Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 39v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 40r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. si podaeus a Christianostipuletur mancipium chri-
  2. stianum non vallt stipulatio, licet enim hoc
  3. suancipium sit in commercio non est tamen in
  4. commercio stiputantis
  5. Cur in P. 2. si quis rem suam sibi dari stipuletur
  6. non sit obligatio im pendenti quasi conditionalis
  7. esset, hc es quia um dari potent) haec est quod
  8. stipulatio est stricti suns. Ratio cur liber ho
  9. non hominem non possit aliquisstipulari sub conditione
  10. cum seras servus erit, haec est qu non est allata solida
  11. ab imperatore quod quae in commetcio non sunt, non
  12. possint ne quidem ponditionaliter in commercium deduci
  13. sed haec potius, quod conditio inhonesta est sperare
  14. liberum hominem fore servum, aut rem deo consecratam
  15. desituram talem esse non possumus alteristipulari
  16. sive obligationem acovirere, sed possumus tamen stipulari
  17. ut quod promissor nobis debet, alteri fiat solyt
  18. in P.6. diciturfilios familias aliis abligari posse,
  19. in quo videntur deterioris fuisse conditionis quam servi
  20. natus filii ex suis contractibus obtigabantur psi, qi
  21. quaequid autem acquireibant patribus aciquorebant
  22. instit de fidejgoribus
  23. Fide, ussor est promisor datus ab eo qui debet vel
  24. debiturs est alterri, in hoc ut securus reddatu, coditor
  25. de debito recipiendo uno non solum qui debitam est
  26. sed et qui forte potest debiturus esse, ut si dammi infecti
  27. caveam dato fidepissore) Hac definitione separatur
  28. fidejussor primo a mandatore, qui non datur in
  29. secustatem, sed tantummodo mandati creditori dare.
  30. daffert et a constitutore, qui etiam non daturin securi
  31. tatenus sed simpliciter inse recipit solvendum quod
  32. alter debet, o a sponsore, quia sponsor non datur, sed
  33. ipse intro accedit debitori prinei pali 4. expromissir
  34. principaliter se obligat pro non obligato
  35. Sadepissor ominibus obtigationibus accedere potest non
  36. modo mixtis, quae simul civiles sunt et naturates
  37. sed etiam mere naturalibus, et tunclicet principalis conve
  38. miri nequea, fidejussor tamen conveniri potest, quia ad hoc
  39. datus est, ut securum creditorem faciat.
  40. In civili
  41. obligatione quae tantum actionem part non exa
  42. ctionem (id est quae exceptione oliditur) eadem
  43. exceptio fidepuson quae principali competit. Omnes
  44. porro obligationes vel ex continctu vel exdelicto
  45. descendunt potest autem (et fidetissor illis obliga
  46. tronibus accedere quae ex delicto nascuntur modo
  47. pecaniariam tantum poenum pariant l. 9. D. 5-
  48. D. de fidejuss.
  49. Addendum hic est quid jure
  50. saxonico obtinbat in criminalibus
  51. Habendifidejussores Miplex beneficiumt
  52. ordinis seu excussionis. Ido divisionis, sytro cedendarm
  53. actionum. Quoad primum habet, illud locum, nisi
  54. abseus sit debitor principalis, aut non solvendo, aut potens
  55. ut conveniri nequeat, item si creditor cum debitore compensare
  56. velit aut principalis debitor tantum naturaliter obligatus
  57. sit, aut fidejussor beneficio hnic renuntiaveri, item insi
  58. tanquam principalem, celo ninen salbstssuldturae, se
  59. oblligavverit Herinus de fidepiss. c27. f. 1. n.1 67 Gail.
  60. lib. Z ebs. 28. n. 6. Quamvis alii contratim sentiant,
  61. Coltiman conssil. 22. fol. 1. Beneficium
  62. divisionis inde oritur, quia regulariter singuli
  63. fidepisores in solidum obligantur et in solidum quoque conve-
  64. brii possunt. Dedit ergo Hairianus beneficium fidemissolibus
  65. ut in solidum conventi exceptionem divis ions objicere
  66. possint. Quod tamen beneficium essat isi unus sit inoque
  67. quando renuntiaverunt ei quod fit quando
  68. itaseobligunt

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 39v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068404:0078?run=74