Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1, fol. 107v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Netorum reunionis coolesiasticae
- hibet Apologiam Aucg. Conf. pag. 274. Sed nec mandari suadet.
- dudicium de Terio Apologiae Aug. Conf. ex pag. 274. incongrue adoi
- gitur. Nastrates enim eum aterio nihil commune volunt, qura
- ad huc dubitatur, qualis ille fuerit, quum apud quoddam interstare
- Aicos non ponatur, astud quoddam autem Arcanismi accusetur
- apud quoddam, quod nullam admitti voluerit dandtorum dommem
- rationem; id autem quod diaisse feratur, pereces pero montuis esse
- inutiles, se dimittere dicunt. Duod autem exiscopus decenter
- nelit inculcari ponulis, hanc orationem, soilicet montucorum
- non esse praecepetam, non suscoit, nisi addatur, et prohibitam
- esse eandem. Religua uetro eadunt omnia.
- 6 eNon excusamus nos divi, Choistum solum Exiritcaliter perae
- sentem esse in sacra Coena vel in ecolesia, unde nec adtlicundum
- erit. elomanis ad Missas suas.
- 7) Nequs ea, quae Nastrates prositentur de Missis suis, perodesse
- possunt Missis Pontificiis, figmentum stanssubstantcationis su
- ponentibus. Neques ea quastio de solo nomine erit ad Soholas
- remittenda.
- Acceptanus equidem d. ea specie, daicis in illis lovis, ubi A
- manenses seratestandibus sunt commiaeti, vel vidini, usum Ca
- liris esse concedendum, ast tati coclesia eundem restitccendum
- esse divini sestamenti postueat ratio, citra omnem vel limita
- tionem, vel exceptionem, vel quamcunque, aliam conditionem
- Acceptamus 2. Nastratibus Ministris concedi patestatem
- remittendi pecenta, quam nec Romanensibus derogari volume
- si factem absit ab ea dndulgentiarum, propriarum satisea.
- ationum aliarumq fraditionum meritaria opinio.
- Acceptamus g. Confessionem, orationem apudnos pro mas
- tuis, nec condemnari, nec approbari; Rlomanenses facient
- idem, si consensum ament.
- Reuod tandem praesentiam veram et realem spectat corporis Chri-
- esi in S. Coena non sufficit divere, Christum adesse spcriticaliter, qui
- ita ad est substantcali sua praesentia, ut vere a communicas
- tibus percipiatur, diguis et indignis. Neque aliter Reomani
- docere pastunt.
- Adcles. W. De Communione Sactameatorum.
- dn Sacramentio non
- patest dari mutua communio vel admissio, nisi poimum fuerit
- in doctoina fidei fundamentalis contensus.
- Ad Reg. VHI. Hic adseritur una Regiminis Ecclesiastici forma, unus modus
- unieum omnium coclescarum capcit, abse, tamen tgraunde et deroga
- tione duris territorialio, quod debetur cuis
- territorio, quum alias nulla dari possir.
- Shinciseum insuo
- oacilionum vel longre
- gatio, vel auetoritas, quod putatia Nostratibuo in Articullo
- smalcaldicis concedi.
- sed praeter unum shilippum Melanettonem nullis e Nastrat
- bus id concessum fuit in Articulis Snalcaldicio. Neque possivile
- est, tale unum eapat neqe a Christo institutum est unquam.
- Acceptamus
- t
- Me
- e
- Co
- eond
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1, fol. 107v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068370:0218?run=74