Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 156v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 157r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. qualis Romana est, posse sanctos homines reperiri. Etsi enim periculosa sit
  2. pars Romanae doctrinae et praxeos, nihil tamen prohibet multos per divinam
  3. gratiam a periculo praeservari
  4. Allegat 3 Romanae Ecclesiae amplitudinem: sed vix illi cedit orientalis
  5. 4
  6. Ecclesia; et, si multitudo esset signum Veritatis, vicisent Ethnici.
  7. (10) Allegat g successionem doctorum et pastorum, et maxime in sede Romara
  8. a petro ad clementem XI. Sed dubitatur merito an petrus Apostolus unquam
  9. fuerit Episcopus Romanus. Apostolos sese Episcopatui certarum Ecclesiarum astriaxise
  10. non videntur. Caepe etiam de legitima successione pontificum Romanorum
  11. non appari
  12. dubitatum est, et secundum eos qui in schismate diuturno inter pontifices
  13. Vapis Avenionensibus ad haesere ambigitur Clemens, qui nunc Romanae
  14. num
  15. Ecclesiae praeest n sit appellandus XD mus. Sed non sufficit successio
  16. sedis, nisi accedat successio in doctrina et praeceptis. in quibus Romam
  17. posteriorem a primii discessisse, Evangelici ostendunt
  18. (11) Allegat etiam 5. Miracula Aomanam Ecclesiam confirmantia; sed
  19. illa facilius jactantur quam probantur.
  20. (12 Nunquam Theologis Helmestadensibus in mentem venit conciliare
  21. doctrinam et praxin Romanam, qualis nunc post (oncilium Tridentinum
  22. viget, cum doctrina et praxi Evangelica; ut autor ipsis imputare videtur
  23. pag. 4 et 5. cum Georgius Calixtus celeberrimus Helmestadensium heologus,
  24. et communis posteriorum praeceptor validis argumentis dudum errores abususque
  25. Romanos demonstrarit
  26. post alios
  27. (13) Ille ipse tamen vir egregius etiam ostendit, Pontificios non usque adeo
  28. errare et labi, ut plane evertant fundamentum fidei et ut qui in eorum
  29. communione moriatur, ideo sit necessario damnandus; sed posse eum salvari
  30. conservando essentialia fidei salvificae, et si stipulas eis inaedificet. Quanquam
  31. agnescendum sit, et saepe moneat ipse (alixtus, communionem Romanam
  32. valde periculosam esse. Itaque communiter Evangelici Theologi docent,
  33. multos olim in papatu ante Re formationem salvatos fuisse, s geitis
  34. si spem suam in humanis observationibus non collocantes,
  35. etiam
  36. rea dex
  37. la vera et vida fide discessere; eta etsi tenebras illas multis exitiales fuisse,
  38. merito judicetur. Eadem suo modo nunc etiam locum habent, ubi periculum
  39. quidem factum est majus, salutis tamen aditus non est sublatus praeclusus.
  40. (14) Idem quod Protestantes de Pontificiis, etiam pontificii de ipsis
  41. protestantibus agnoscere coguntur: eos qui materiales tantum haeretici
  42. dicuntur, nempe qui amori veritatis et puritati conscientiae litantes, non
  43. malitiose sed bono animo errant, et cum vera contritione ex hac vita
  44. Poenitentiam
  45. discedunt, salvari. Contritionem autem intelligunt tm
  46. quae non ex spe et metu tantum, sed vero dei ac virtutis amore
  47. proficiscitur, quam et a nostris requiri constat
  48. (15) Autor objicit pag. 9. Si salvari possunt homines in Ecclesia Romana,
  49. ns non fuisse opus Reformatione Lutheri. Sed facilis responsit est:
  50. multos et periculosos esse, et jam tum fuisse errores et afusus in Ecclesia Romana
  51. et multos viros pios et prudentes Refo, mationem aliquam necessariam judicasse.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 156v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068364:0310?run=74