Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 495v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. e chalium peccatorum fm matericte consulit in actu peccandi pardeterit, sioe in prdtenta
  2. omstione actus alicuius lege prdcepti. Aitualium peccatorum formale et reatus culudet peenae
  3. qui en acta peccandi pulterito aut ex omistione acteus, lege praecepti resultat; hominemque plecatorea
  4. culud et poent coram deo reun constituit. Habimalia percata sunt peccatum originus et habitus
  5. vitiosi mate agendo contracti, quohum materiale est ipsa habitualis propens io in matum, Hor-
  6. male, ut sppra est reatus culid et poend eo eo rejultats
  7. Lndstio agitior, son vere tollantur peccata per ipstidicationem, inteluus stur vet de fornali
  8. neccatorum vel demateriali. Li de matteriali intelligatur qudstiio, Potestantes ejus partem
  9. negativam ampleituntur. Et quidem quod attinet peccata actualia, clatum est Morum materiale
  10. non tolli per justifocationem. Consistit enim uti dicitur in actu peccandi praterito vel in
  11. proterista omissione actus lege precepti in quo duo spectanda veninat, unum, ipse actus
  12. contra legem admistus vel omistu, alterum respectus ejus ad peccantem quo eum peccasse denominat
  13. fiigitur peccata artualia per justificationem tolluntior quond matenale, neb tollitur ipse artus
  14. peccandi preteritus, vel tollittur hespertus hujus actus ad peccantem, ita ut is qui peccavit, peccasse
  15. amplius non dicatur. Sed neatrum dici potest. Non porlus quia artus peccandi pretentus, hoc ipso
  16. quo praetentus eit, coste dejut, et proinde nullum ampllins habet esse reate, quod per justifi caetionem
  17. tolli gueat. Cerustio autem artus preteniti non est has positivum, sed negatio hujus eam este reale
  18. nullum sit nec per qpstificationem tolli poterit; sed et posterius dici nequit. Si enim respertur
  19. ille artus peccandi ad peccatorem tolleretur per justificationem, fieret per eum, ut qui nec
  20. uit, non peccaverit, atque sic factum redderetur infectum, qui v.. g. siortatus sit non fuem
  21. scortatus, gud ert manistesta contradictio, Atque in hoc A. Catholici nobis lum credo consentient.
  22. Luod ad peccatum habituale attinet materiale ejus habitualius scilicet propensio ad
  23. malum frangitur quidem crucifigitur, mortificatur et sutigitur in homine justificato, ita
  24. ut in ejus mortali corpore peccatum cemplius dominari non possit, inerim in hac nortati
  25. vrta peritus non tollitur non exstirpatuor sed manet quadantenus post justificationem
  26. puo pertinet quod S. Vantus quantitet justificatus tantopere conqueratior de peccato in se
  27. habitante Non. VII. Suando autem propensio illa ad matum in homine frangitur et
  28. imminuitur, hoc non esit per justificationem sed per regenerationem et renovationem. Hactenus
  29. igodor quoad materiale pecectorum Catholici cum srotestantibus plane consentiunt. Si elo
  30. formali peccati, h. e. de reatu culpae et poene intelligitur quditio, sensus ejus hic est: ia in
  31. ductificatione raatus culpe et poene tolatur ab homine instificato sive an eum colam deo non
  32. amplins culistae et poend ecum constitua. En gudstione sic formata nos una cum Catholicis afirmatiu
  33. n
  34. anplectimur, staturmusqu peccata tam artualia tam habitualia quoad formale sive reatum culare
  35. et poent tolli in justoficatione vere et totaliter, per remistionem condonationem, non-impu
  36. tationem. Hactemus ergo iterum inter partes consensus est. Duodo autem nonnulli Protestan
  37. tium Theologorum dixerunt peceatum in oustificatione non tolli sed manere, id intelligunt
  38. de peucato originis et specialiter de prava concupiscentia quam in renatis manere contendunt
  39. non quond habituatem in matum propensionem, absque tamen dominio,
  40. Adliud exemlum.
  41. Motum est quantat in Ecclesia tragacius excitaverit Ludteri nestr: in sccripturas S.
  42. illata propositio. Tota sedes justificat cum tamen Ma ne propria quidem sit abque adeo res
  43. ipsa docets potuistet, plasibus aliis ex scriptora petits et in Ecclesia recepti. Onstificamum
  44. quidem, dicente teriptura, ex fide per fidem proprie autem non fides, sed deus est qui
  45. nos justificat. Habet autem is hujus sud justificationis unam causam impulsivam internam
  46. nempe gratiam ejus et nusc riconliam, Unam causam impulsivam extennam principalerm
  47. nempe menitum Bristi et unam causam mempulsivam minus principatem, nempe fidem
  48. duando ergo dicitur, Fides justificat, scusus ducius spropositionis hidest. At parte hominis
  49. fidee est erusa impuljire externa minuus principalis deum movens ad nostri justificationem. An
  50. autem sola fice hoc sensu inctificet, qudritur inter partes. Credo si dieamus per vocens
  51. sola non exitudi reliquas juctificationis ecusis impusivas pita gratiam dei est menitum
  52. Sosto
  53. e
  54. al
  55. n
  56. lar
  57. s
  58. i
  59. s
  60. et

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 495v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068377:0984?run=74