Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 57r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Jus in quo versamur est scientia
- aequi boni et aequi viri bani
- Vir bonus est qui amat omnes
- jus in quo versamur est scientia boni et
- aequi. Nam vir bonus est qui amat omnes; sed
- cum saepe plurium utilitates inter se pugnent
- mod affectus hominis erga hominem ratione
- moderandus est, et ad cujusdam aequalitatis
- mensuram revocanus; ut vera non rebus tantum
- sed et personis pretia ponamus. Itaque
- cum caritas sit habitus amanti omnes
- erit justitia erit caritas sapientis:
- Porro quae viro bom non quod vir bonus
- esse nequeat qui sapiens non est, sed quod vi
- aget ex praescripto sapientum, cui si vis addita sit
- sogendi etiam hos ut instur qui boni, non sunt
- ut bonos imitentur, hoc praescriptum lex dicetur. Porro
- porro oro quae Viro bono possibilia impossibilia
- aut necessaria sunt, licita sive justa, aut peccata
- aut denique debita esse dicentur. Nam quae facta
- contra bonos mores sunt, ea nec facere nos
- posse in jure credendum est. Itaque jus
- quod habemus agendi aut omittendi, est potentia
- quaedam moralis: obligatio autem momlis
- est necessitas, illi scilicet imposita, qui viri
- Summa jusit regula est, ut contendamms in cujus usu scientia carititis consistit,
- boni nomen tueri velit.
- quaerendum esse bonum maximum generale.
- cum enim apud sapientes pro demonstrato sit,
- esse Monarcham universi Deum, cujus potentia
- pariter et sapienta summa est felicitas certa salus
- erit in hujus gratia esse: certa pernicies
- ab hujus amore disjungi. jam qui DEuM
- amassius etiam commune bonum quaeretus cum
- constet perfectionem rerum, po cujusque natura
- DEum sibi proposuisset: quanto quid praestantior
- erit et plos in rem publicam conferre posse
- magis in eo divinae
- ac velle videbitur
- virtutis imaginem colemus, ) Ex hac regula
- nascuntur tres aliae, quae tribus juris partibus
- respondent ac vulgo celebrantur: Honeste
- vivere, neminem laedere suum luique tribuere.
- Primum enim ipsi Virtutum colemus Honeste
- vivire nihil aliud est quam virtutem
- colere, est autem virtus autem est habitus
- agendi cum rationet et ille animi vigor, quo sit ut aftectus pareant mentis et ut
- nturali quodm
- t bene corsulta non jam difficulte
- impetu impe exequamur itaque cum ergo itaque
- po quisque perfectior erit et ad bonum ju ad commune
- bonum juvandum aptior erit quo magis non tantum
- intelligens art sed et in recte agendo exercitatus erit
- alioqui aut labetur ignor ignorantia aut factis
- consulta praecurrentibis poeattenda aget poenitenda:
- contra, qui contra qui rationem constanter
- in Praeterea qui pravis animis actionibus
- vitium animi indicat, suspectum se facit et canendum
- + vel quod eaem redit, DEi gloriam
- et ratione admirabili consecutum
- esse, itaque praeterita in
- Dei voluntas
- de praeteritis con
- tanti erimus, in quibus dei
- voluntas praejudicata est, sed
- futuris, ubi mobis deus nostrae
- materiam industriae re liquit
- dabimus operam, ut quantum
- judicii nostri vis penetrare
- potest, voluntatis ejus
- instrumenta simus
- + quoniam consuetuddem alteram
- naturam transit
- ex qua plenuque pravitas oritur
- aut optima decreta non semper
- in animo praesentia habebit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 57r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0113?run=74