Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 48v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 47r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Et sane verum est etiam hunc ventum, quem
- vodeam
- respiramus esse quodammodo vehiculum spiritus
- divini; et bs animalibus cum respiratione
- vitam et vires dare. Et experientia confirmat,
- quantum respiramus tantum nos posse
- digerere; et cum magno nisu aliquid agere
- rolumus, spiritum attrahimus et retinemus
- Interim hoc loco cum omnia adhuc sint coelestia
- seu et superna ad lapsum usque fuisse et mansisse
- intelligantur, ideo spiritus de quo hic sermo,
- est, non est aer palpabilis. et spiritus iste longe hec
- altiore sensu dicitur Spiritus Elohim, quam ex illo Hebraeorum
- more, quo magna deo tribuunt. Agitur enim de Mundi
- creatione, ubi s spiritus ille universalis summus,
- aeternus in Elohim omnia peragit; per ipsum qui et in Elohim
- Gtehim ips creat, et retta in Elohiu
- determinat sese ad Mundum hunc nostrum
- creandum certas er creaturas, cum ipse in seipso
- sit communis et indeterminatus. Spiritus
- sumitur qpro omni eoquod est activum, inferioribus
- vegetans, vivificans; et unit superiora cum superioribus, coelum terrae
- inferioribus, animam corpori; quanquam autem non raro
- saepe ipse pro anima sumatur, tamen distinquitur
- saepe in scriptura sacra; est enim anima nobis
- propria, spiritus vero magi et no qui nobis
- poster est nobis a spiritu Dei commodatus,
- et redit ad deum qui dedit. Quanto autem
- magis recedimus a proprietate, tanto magis
- appropinquamus deo, et tanto magis. spiritus
- enim
- ejus agit in nobis, eti est autem boni
- dare non accipere, et ideo in bono juvamur
- a Dei spiritu communicare aliis sua, non
- appropriare sibi aliena; et ideo in bono nostro fabricando
- juvam excitamur, juvamur, imo actuamur
- a spiritu dei. sed a mala nostra, tanquam fructum
- propria, ipsi proprietatis sive separationis a De,
- ipsi nobis fabricamus. Spiritus autem speciales
- intelliguntur, quatenus una quaeque res separatim
- actuosa ett; et hoc sensu dantur spiritus lucis,
- qui scilicet corpus suum jam elaboravere et alia nos jubant in nostris quoque corponbus exaltandis;
- et spiritus tenebrarum his vero oppositi sunt
- spirit us tenebrarum qui potius ad mortem et
- corrantionem tendunt, et inter hos spirituum
- exercitus, eorumque principes Michaelem et
- Draconem perpetua est pugna, ut paulo ante
- potatum est. Spiritus varii ex aqu aere, aquis, terra,
- modo
- invicem junguntur per communem operationem
- Et eum spiritus sit operativus, dici potest, operationem, t sid ordinata,
- aperata conjunctam esse cum quiete, sin inoroinata sit, oriri
- sidporitur resistentiam et videntiam. Duplices etiam
- spiritus in rebus intelliguntur, domestici, et peregrini,
- et spiritus quidem peregrinos hristus ejecit,
- sed domesticos tantum ad quietem revocavit atque in ordinem
- atque inordinem rejeci redegit. Unde febri iri
- non ejecit, sed increpuist eaeterum spiritum Elotim
- designare ipsum jetovam, lucem scilicet communem
- omnium, tenebris et proprietate separatia b restricta
- carentem, etiam infra ulterius notabitur.
- FEAEBATUt
- + quae corpus nostrum
- elaborat, omnesque
- ejus et autor est
- m proximus tam
- bonorum ejus quam
- etiam matorum
- seu morborum;
- quisque enim sibi est
- boni et mali faber
- seu ineffabilem,
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 48v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068359:0096?run=74