Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 3, fol. 35r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 34v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Rationes apparentes sunt quae legislatorem moverunt, virum
- autem sapientem non movissent. Eaeque oriuntur vel ex privata Legislatoris
- utilitate, publici boni specie palliata, vel ex Legislatoris errore. Erroris
- autem causae sunt vel praejudicia, vel a604075ia, vel affectus.
- Rationes autem vel Principia Legislatoris vel sunt expressa
- vel sunt colligenda per consequentiam. Expresse, ut quod ajunt icti eum qui
- in utero est, habendum esse pro jam nato, quando de ejus commodo quaeritur
- colliguntur per consequentiam vel certam, vel probabilem. Idque optime fiet siplu
- fiet eo modo quo quaeruntur in Physicis aut Astronomicis hypotheses aptae ad salvanda
- phaenomena, ita propositis pluribus legibus particularibus quaerendum erit principium
- quoddam commune, ex quo ratio reddi possit omnium.
- Hactenus exposuimus Interpretationem Legum. sequitur argumentatio
- quae circa Leges versatur, eaque duplex est, una in reddendis legum rationibus
- se in omni enuntiationi, una ab antecedenti a enuntiationem propositam
- quae dicitur Probatio, altera ab enuntiatione proposita ad aliquid consequens,
- seu ad aliquam conclusionem quae ex ea dluci potest, quae dicitur consequentia
- Probatio Legis coincidit, cum interpretatione THS Siaerojas sumta a rationibus
- vis veris; nihil enim est aliud quam rationem Legis veram reddere,c
- Legem probare
- a
- non tantum scilicet cur sit lata, sed etiam cur sit tuenda. Hae rationes sumuntur ex
- vel x Ethicis vel ex politicis, suntque vel pe etiamnum subsistent, vel
- nunc cessant. quo capu ratio legis vera nunc pro praesenti rerum statu reddi
- non potest. Sed haec omnia jam attigimus in interpretatione 7H Saerojas
- sive sententiae. Placet tantum paulo distinctius exponere modum probandi. Tametsi
- autem leges sint enuntiationes quae non habent absolutam necessitatem, sed ut quas ut
- plurimum contingunt, veras esse. Nihilominus locum circa eas habent probationes
- exactae sive infallibiles id est demonstrationes, modo quis probare
- suscipiat pemintiationis hujus modimiveritatem absolutam, sed ipsam probabilitatem
- Saepe enim demonstrari potest probabilitas, sive quiutrum ex duobus oppositis atteno
- per nera atum multo frequentius altero per rerum naturam contingere debeat,
- quemadmodum circa aleam, aliosque lusus etiam a fortuna pendentes habemus exactas
- et plane mathematicas ratiocinationes. Probatio igitur est vel exacta
- mala vitiosa
- Probatio recta est vel exacta , quad dicitur
- demonstratio, vel Topica. D Iiles rursus vel demonstrationem mentitur
- vel pr recta vel it
- p
- vitiosa
- quae dicitur Paralogismus, vel syllogismum topicum,, quae dicitur sophisma
- Hinc fieri potest, ut eadem ratiocinatio sit simul et paralogismus et syllogismus
- probus topicus, si scilicet argumentator syllogismum topicum in
- hs vitiosas in ipsis legibus extare
- Demonstratio est vel a priori seu ab his quae natura notiora sunt; vel
- demonstrationis speciem adoruavit. Regari non potest
- a posteriori, ab his scilicet quae natura notiora sunt, seu quae notiora essent
- ordine phios philosophanti; vel a posteriori, ab his quae contingit nobis notiora
- etser esse, et si secundum vem philosophandi ordinem,s tardius
- cinotescere debuissent. Uttade In omni
- e
- demonstratione est aliqua resolutio vel subjecti, solius, vel subjecti
- et praedicati simul. Resolve autem est substituere in locum termini alicujus
- substituere definitionem vel definitionis partem, vel alium terminum tali
- resolutione de praesenti termino antea demonstratum. Itaque duo ingrediontur
- demonstrationem, definitio praecdens, et theorema praecedens jam ante demonstratum
- praeter experimenta et sumtiones concessas hs quibus tamen inter dum accedunt
- sumtiones concessae, (sed tunc conclusio probatur o absolute nec nisi ex
- por
- hypothesi sumtionis) et experimenta, quae faciunt ut demonstratio, saltem
- ex parte sit a posteriori. Demonstratio autem absoluta a priori solis
- indiget definitionibus et theorematis praedemonstratis, et quia haec ipsa priora
- treoremata similiter fuere demonstrata, nec possit dari progressus in infinitum
- es
- necesse est prima theoremata fuisse demonstrata per solas definitiones
- itaque manifestum est uttimam omnis demonstrationis absolutae a priori analysin
- fieri denique in solas definitiones
- sive ab alique
- ratione enum
- tiationis ad
- isam
- et in universum
- Argumentatio
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 3, fol. 35r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068400:0069?run=74