:0016?run=74