Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 272v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 271r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. corporis
  2. sed rectius videtu
  3. dici posse
  4. Al ut igitur pantis onam
  5. quid mihi nunc de tota
  6. re salva accuratiore
  7. inquisitione videatur
  8. eredo
  9. iolico dibisstcuter posteedietus
  10. auto
  11. plosoltm vellem etiam respondisset locis seripturae quae totius
  12. huunane naturae corruptionem inferre videntur, quibus olim flaciam
  13. quando
  14. abutebantur, quabus peccatum originis substantiam esse vebt
  15. propugnabant. Idem consulte fecisset, si in consilium adhibuisset
  16. libros symbelicos nostrae Ecclesiae, phaesertim Angus anam confessionem
  17. ejusque Apologiam, quos si non obstare docuisset, jamt
  18. tutius ista proferri constaret; alioqui enim sine certa demonstra
  19. tione sese libris symbolicis opponere velle, parum e re videtur
  20. Memini olim legere livellum R oberti otret de vita morte
  21. et resurrectione, cujus autor creditur Robertus Fluddus, in quo
  22. ia videtur corruptio nostra ad causas quasdam corporales referri
  23. Et alius Anglus, (un falla Fhomas Albius si bene memini, statuit
  24. pouum ab arbore vitae decerptum fuisse venenum quod et vitalia
  25. infecerit, hominemque reddiderit mortalem, et totam humanat
  26. matur massam corruperit, humanosque adeo sensus obnabilarit,
  27. atque in hoc consistere peceati originalis naturam. Et nuper
  28. acrosius dissertationem quandam evulgavit Theologi reformali
  29. qui in effluviis corporis christi collocat renovationem nostram,
  30. et seminis peccati, quod paulus corpus mortis vocat, destructionem
  31. innatae
  32. Equidem si ut notitiae verae s sunt homini, quae sunt
  33. in quibus consistunt reliquiae imaginis divinae; ita notitiae falsae
  34. innatae et hodie homini post lapsum ingenerata essent innascepentur
  35. jam manifeste haberemus sedem peccati originis in anima. posset
  36. tamen eadem sedes aliis modis defendi; nam si scilicet poneremus
  37. Adamo fuisse innatas, notitias plures, quae nunc non amplius
  38. porteris innascantur Eb soclsse Aut dici potest, innasci quidem
  39. nobis quod Adamo innatum est, sed animas post lapsum in sese habere
  40. impedimentum eas end At unde inquies hoc impedimentum
  41. utenei
  42. nisi a corpore. sderim animae omni concreatam esse ideam
  43. etipropensionem ea utendi
  44. de depravato, hic necessario in ipsa anima inesse impedimen
  45. idque ad unionem auiu
  46. 4
  47. tum facultatum; nec refert, quod mali fons sit corpus, nam etsi
  48. ut similitudine autoris atar, cippitudo a vitio oculorum a vitio
  49. Nomachi nata sit, ipseus tamen lippitudines sedem immediatam
  50. esse in rculis, non debet negari
  51. agnaris animae
  52. Unde
  53. Animae connotus est idea sui corporis, et corpori inest e saem
  54. non notest Et tam perfectes est inter haec duo mutuae expressionis consensu, ut mer sit
  55. possibile compus corpo ut s corporis pefant. de sectu etiam in amina se
  56. prigimeriis riquidetian inont

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 272v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0544?run=74