Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11, fol. 274r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 275v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Excerpta ex libello Mso cui titulus
  2. isquisitiones de Gradibus anitatis
  3. in Ecclesia, sive Liquidationes Controversiamm
  4. quae cum Eclesia Romano- Catholica protestantibus
  5. intercedunt, vel intercedere saltem videntur decades 1I
  6. Controversia de sacirficio Missae non est realis sed duntaxit verbalis
  7. protestantibus sacrificium proprie dictum est, est destructio vel rei viventis
  8. mactatio ad professionem divinae majestatis. Add. Bellarum lebiline iaie protestatrum ad doduumque
  9. Romano-Catholicis ut explicat Vasquius et exeo ldalems cortipendio controvers.
  10. particular. C. 38. Operum T. 2. p. 32 est nota existens in re qua profitemur deum
  11. autorem vitae et necis, et hoc sensu erit sacrificium, etsi sit tantum sit mactationis
  12. commemorativum. Unde Tridentinum gess. 22. c.1 hoc sacrificio cruentum illud semel in cruce
  13. perasturm repraesentari. Et Dn. Ep. Meldensis in Exposit. saepe dicitur oferri deo
  14. 2. De oration espro mortuis earumque utilitate praescindendo in particulari ab effectu
  15. quod ei praesens sistitur
  16. vel fructu protestantium cum Ecclesia R. Catholica nullo est controversia nulla certe
  17. esse debet. Apologus. Aug. Conf. quam nostri doctores Ecclesiarumque Ministri
  18. subscribere benentur artic. 3. abusuum mutatorum, : Orationem pro mortujus non prohi-
  19. bemus sed applicationem coenae dominicae pero mortuis ex opere operata, improbamus. Et paulo post:
  20. neque nos Aerio (quem Epiphanius testatur sensisse quod crationes pro mortuis sint inutiles) patro-
  21. Hinc sequitur preces nas sua modo esse necessarias, nam caritas jubet, ne quid utile omittamus
  22. 3. Quaestio de utilitate praedictarum recum in specre est problematica, quae parem
  23. Enamu
  24. Graeca Ecclesia orat pro mortuis, nec admittit purgato-
  25. rium dethom. inopuse. contr Graec. ery. jod. Coecii thesaur. tom. 2. 7. art. 5. Joh. Roffensis contra
  26. Ecclescasticam morari non debet
  27. Lutheo. p. 314 Alph. de Castro lib. 8. de Haeres. c. e indulys. Alph. Bovosus prooem. disp.
  28. Enstratius johanuides Zialoros Hi Ruthenus in brevideliacatione
  29. Eccles. Graec Noribergae 1687 edita et a Wdulfgs. Gundelingio notis illustrata. ujus verba sicet
  30. cathol. contr. Graec
  31. juriora: Graeci putant purgatortum ignem ad decipiendos hominum animos calide akomanae antae
  32. hominibus esse exeogitatum (in ergo usui preces. An ad gloriae accidentalis augmen-
  33. tentus suteredius tum, ut in missalibus olim: Annue quaeso domine ad animae sancti leonis haec prolit oratio.
  34. errat namjum
  35. An ut sit fidei professio de immortalitate animae. Ita Visum scriptori Maccabeorum de cuius
  36. teptu infra. An ut testimonium caritatis mistianae ergo defunctos; quo propendet assande jadicu
  37. de confess. Aug. in 20 sAdFuit autem Cassander Theologus Coloniensis ab imperatoribus ad mortem
  38. usque aestimatus et consultus ?. Ego putem duplicem rationem locum hibere
  39. quia de statuanimatam separatarum tam panca revelata Luc XIII. 13. Apoc. VI.7
  40. nec nisi metasorice; et quia in scriptura ante ultimum judicium retributionis memoratur
  41. judicium discussionis. Reddenda ratio de verbo otioso Matit XII. 36. Add. Eccles.C. alt. v. ult fom XIV. 10.
  42. disputatum apud patres et scholasticos. a illa discussio futura sit palam, an in sola
  43. cujusque conscientia Magister putavit tantum dammandorum peccata propulari palvandorum tegi
  44. 4dist. 43. contra Thomas ibi commentans placet media via S. Augustin. C. d. XX. 14 quae
  45. exscubit S. Bermardus lib. de conscientia. itaque concludo cum G. Calixto praeceptore, lb. de
  46. suprema judicio p. 59. preces pro defunctis antiquas ex abundantia affectas, si quid prosint, mitigare judicium
  47. discussionis, de quo et etposto I1. Tim. 1. 8 inveniat misericordim in dic illo. 1. Joh. 1I. v. 28 ut non
  48. confundamur in ejus adventu. Et 1. joh. N. 17. ut fiduciam habeamus in die judicii
  49. A in Missa seu Cucharistia oblationes fieri pro divis et defunctis, si redle explicetur
  50. de ob ationum verorum usu supra
  51. altari pamelius unde alsrantur pauperes, aegroti, confessores vincti. vid. pamel. notipar
  52. admitti potest ad
  53. protestantibus eia qui
  54. Cquiani litrun de opere etEleemosgnis et. Col. p. 183. Et justin Martys Apolog. 2. sub fin
  55. dona hoc oblata in populo sacerdos offerebit deo hab. Albaspin. lib. 1. obs. c. ubi ostendere
  56. studet bunc oblationem aliam esse ab hucharistica, ut et commynicationem de oblatione
  57. ubi paronii sententiae ad ann. 314 n. 87, respondet. Secuta est oblatio nominum, nam nomina
  58. offerentium dipt dyptichis inscuibebantur, rejiciebantur tamen nomina ectum quos indignos
  59. Et cum oblationes pro defunctis e recipiebantur ab Ecclesia sinum erate
  60. communionis in qua defunctus obiisset. ita invaluit oblatio nominum defunctorum, et vicissim oblatii
  61. precum in sacrificio de qua jam S. Cyillus in catecisi Mystag. 5. Angustin. lib. de cura pro
  62. judicatat Ecclesia
  63. mortuis. Aug. Confessio non est contraria, sed tantum improbat applicationem coena domi
  64. nicae pro morbuis ex opere operato, nempe sensu Thomistico, de quo mox. Etiam protestantes
  65. habent oblationes pro mortius, post deductionem funeris saepe udud homines quibus res lautior paus
  66. ribus distribuuntur Eleemotynae rrenda vel ante portas demortui, vel ad altare. Ante distributio
  67. nem memoratur defunctus et ejus intata memoria recolitur; sed nec deest oblatio precum pro defunct
  68. lifania canimus ad exemplum orationis paulinae, 2 lim. 1. 16.) am jungstus gerist sils unt hieber e
  69. eo. Nihil frequentius quam gote en samn tenleguadu addantur collecta ordinariae nostaarm
  70. Ecclescarum Apud hos eo momento quo quis moritur adstantes in genua procumbunt, et orant pro defuncto
  71. e patis as serum daterrareur ais silesuteum esi ti proslati sia i etr

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11, fol. 274r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068369:0543?run=74