Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 496r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- ita
- i
- cortus
- ili
- ale
- le
- en
- le
- ertus
- cca–
- in
- 2
- int
- on
- Chaisti si dicannis porro vocem sira non cipi pro solitaria nempe pro fide mortua
- sive bonis operibus aut minimum proposito vene operandi testitata, credi inquam litem fore
- maximam partem compositam. Tensus enim illins huc denique redibit: A porte dei gratia
- et mentum Christi sunt causa impulsivae nostrae justificationis a parte autem hominis non
- epes non Charitas aut alia gudois lona opera propine et imediate qustificationem inferum
- sed hoc sensu SoLa non tamen solitaria ides, quae scilicet per charitatem opehatur
- est canta impulsiva extino nostrae justificationis. Illa nimi hum fictes, qua quis credit Bristum
- pro suis et tostins mundi peceatis patiendo et motiendo plenistimam satoffactionem prestiti se cum
- fidacia apud deum impeteandae gratiat ac remistionis peccatorum ejus sat ffuorem queque fide
- insuper non mortua sot sed vira et per chortatem sese exerat dataque aporandi occasione
- actu operetur.
- s.
- I
- Sluu exlum.
- Ludritur an qis possit d cents de pur justificoioe et pseverantia ad salutem; utrunque
- affirmant Vrotestantes, nec Ed puto negatum vii a R. Catholicis, dumodo qudstiones MMe prot
- eo ac decet explicentur. Extra (quersiam utringu est nos justificari per fidem, quri igitur
- credit et sut se credere, is potest absolute certus esle de sut fide et con sequenter de jua
- fatate itrerim nemo nostrotrum docet hominem de jscverantia at splute sua tam certum et
- poste quam de sua pistitiaoe, de hac n. certi, simus absolute de perseverantia autem
- et satute duntax at conditionaliter. Si nimitum dono mediis perseverantiae infide recte
- utitur ea non adsperpatur, denique assistentiam dei devotis precibus jugiter eapetit, quod
- in vintute gratice sibi collatie facetre potest tunc conditionaliter qque cartius e de pra pe
- verantia. Cudod si Ma persererantia ad finem usque vitre dunet, tunc certus insuper est de
- sua sclute iti dem conditionaliter. Conatus jan est ante hos centum et viginti tres annos
- Mortinus hisengrimius S. Tpeot. L et Vulpositus attemotingerjis scriptoi Catholicus et
- moderatus Canonem contilu Tridentini 1 muni) septio sestionis huc pertinenter peculiari a
- grandi libello sed Gernaniao, mstigare, cui litulus: Modesta et soro stata temporis prasc–
- l necesoria dectartio tiam articutorum Aiistiana fidei, quo ongolstadii imprestus
- est Anne 1568, uubi inter alia p. S. ita infit author dico elaris et Germaniteis verbis
- scio etiam vera ce quid dico, bonitu fundamentis inniti. Sonet sane Canon 13. Tridentini
- sest. 6. in anribus tuis quomodo libet. Ollins tamen seasus non est
- concitum sententia haec non
- eia universalis Ecclesiae, doctrim ac non est nec unquam fud, Chuistianum nunquam de sulnte
- et jusificatione sua scertum este posse eto
- Aliud exemplum.
- De costibilitate implenda legis decologo contentae acviterdim pugnatum, qudstio, a non re ipsa
- sed in modo duntas at loquendi est controversa, adeoque nullo negotio conciliabibis. Protestantium
- enim sentionta si recte explicetur, hac est : Pactorum quae deus cum Hoibus init unum est regate
- alterum hoangelicum. Vi pacti legalis teretantur primi domines imagine divina prddite implere
- leges dec alogi pertertisime, h. C. non solum tenetantur abstinere ab oibus peccalii (a conscientilam
- admissis sed et sibi envere a quavis concupiscentia in artu perinio sive ab amnibus motibus pravis
- indeliberatis, qui scholastieis dicuntur Vrime: Primi. Vi parti Evangelici cum Hoo post
- lapsum imagine divira destitutus legem hoc modo impllere non postet nihil amplius ab
- ipso requi rit deus nisi at in Christum vera ac viva fide credat est peccatis mortalibus
- sive contra conscientian adrustos abstineat.
- mod vero attinet ad peccata venialia
- sive concuriscentiam in actu primo conjicte ractum aut alios motus pravis in deliberatas
- ilos deus dri renato, vi parti Evangeliae se non imputaturim este promisit, dum modo
- quotidie peccati torum illorum recustionem a deo petat eo. Lmando jam gudurtur
- an huo renatus postit et debeat implere regen dei. Respondeo in tali perfectione, qua
- regen teretantior implere prinu homines in pacti legalis, nemo post lapsum amplius legem implere
- potest aut lenetur, et si decalogus ad rigorem hunc parti legulis excigatior lico ad ejuis
- abservationem tquaed rem impostiblem nemo obligari. Eatenus autem glibet renatus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 496r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068377:0985?run=74