Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 47r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46v); this page is its right half.
The machine reads it as
- speculi pro nunc primum videret sine doctore, credo
- cognitionem in eo quandam sibi imagniaretur (quem
- admodum Indi literas Hispanorum intermunaas,
- sapientes et arcani participes arbitrabantur) Si Ho-
- rologium, voluntatem. Si est in brutis voluptas
- et dolor, certissime demonstrabo esse et rationem.
- Sed qualis primum infantium est, experientia non
- excitatam, suo tempore se exerturam. Nam
- etsi omnes ul homines muti surdique essent, gestibus
- tamen invento communicatoque motarum quarun-
- dam usu, loquerentur. Denique innoxias be-
- stias quam misere torquemus; si quis in illis
- sensus, in excusabili ciudelitate
- Dantui
- vero et personae civiles, quia habent voluntatem,
- eam nimirum quam membra componentia scuper
- sonae naturales pro persona omnium in casu
- dissensus haberi voluere. Sive ea numero sive
- quod difficillimum rationum pondere, sive forte
- aliis ve modis determinetur. Unde personae
- imperfectae sunt ea corpora in quibus ipsa
- constitutionis vi res ex itum aliquando habere
- non potest, ac proinde jure dissolvi corpus. Qualia
- sunt in quibus unanmia, quaer vocant, exigun-
- tui, aut amicabiles illae compositiones prosacra
- ancora habentur.
- Voluntas est conatus cogitantis
- Conatus est initium actionis.
- Cogitatio est acrio in seipsum
- quicquid agit in seipsum ejus aliqua memoria est.
- (meminimus enim cum nos sensisse sentimus;) ac
- proinde perceptio harmoniae aut
- anarmoniae comparato sensu retere et novo,
- Opinio quoque seu inde collecta expectatio sen
- sy futuri atque hinc demum conatus agendi seu
- voluntas.
- Actio est atatio equa sequ eaati causa mulationis.
- Mutatio est initium unius et finis alterius.
- Etiam in Deo mutatio est, quia Actio, sed qualis
- quantitas in angulo, aliisque non- extensis. De
- quo suo loco.
- Causa est inferens natura
- Quando dico; si A est etiam B est, A est Inferens, B. Illatum.
- Natura prius est licet non tempore, quicquid ante al.
- terum clare cogitari potest, non alterum
- ante ipsum.
- quemadmodum Tempore prius est quicquid
- ante alterum sentiri potest, non alterum
- ante ipsum. Ita efficiens est tempore prius
- effecto, sed actio non est nisi natura prior
- passione.
- Felicitds est statis personae optimus
- Cum autem detur bonorum progressus in infini-
- tum, consequens est statum optimum consi-
- tere in non impedito ad ulteriora semper
- sona progressid. Quies in appetendo, seusta-
- tus in quo nihil optes non quies est sed torpor:
- dei ne sentit quidem bonum suum
- qui non saltem optat continuationem. Oeterum
- felicitatem consistere in exquisitissimo bono-
- rum suorum sensu seu otissima osdinione
- de seipso ostendemus suo loco
- seu voluptatis et doloris
- Natuta prius est essentia tempore existentia. Cogitatione
- essentiam, sensu existentiam metimur.
- voliplas si lobre, uinc dinne gradue in folicitate
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 47r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0093?run=74