Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 157r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 156v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. ((6) Idem autor (pag. 10) Fabulam vulgarem repetit, de Henrico 1V. Rege
  2. falliae qui adhuc Reformatus quaesierit ex Theologis suis an possit aliquis salvari
  3. in Romana Ecclesia; et ex Theologis Romanis, an possit quis salvari in Reformata;
  4. illos affirmasse, hos negasse, et ideo Regem ad Pontificios transiisse. Sed haec narratio
  5. fabulesa est: Pontificii et Reformati eodem modo respondebunt, periculosum esse
  6. versari in opposita Ecclesia, etsi peculiatu Dei gratianfieri possit, ut aliquis in ea
  7. Salvetur. Mutatio Henrici IV. longe alias causas habuit
  8. (17) Autor deinde D tentat refutare consensum F vangelicorum et pontifi
  9. ciorum in fidei fundamento, et primum p. 13. allegat discrimen circa coenam
  10. domini, quia Evangelici non credunt transsubstantiationem quam Pontificii docent
  11. vasi Manifestum enim est utramque partem
  12. Convenire in docenda praesentia reali(. Sed pantificios ei inaedificasse articulum
  13. fidei suae novum nempe dogma scholasticum de transsubstantiatione, quod
  14. ante pauca secula stabiliri crepit. Sempore enim Ludovici pii Augusti
  15. et filiorum ejus rem adhuc problematicam fuisse constat ex controversia inter
  16. pascasium Radbertum, et alios tunc celebres Scriptores, uti viri doctissimi
  17. inter ipsos pdontificios hodie agnoscunt
  18. 18 Alia adhuc controversia est, utrum Corpus Christi sit praesens symbolis extra
  19. usum sacrae coenae, quod Evangelici negant, pontificii affirmant. Autor controver
  20. siam putat esse fundamentalem; quia inde pendeat quaestio, utram pontificiorum
  21. adoratio sit idololatrica) si scilicet adorant simplexsumbolum et utrum protestantium
  22. non =adoratio sit rea irriverentiae, si scilicet non adorant praesentem Christum.
  23. (19) Hic autor revera agnoscit, majus esse periculum ex parte pontificiorum, quia
  24. majus est ecrimen idololatriae quam irreverentiae. Sed licet Christus, ut deus
  25. semper et ubique sit praesens, non semper tamen adorandi occasio est; neque in
  26. Eucharistia praecesium aut exemplum adorationis obis reliquit. Constat etiam ntiqu n
  27. Ecclesiam ignorasse Hostiae adorationem, neque ideo irreberentiae acensiri. Caeterum
  28. etsi pontificii adorent Christum ubi corpore non est semperpraesens, non ideo erunt
  29. Pilolatrae, modo probe uint edocti, solum tumensum et aeternum esse adorandum
  30. Cultu Latriae, et hoesolum a se, sic adorari, non vero species, aut aliquod qualita
  31. adorent
  32. tum sensibilium subjectum, nemporem albam et rotundam quae oculis obpersatur
  33. (20) Aliud argumentum dissensus Fundamentalis autor ex eo affert pag. 14. 15. Quod
  34. secundum pontificiesEvangelici pon habeant Sacerdotes, qui posint administrare sacra
  35. mentum coenae et absolvere a peccatis. Sed haec quaestio non pertinet ad essentialia
  36. Salutis, quia apud ipsos pontificios constat, homines posse salvari sine sacramento coena
  37. et sine usu el avium: et convenit, sacramentorum non defectum sed contemtum
  38. camnare. Interim de esse Evangelicis Eucharistiam et Absolutionem Pontificii nunquam
  39. probabunt, neque conceditur de Essentia Sacerdotis esse, ut abrpiscopo ordinetur; et si
  40. regulariter hoc boni ordinis c ausa observari debeat. Neque enim deus gratiam veleste
  41. conditionibus ejusmodi alliuant unquam, quibis humana quaedam tyrannis stat
  42. iretur. Neque excommunicatio injusta quenquam beneficiis spiritualibus privat.
  43. Ex communicatio vim habet, sed clave non errante, ut loquuntur.
  44. 21) Hit quidem Autor (p. 17) etiam minimam veritatem a deo revelatam
  45. neget (jesuitae in colloquio Ratis bonensi pro e pro exemplo adducebant
  46. motum caudae canis Tobiae) eum facere Deum mendacem, et proinde everteremne
  47. fidem et pietatem. Sed tale argumentum est sophisma; id enim ab eo demum
  48. fieret, qui agnosceret veritatem a deo revelatam esse, et tamen eam negaret

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 157r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068364:0311?run=74