Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 52r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Fructus fert et nova semina producit, ita
  2. idem de Mundo hoc visibili est intelligendum
  3. et createris in ipso ut aliquando
  4. perveniat ad maturitatem. Quo facto Divina vi
  5. semina novorum mundorum ab ipso
  6. seruntur; in quibus nova est pagna fit elaboratio
  7. novaque pugna tenebrarum et lucis, Et cum
  8. hujus propagationis ulteroris non estfinis sit finis, hinc
  9. Unde etiam abyssus abyssum invocat; et
  10. in hoc quidem mundo vincuntur tenebrae exferiores seu prima
  11. abysse primi gradas seu primi. sed postea
  12. interior semper magis magisque abyssus abyssus
  13. prodit abyss predit penetratur abussusi
  14. et aliae facies emergunt, quae in prio praecedentibus
  15. se periodis adhuc latebant. Porro teones seu
  16. Mundi novi su sequentes semper reguntur
  17. ab i a prioribus a quibus fuere prognati,
  18. et iis insunt, ut orbes orbibus; Et pugna in vel ut pars toti. Et pugna
  19. quae in Mundis minoribus fit inter lucem
  20. et tenebras, etiam ad majores pertinet; quoad
  21. gloriae augmentum, quod ad rectores vel patres
  22. rvenien
  23. patres vel majores pervenit ex posterorum, tanquam partium
  24. incremento. Labor autem et molestia minorum
  25. qudum adhuc certare et elaborare sua semina
  26. debent, ipsis propria est, et majores non
  27. afficit, quippe qui totum percipiunt, cujus ordo et
  28. illa partium per in quo ad ordinem reducitur
  29. quod in parte videtur perturbatum
  30. VEA S. Ha
  31. Appellavitue lucem diem
  32. et tenebras noctem, et factumque
  33. est vespere et mane dies unus
  34. Et vocavit Aelohim lucem
  35. diem et tenebras vocavit noctem:
  36. et fuit vespere et fuit mane dies unus
  37. Atque haec quidem est persetua
  38. lucis a tenebris divisio, semper duratura in secula seculorum
  39. ut lux magis magisque emergat. Nunc
  40. vero praesentis Mundi creatio ab hrac
  41. idum
  42. divisione coepit ortus exponitur, sufficit
  43. intelligere, rerum productionem ab hac divisione coepisse
  44. lucis coepisse, et nune quoque durare
  45. et tan et vicissitudinem quandam lucis
  46. et tenebrarum faisset institutam, ut modo
  47. lux modo tenebrae praevalere videantur, tametsi
  48. tandem tux Lucis semper major sit progressus,
  49. tenebrae autem imminuantur. Vicissitudo
  50. autem praedominiumrantem Lucis dicitur
  51. Diem et praedominium tenebrarum Noxtem appellavit
  52. florim, et dicendo secit. Et ex vessere, idt est
  53. Et vocavit Aelohim lacem
  54. diem, et tenebras noctem.
  55. Et fuit vespere, et fuit mane
  56. dies unus
  57. divino verbo

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 52r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068359:0103?run=74