Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 52r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Fructus fert et nova semina producit, ita
- idem de Mundo hoc visibili est intelligendum
- et createris in ipso ut aliquando
- perveniat ad maturitatem. Quo facto Divina vi
- semina novorum mundorum ab ipso
- seruntur; in quibus nova est pagna fit elaboratio
- novaque pugna tenebrarum et lucis, Et cum
- hujus propagationis ulteroris non estfinis sit finis, hinc
- Unde etiam abyssus abyssum invocat; et
- in hoc quidem mundo vincuntur tenebrae exferiores seu prima
- abysse primi gradas seu primi. sed postea
- interior semper magis magisque abyssus abyssus
- prodit abyss predit penetratur abussusi
- et aliae facies emergunt, quae in prio praecedentibus
- se periodis adhuc latebant. Porro teones seu
- Mundi novi su sequentes semper reguntur
- ab i a prioribus a quibus fuere prognati,
- et iis insunt, ut orbes orbibus; Et pugna in vel ut pars toti. Et pugna
- quae in Mundis minoribus fit inter lucem
- et tenebras, etiam ad majores pertinet; quoad
- gloriae augmentum, quod ad rectores vel patres
- rvenien
- patres vel majores pervenit ex posterorum, tanquam partium
- incremento. Labor autem et molestia minorum
- qudum adhuc certare et elaborare sua semina
- debent, ipsis propria est, et majores non
- afficit, quippe qui totum percipiunt, cujus ordo et
- illa partium per in quo ad ordinem reducitur
- quod in parte videtur perturbatum
- VEA S. Ha
- Appellavitue lucem diem
- et tenebras noctem, et factumque
- est vespere et mane dies unus
- Et vocavit Aelohim lucem
- diem et tenebras vocavit noctem:
- et fuit vespere et fuit mane dies unus
- Atque haec quidem est persetua
- lucis a tenebris divisio, semper duratura in secula seculorum
- ut lux magis magisque emergat. Nunc
- vero praesentis Mundi creatio ab hrac
- idum
- divisione coepit ortus exponitur, sufficit
- intelligere, rerum productionem ab hac divisione coepisse
- lucis coepisse, et nune quoque durare
- et tan et vicissitudinem quandam lucis
- et tenebrarum faisset institutam, ut modo
- lux modo tenebrae praevalere videantur, tametsi
- tandem tux Lucis semper major sit progressus,
- tenebrae autem imminuantur. Vicissitudo
- autem praedominiumrantem Lucis dicitur
- Diem et praedominium tenebrarum Noxtem appellavit
- florim, et dicendo secit. Et ex vessere, idt est
- Et vocavit Aelohim lacem
- diem, et tenebras noctem.
- Et fuit vespere, et fuit mane
- dies unus
- divino verbo
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 52r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068359:0103?run=74