Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 332r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.82.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 333v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. heEx ellercus ot Theologus Comipard Edi ts naturae philosophus, (as, bodtir are becrs efmens sudus)
  2. discursd in aletterdto a triendu bus T. H. R. B. E. fescoro ostheno al societato corciare annexco
  3. some occasionat Thoagths alone ns excellencus und gronuds of themecham rat) s pothesis b
  4. the same author. ondon byT. N. for Henru Herrincuo ut the archor ero vacet os
  5. the neco ex carge 1694. 8. inpaesatio Editores se credo licuburi;miptus c6
  6. duio aiaesatio alto
  7. de Las toreegions bodtes di geverne dii il)’il has beenmebserre daose peu d by caya
  8. aud esperiallus gentlemen trave (caeteris paribus ) eu better enterterinid aud morc esfatrat
  9. Enlestasick multa dano eum sensuie dnsfecie salis an en fidente in He fttes toito commene
  10. divnatus iohose profesuon itis notia
  11. Rom P. in rcos or 7V OEt ust untenolon tothe Heathem phrilotonters
  12. Paz. 6. de deo in Ubriseipseatam expressiones fortiores er conceptus magisn st
  13. Virorum apudcillissimes nationes plum de deo altributa singularia vclusentim
  14. eutre dieu si les homnes. nte deum etrba, gen. 6. cino crrose casu sillitere) eloshet
  15. et uxore Atruhmii Gen. XX inter DEum et Atraham de sodomi destinit. Ger. Xvos rinta
  16. quain scripeis doctism
  17. etphicosti tndderm
  18. emeleu
  19. + ise.
  20. pona de pato Mrorive jon. 4 numbilis locu 4 spicibi deceptole in or propecerr. Rer. XA1 1gl 2. Inter deu et
  21. callam tob. 1. 67. et lobet . Historia alhius ut itadicam Mrundi inscriptura. Nutsu esse loa mago iconolaloriu qua
  22. ubit nutitudine iuumerabiae ex omni ratione ante troum Dei
  23. parum Tangarur scmptura veritatibus; quod didicimus et petaterue nondum satis eam expellentia in
  24. sit Apoculyps. Revela Q
  25. Non meminimsmp. morase ideoqein ipunimitamur. Si eae ut ipventu cutgim alhim seuto
  26. in Aite ut platone legisemus madis mriniraremur. une igmitiva ecilesia hodheque icorienio pdunt
  27. ier mini doctrinamirifice affecti sunt essunc ad spenules develavest pri deaaelis nescio inquit a
  28. sy in rrationis pte docere nos esse aliquid u in rerum natura qual ei vacamus Mnici aerquid tale videnti
  29. eangelis bonis asscivum po sa
  30. mvit ale esse n specie propugaie, habere cucillo ebcum,s
  31. liamqu peccato, crdmussoinur
  32. e
  33. oria
  34. sim ie sos
  35. iat et sebus cipimaries nascers nec tantus porverpliorum seu viditarque sed et sinatos pris
  36. prolegere; et quanqua
  37. dmriendo sitenere appaeans
  38. ut vran rbis ejqus discipator
  39. admodum loqui de angelis ut appareat doctiina fusse
  40. lon non rede adscipta supistt
  41. nd brrercexita. Revetin est Asrveulis psis nota
  42. in pumrgine decce dicrrre ecorumadaverat
  43. da
  44. samum sabile, et imp
  45. issi consusione quale inter hommnes a
  46. natisotum sed apostosinei potestate ila cidatatem ut legrop
  47. spiritus iurmicus hormn; seducteaprimus
  48. bitem suni venia peculiari E non augelos tantum sed et pros eis resistere e
  49. s
  50. cutorem enim habera sive caput) essen
  51. audiat moader egrege
  52. Volari saere tot diversos sersiturae locus consentre
  53. ac sitatem Megant adoreri
  54. et. XH, C0. esitu
  55. os f.6.nh
  56. Egetse
  57. reservatus in cutenis nigodnis ad judicimm magnae dici. ubi u demnabunt ad torentu
  58. Hac de Angelis t de Rrebus corporcis praeclara docemur
  59. plerancum ii quos seduxe2C. Anaxoras fateort docuit Nun produm suinduus, et atermitates Mumes pracesiue
