Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 496r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. ita
  2. i
  3. cortus
  4. ili
  5. ale
  6. le
  7. en
  8. le
  9. ertus
  10. cca–
  11. in
  12. 2
  13. int
  14. on
  15. Chaisti si dicannis porro vocem sira non cipi pro solitaria nempe pro fide mortua
  16. sive bonis operibus aut minimum proposito vene operandi testitata, credi inquam litem fore
  17. maximam partem compositam. Tensus enim illins huc denique redibit: A porte dei gratia
  18. et mentum Christi sunt causa impulsivae nostrae justificationis a parte autem hominis non
  19. epes non Charitas aut alia gudois lona opera propine et imediate qustificationem inferum
  20. sed hoc sensu SoLa non tamen solitaria ides, quae scilicet per charitatem opehatur
  21. est canta impulsiva extino nostrae justificationis. Illa nimi hum fictes, qua quis credit Bristum
  22. pro suis et tostins mundi peceatis patiendo et motiendo plenistimam satoffactionem prestiti se cum
  23. fidacia apud deum impeteandae gratiat ac remistionis peccatorum ejus sat ffuorem queque fide
  24. insuper non mortua sot sed vira et per chortatem sese exerat dataque aporandi occasione
  25. actu operetur.
  26. s.
  27. I
  28. Sluu exlum.
  29. Ludritur an qis possit d cents de pur justificoioe et pseverantia ad salutem; utrunque
  30. affirmant Vrotestantes, nec Ed puto negatum vii a R. Catholicis, dumodo qudstiones MMe prot
  31. eo ac decet explicentur. Extra (quersiam utringu est nos justificari per fidem, quri igitur
  32. credit et sut se credere, is potest absolute certus esle de sut fide et con sequenter de jua
  33. fatate itrerim nemo nostrotrum docet hominem de jscverantia at splute sua tam certum et
  34. poste quam de sua pistitiaoe, de hac n. certi, simus absolute de perseverantia autem
  35. et satute duntax at conditionaliter. Si nimitum dono mediis perseverantiae infide recte
  36. utitur ea non adsperpatur, denique assistentiam dei devotis precibus jugiter eapetit, quod
  37. in vintute gratice sibi collatie facetre potest tunc conditionaliter qque cartius e de pra pe
  38. verantia. Cudod si Ma persererantia ad finem usque vitre dunet, tunc certus insuper est de
  39. sua sclute iti dem conditionaliter. Conatus jan est ante hos centum et viginti tres annos
  40. Mortinus hisengrimius S. Tpeot. L et Vulpositus attemotingerjis scriptoi Catholicus et
  41. moderatus Canonem contilu Tridentini 1 muni) septio sestionis huc pertinenter peculiari a
  42. grandi libello sed Gernaniao, mstigare, cui litulus: Modesta et soro stata temporis prasc–
  43. l necesoria dectartio tiam articutorum Aiistiana fidei, quo ongolstadii imprestus
  44. est Anne 1568, uubi inter alia p. S. ita infit author dico elaris et Germaniteis verbis
  45. scio etiam vera ce quid dico, bonitu fundamentis inniti. Sonet sane Canon 13. Tridentini
  46. sest. 6. in anribus tuis quomodo libet. Ollins tamen seasus non est
  47. concitum sententia haec non
  48. eia universalis Ecclesiae, doctrim ac non est nec unquam fud, Chuistianum nunquam de sulnte
  49. et jusificatione sua scertum este posse eto
  50. Aliud exemplum.
  51. De costibilitate implenda legis decologo contentae acviterdim pugnatum, qudstio, a non re ipsa
  52. sed in modo duntas at loquendi est controversa, adeoque nullo negotio conciliabibis. Protestantium
  53. enim sentionta si recte explicetur, hac est : Pactorum quae deus cum Hoibus init unum est regate
  54. alterum hoangelicum. Vi pacti legalis teretantur primi domines imagine divina prddite implere
  55. leges dec alogi pertertisime, h. C. non solum tenetantur abstinere ab oibus peccalii (a conscientilam
  56. admissis sed et sibi envere a quavis concupiscentia in artu perinio sive ab amnibus motibus pravis
  57. indeliberatis, qui scholastieis dicuntur Vrime: Primi. Vi parti Evangelici cum Hoo post
  58. lapsum imagine divira destitutus legem hoc modo impllere non postet nihil amplius ab
  59. ipso requi rit deus nisi at in Christum vera ac viva fide credat est peccatis mortalibus
  60. sive contra conscientian adrustos abstineat.
  61. mod vero attinet ad peccata venialia
  62. sive concuriscentiam in actu primo conjicte ractum aut alios motus pravis in deliberatas
  63. ilos deus dri renato, vi parti Evangeliae se non imputaturim este promisit, dum modo
  64. quotidie peccati torum illorum recustionem a deo petat eo. Lmando jam gudurtur
  65. an huo renatus postit et debeat implere regen dei. Respondeo in tali perfectione, qua
  66. regen teretantior implere prinu homines in pacti legalis, nemo post lapsum amplius legem implere
  67. potest aut lenetur, et si decalogus ad rigorem hunc parti legulis excigatior lico ad ejuis
  68. abservationem tquaed rem impostiblem nemo obligari. Eatenus autem glibet renatus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 496r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068377:0985?run=74