Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2, fol. 13r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
The machine reads it as
- susfragus) hoc faile est admisso semel purgatorio, quis enim
- neget fidelimm preces aliquid apud Deum posse?
- invocandos) quoniam constat sauctos cum Christo reguare
- Posque credibile est aliquam rerum humanarum notitiam atque curam
- habere rationi consentantum est, ut eorum preces desideremus,
- quoniam haud dubie efficaces sunt. Hoc autem desiderium
- Verbis ad ipsos directis testari possumus; neque aliud
- quicquam continet em invocatio, quae si intra hos limites
- coerceatur non toleranda tantum, sed et suadenda est.
- Haud dubie enim fidelium mentes tenerrime afficiuntur
- cum cogitant sanctos qui coram DEo stant si
- pro Ecclesia in terris orare, et sui quoque singulatim meminisse
- et nostrorum malorum atque desideriorum notitiam aliquam
- habere. Verum quia multi abusus inepti atque periculosi
- irrepsere, ideo si ullo alio in loco hic
- certe optanda reformatio est. Quam si sincere ac
- serco suscipiet Ecclesia Romana maximum Unitatis
- obstaculum tollet
- debitum honorem) quoniam hic non definituguisnam
- sit honor debitus imaginibus sanctorum, ideo credendum
- est eum intelligi, qui periculo atque scandalo vacat.
- itaque flexis genibus vultu atque voce ad
- imaginem directa preces ad sanctum fundi, idque in Ecclesia solo Deo
- Dei res est minime consulta, nam plurimis Christianis,
- atque infidelis ne dicam infidelibus seandatum praebet
- tri
- Quod si obtineri
- B imaginem
- posset ut non nisi apud crecelexam genua flectuerentur
- magna Protestantium pars multo facilius reconciliaretur.
- Indusentiarum) quoniam supra admisimus
- Se
- lia
- ex sententia Veteris Ecclesiae eos qui salvandi sunt
- aliquas tamen tost mortem pocnas luere, nisi in terris
- purgentur: ideo videtur Ecclesiae potestate esse hujus
- purgationis in terris faciende statuere modum
- et haec est origo indulgentiarum, tametsi multa
- ab hoc instituto aliena irrepserint
- obedientiam spondeo) Hic locus alicui durus
- videri possit, mihi non videtur. Supra enim dixi
- expedire ut aliqua sit Ecclesia Metropolitana generalis
- quae non alia rectius erit quam Romana. Nam constans
- est veterum traditio Petrum Romae sedisse. Setrus
- autem et tempore ante caeteros Apostolos fuit et
- peculiarem a Christo autoritatem accepisse videtur
- qui primatus ordinis pariter et gubernationis in ejus
- successores propagari debuit, quia Ecclesia ordine
- atque gubernatione multo magis post Apostolos quam
- vivis Apostolis indiguit. Negari tamen non potest
- hanc potestatem sedis Romanae temporum apsu atque
- hominum consensa fuisse auctam, et non nisi partem
- ejus ab ipso Christo profectam esse. Quod non eo
- dica quod diminui velim, sed ut jus divinum ab humano
- distinguatur: de reliquo enim tantum abest ut imminuendam
- Ecclesia
- Papae potestatem arbitrer, ut um fructuo caugeri posse
- certam
- + easque saepe
- dignas
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068371:0025?run=74