Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 344v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. physice, ut cum dicimus corpus aliquod in er ea vi quam
  2. celeritate pergere qua cepit, intellige, si nihil impediat.
  3. Deus facit optima non necessario, sed quia vult. Si quis vero a me quaerar
  4. Ean DE) necessario velit, postulo explicari necessitatem adjecto opposito, nnm
  5. . siq seu quaestionem plene formari, v. g. utrum Deus necsssario
  6. velit an libere; seu exnecexsu ob suam nataram, vel ob suam
  7. voluntatem. Dico R espondeo ulius deum non posse velle voluntara
  8. alioqui daretur voluntas volendi in infinitum. Sed dicendum est deum
  9. velle na persuam naturam. optimum persuam naturam. Ergo necessari
  10. vult inquies. dicam btam essecum S. Angustino illam necessitatem
  11. esse beatam. At vero inde sequitur res necessario existere. Quid ita
  12. c
  13. quia implicat contradictionem non existere quod Deus vult existere
  14. Nego hanc propositionem; absolute veram esse. Alioqui ea quae deus
  15. non vult non essent possibilia. Manent enim possibilia, etsi a deo
  16. non eligentur. Possibile est quidem existere, etiam illud quod DEq
  17. non vult existere, quia posset existere sua natura, si Deus id ex istere vellet
  18. At DEus non potest velle ut existat. Fateor, manet tamen possibile
  19. sua natura, etsi non sit possibile respectu divinae voluntatis. Quin sua
  20. et si ejus xistentia aliquo modo dici possit implicare contradictionem.
  21. natura possibi
  22. sed ut opus erit constantes adhibere vobabulorum significationes
  23. ut species omnis absurdae locutionis evitetur.
  24. Dico igitur possibile est, cujus aliqua est ex essentia seu quod realitas
  25. seu quod distincte intelligi potest. Ex. g. si fingeremus nullum accuratum
  26. pentagonum unquam in natura fuisse aut futurum esse; tamen pentagonum
  27. maneret possibile.
  28. Ratio tamen reddi debet aliqua cur nullum unquam
  29. extiterit pentagonum nec extiturum sit. Huius rei ratio nulla aliu est
  30. quan quod potysgonum entagonum incompatibile est cum aliis rebus majorem
  31. includentibus perfectionem, seu plus realitatis involventibus; quae prae ipso existere
  32. certum est. At inferes ergo impos necessarium est ipsum non existere,
  33. concedo, si necessarium est, idem quod verto verum, seu verum quod re
  34. e demonstran potest. Nego si necessarium est idem quod em si sensus
  35. est haec propositio DE pentago num non existet, nec extitit, necessaria
  36. est, falsum vero, si sensus est: propositio haec: nullum polygonum
  37. existit, (quae a tempore abstrahit) necessaria est; Nego enim istam
  38. propositionem demonstrari posse, nam ista propositio intelligitur de
  39. veri possibilitate absolut neque enim absolute impossibile est
  40. pentagonum, neque enim implicat contradictionem, etsi ex harmonia
  41. rerum t sequatur ipsum nullum posse in rebus invenire
  42. locum, quod optime illustrari potest similitudine radicum imagina
  43. riarum in Algebra, nam S-1 aliquam notionem involvit,
  44. blicet ea non possit exhiberi, et si quis eam circulo ex hibere
  45. volet inveniet circulum illum a recta quae ad hoc requiritur
  46. C non attiagi. Multum tamen interest inter quaestiones quae
  47. . Insolubilas sunt ob radices imaginarias et quae solubiles sunt
  48. ut siquis quaerat numerum, qui sibi additus
  49. in se ductus faciat 9. et ad 5 additus faciat etiam etiam 9.
  50. ob absurditatem.
  51. talis numerus implicat contradictionem, debet enim simul esse
  52. 3 et 4 sen 3 et 4 debent esse aequales pars toti. Verum
  53. Xx abx pqo-b si quis numerum quaerat tatem qui cujus quadratum additum ad q
  54. quadratum ipsius 3, faciat idem quod numeri triplum. Is quidem
  55. Munquam ostendet totum esse majus sua parte, tati numero admisso, in
  56. sed hanea, et illud ostendet, talem numerum non posse designari.
  57. quemadmodum si deus derrevisset, numenum entium pullam debere realem
  58. lineam reperiri, quae esset incommensurabilis aliis realibus lineis (Realem
  59. corpus aliquod terminat non ideo sequeretur incommensirabie
  60. eut non cea statuere
  61. 2
  62. Xxaego bX - bb

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 344v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0692?run=74