Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 3, fol. 34r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 35v); this page is its right half.
The machine reads it as
- De Legum interpretatione, rationibus, applicatione, systemate
- circus Eppantiationes locum habeti interpretatio sargumentario, et Methodus
- Etprimum
- Enuntiatio omnis interpretationem recipit. Est autem interpretatio duplex
- dicti et sententiae, (H(S Hi Srarojas, saepe enim non satis dicimus
- quae dicere voluimus, tunc non sufficit verba intelligere, sed inquirendum est in
- rationes, quae dicentem movere potuere. Itaque scire leges non est verba
- eorum tenere sed vim et potestatem . 17. de Legibus
- vel quod idem est, tum cumet
- Interpretatio vero dicti est tum singulorum verborum, tum connexionis, sive Etymologiae vel syntaxeos
- interpretatio singulorum verborum tollit tum obscuritatem cum
- nullus apparet sensus, tum nimiam ut ita dicam claritatem, cum apparet multiplex.
- Hec, autem fit exponendo significationem tum propriam, tum tropicam, quam
- scilicet locus t explicandus postrilat Ad homonymia, tollendas utile
- est cap. 13. lib. 1. Topic. De quatuor metaphorarum speciebus agit
- Aistoteles lib. de Arte Poetica. Quomodo autem definitiones investigentur, infra pluribus explicabitur
- Interpretatio connexionis rursus tollit vel obscuritatem
- vel nimiam claritatem seu Amphiboliam utrumque autem fit exponendo
- sensum tum proprium, tum figuratum. Nam quod est tropus in singulis verbis,
- id est in connexione figura.
- Argumentatio est vel ab antecedenti quae dicitur Pyobatio, vel ad consequens
- quae dicitur consequentia. Possimus enim vel legem aliquam sive aliam se enuntiationem
- ex rationibus probare, vel possumus exipsa cunc lusiones ducere, quorum prius
- magis theoreficum est, ser vitq ad constituendam juris artem posterius
- practicum est servitque legum axplicationi ad causas forenses. Sed quemadmodum
- theoria servit prexi, ita obti rationes legum conclusionibus exlege ducendis
- Interpretatio sententiae est investigatio eorum quae non tam dixit
- Legislator, quam in mente habuit, circa negotium praesens, sive quae exeo
- animi statu tunc fuisset dicturus, si veresset in neate e si prpes homines genoraliter ninis
- qua
- nacaue earan
- rato suestit
- ia
- om itaque qui rur diarojar interpretatur, non tam est interpres
- fuisset quastie unt
- ageu pro alio divant
- enuntiationis, quam ipsius enuntiantis, supplensquae ille imperfecte
- circat
- dixit, supplens tamen non ex propria sed enuntiantis sententia. Interpretatio corectione
- uni potest c
- est tum ex rationibus, tum ex affectibus tumexnitionibus habent
- enuntiantis. Sed in Legum applica explicatione, un est habenda ratio
- autem gitur talis suiment
- cars
- affectaum Legislatoris, quod secus esse videtur in explicatione
- Affectuum ratio videtur haberi posse in legibus privatis, quas testator
- dinit ultima voluntate interpretandis, nam de rebus propriis constituit
- dit
- Sed in Legibus publicis interpretandis non est habenda ratio affectuum
- Legislatoris, est enim Magistratus non Dominus sed administrator rerum
- publicarum rerum. Et ipsi profitentur Legislatores non audent affectus
- profiteri, sed omnia videri volunt egisse rationibus. Itaque licet affectus
- Legislatoris nobis ex historia illorum temporum, vel rita constet,
- et facile conjici possit, quid ille quorsum ille fuisset inclinaturus, quidve
- allatis in medium praetextibus rationum fortasse responsurus, non est
- tamen ea mens livitatis, ut hominis etiam defuncti inconsultae libidini vel facilitati
- etium dice pestservi post multa secula adhuc serviat, et male
- collocabitur conjectandi solertia in vitiis legislatorum ex historia eruendis
- stabiliendisque. Fatendum est tamen affectus saepe transire in rationes
- sive ad principia quaedam stabilienda in servire, praesertim in rebus morulibus
- et civilibus, ubi cum multa sint ab utraque parte commoda et incommoda
- plerumque homines non ea satis exacte inter se conferunt ponderantque
- sed inspectis tantum quibusdam commodis praesentm praesenti mentis affectioni
- congruentibus in eam partem praecipites ruunt. ita Legislatores lucro dediti
- qui commerciorum tantum rationem maxime habent: cnfta
- a pocspuae pe au aels cengrait es picardedis sestis dequitur
- Hhomonymiam
- seu
- aut
- pus he
- ut
- ectio
- specinliter falsa eni
- sequerentur si verbis insisterem
- si Bican
- etiem gener
- quam supplemento hin
- aliquando subjecta prim
- et reciproca inquirimus
- quibus praedicatum prim
- inest, cicet fortasse
- legislator tantum specia
- les casus enumeraveri
- de quo plurus infra.
- quod fit investigando
- rationem communem
- cur pita
- in
- plurbus subjectis insit
- +vita ejus vel
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 3, fol. 34r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068400:0067?run=74