  60. ab Aristotele prosectom., qui ipse faletur silerosu ante so dissentiste. Memos mo unquam punteriam ipsem ex nitueifacta
  61. docunt phrilisophor +(+M. Mutam hoc eleganter itenstrat phiysoris rationibus mihi id manifestas aprud que aterit res longe
  62. alia quam putes +). atitem mundi discimus circiter exscriptura quod attinet mundi fatricktine, equidem non
  63. sepro religiore ue indece ducantu cereoremata plpsiati putotanem nec in allegoria averti debere
  64. stoi ciromngis a
  65. prosens cursus netirio 6XO THS EEY IOEcos, Jacdb. M6
  66. serer durmbit, sed una die hric mundi se saut saltem nic nostri vortex) ste fidenter dictum +) aut atmihilatione
  67. tacitumundum tgne pensum nos pre diorum reptto serm
  68. osiclebitur, aut quod probabilius innovabitur, de ut itadicem tranffirinabit ne 2xet ,13 jar de homine
  69. qu adimianta discimus. griginem hominis sicurus ocursui alvinox, pionit; Hobbesius post stvicos, eterra exiesse ista
  70. cum Genesis asserat, H, 7Gen. 1, 7. corpus formatum ad Eu ex cunteria terrestri e faesse perfecta ante animae unionem
  71. docer e quae sutura post mollemus ACt. XNY 15. quo sola ratiovis pertingut; et pautus hoc doceas sttremitusu
  72. admuratione aut risum excitarez. Act. XVII, L032, multa aliqus nis docet, semplura de natura humana, ut omnus homines ab
  73. uno paricon. II, Act. ova, 26. Primo foeminou on factam eot homo, sed exejus costo sumta. Adorui Havam non fuisse phimum
  74. ases nul omnu aut certe justorum corpora a secunda morte s Mba
  75. majvn claritate fauloritate: animom
  76. ratponate a corpore distinctatiner ab is destrn poss, qui corpus occidunt Matth. X, 28. De origuie nimee pilphitoso perit, ut Theolosia
  77. praeservanda. De Aninia etsi multa deduci possintex latione, attame revelao docet
  78. post resurrectione corpori
  79. smimo homenis non ejus quae coterom amimalium originis, sed bpus di Gerr. I1, 7. Zex. XII1 ita tamen ut postse pafatiore, an statum tanscat
  80. probationes de immortatitase abimae exphilosophri
  81. posset enum deusem destruete, ut
  82. respiad obreit. 2. pag m. 95. quod
  83. sed non probant omnimo non cessatura
  84. infantes, sed patum perfectos
  85. vero, inquit, additis exdistinctione animae a corpore non sequi eius immortatitatem quin tihilominus dii potest eto
  86. mo falltur quiddom, demplius Cartesia
  87. in qua mors non habeat potestatem in ipsam tac. XX, 35)
  88. ostendunt tantum non peritura, obe corporis mortem
  89. tabis naturae factam esse ut ejue duratio simul cum duratione vitae corporeae fimiatur sfateor a me refelli non posse
  90. Mundii, sed scriptura isterdit id eum facere nolle
  91. Et in Ep. ad adpurabilem foermainam, principem cilisabetam filiam natu pat majore frideririRegis Bopenniae, destatum
  92. nost morte anferiorem su cognitionem esse digbaeana, non seposita religione, nos habere posse putchios spes at nullas
  93. etitudine. Et subiicit in impiudenssiae sit certum promecito relinquere, naturali raive nos non debere sequi mortem.
  94. non est felicitas melius nit salvator fuisset hinc hormini non fusse natum Mart I, 2)
  95. fieri potest ut anima post indite uniatur corporif vel organis carenti vel imperfecte orgunzat, ui quo easdm
  96. functiones exereere non possit, indemus corpira fulto unimas in natis polidis non posse rationaris aertae roa
  97. sita numoitalitas et duratu
  98. Muosopharit Videmus animas in poralytics nnon posse movere corpus persi non ideo sit excati animo assertiendis
  99. dotoribus ita post potest anima tia corpori quod hon sutis movere possit, aur quo nonsatis queat liti ad recipitndus
  100. ntemplatgis codes
  101. instructiones ad corporibus vicinis

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 332r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0667?run=74