Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 56r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55v); this page is its right half.
The machine reads it as
- minum non est legesque nota obscurae et
- confusae sint, minime neque in numerato
- habeantur; mirum non est, juriprndentiam
- passim incertam esse. Danda itaque opera
- est tum ut Leges ordinentur tantum
- certa interpretandi supplendique leges
- principia constituantur addita methodo
- quadam certa quae sit filum in
- labus pintho, qua principia variis causarum
- figuris accommodentur
- Superest summus juris gradus quem
- pietatem appellavimus: quemadmodum enim
- jus copuni socieratis, jus societatis jure
- proprietatis perfectius est continet enim non tantum
- conservationem rerum cujusque (quanquam ea nec
- obtineri sola proprietate indeservata possit) sed
- etiam emendationem in melius quousque inter
- homines unituis auxiliis fieri potest ita
- jus pietatis caetera perficit omnia per ficit
- juri societatis non modo societatis praecepta
- supplet, sed etiam eaque omnia comple
- complectitur, quae ad societatem spectare
- non videntur; sed etiam felicitatem spondet
- quae vir quam homines mutuis auxi mutua
- ope sibi dare non possunt. Cum enim
- omnia sint in potestate Dei sequitur n
- etiam minimos motus nostros interiores
- ad placitum ejus componendos esse, ne societatem
- cum ipso nascendo initam, vivendo, cultam
- violemus, quo nihil periculosius intelligi potest
- quia nihil eum latet, nihilque apud eum legiti
- negligitur. sed omnibus peccatis certa poenae
- omnibus recte factis praemia destinantur berre
- gestis p praemia destinantur. Quod si
- hanc socicentem cum Deo societatem calim
- recte colimus, niid est si Deum vere amamus
- si omnia ad perfectionem ac gloriam animi
- ipsius sive commune bonum dirigimus dirigimus animi
- dirigimus, nihil homine felicius fingi potest erit
- immortalit enim anima est, et Mundus sub DEo Rectore
- Rectore Deo optima respublica est, magis
- etiam quam mortalium animi et si daretur
- nobis seriem nosse futurorum, agnosceremus
- ne fingi quidem aliud aliquid optabilius posse, quam quae Deus praeparavit
- his quos amat et quibus amatur. Quod ergo
- caetera moramur, quae non n venturam felicitatem veram felicitatem
- non nisi minuere possunt, augere non possunt
- Statu Duobus tantum sta Tantum go virtuti
- hoc est intellectus voluntatisque perfectioni, quam qua licet
- studeamus, et subinde d operam demus ut
- bona quae largitus est nobis Deus (omnibus autem magna largitus est)
- in caeteros diffundamus. Nam si haustus aquae frigidae
- morcedem habebit, si qui ad jnstitiam erudiere maltus quasi
- stellae sulgabunt quid his futurum est qui magnum aliquid in rebus
- numande ad glotiam dei ac communes s bonum gessere
- +digna
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 56r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0111?run=74