Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 47v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46r); this page is its left half.
The machine reads it as
- datus est aggregatum accidentum
- uti forma est aggregatum affectionum
- attributum
- Accidens hoc loco est prodiatum contingens.
- Uti affectio prantum necessarium.
- radicatum est attributum, aliud quaminomen.
- Attributum est praedicatum aliud quam nomen
- ita nomen hominis est homo, praedicatum ratio-
- nalis.
- Nomem est praedicatum rei primum
- id est quo noscitur, subjectum est aliis praedica
- tis. Ipsius vero subjectum est pronemen
- hoc accedente ul vel definitio rei, vel
- pronomen hoc, accedente reali demonstra-
- tione. In eum finem adhibitum est, ut im
- posterum etiam sine definitionis prolixae
- aut difficilis demonstrationis molestia
- res nosceretur. Est ergo a noscendo.
- Optimum est maxime bonum.
- Dou est quicquid appetitur a pernoscente.
- Bonum scilicet appetenti. Et hoc discrimen
- est boni veri a et apparentis. Ignoti
- nulla cupido, recte cogniti nulla impro
- banda cupido; omnis malitia ab errore.
- Appebere est seire velle. voluntas quid vid supra
- et
- ergita
- FruI est sentire bonum praesens.
- hita
- cogitare cum voluntate
- seu practice cogitare. Cum cogitationem
- sequitur vl voluntas seu conatus. In
- quo consistit discrimen ab imaginatione
- simplici seu fictione. Si fingam me
- in modiis ignibus esse, nullus inde molus seque-
- tur, secus si sentiam, statuam, persuasus
- sim, opiner etsi falso, conabor enim exire
- Etsi fingendi licentia fieri possit, ut nobis de-
- nique ipsi credamus, fictionis obliti, quod tum
- mendacibus accidere solet; tum phantasticis,
- qui aurei seculi et chimaericae cujusdam
- felicitatis suae imagniatione primum scien-
- tes prudentesque delectati; reges se Xt he-
- roes, et orbis domitores somniandi sua-
- vitate fingentes, denique turbata ratione
- deliretes etiam ge esse credunt. Quae
- vera causa est plerorumque deliriorum.
- Pernoscere est nosse quid res agere aut pati
- possit.
- Sailicet tum per se, tum cum aliis com-
- binata. Haec vera notitia practica
- est. Theorema enim est propter proble-
- ma scientia propter operationem.
- Hinc sequitur neminem posse unius req
- esse pernoscentem, nisi idem sit sapien-
- tissimus, seu pernoscens universalis. Quod
- pernoscere, id latinius dicetur intelligere
- id est intima legere. Sed intelligendi vox
- nunc laxius sumitur pro omni notitiam
- Nosse
- +amadisiacos
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 47v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0094?run=74