Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 40r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 39v); this page is its right half.
The machine reads it as
- ita se oblinant verae golobus andgrredus
- shullusum vin redeae besbndum, daßt einer vor,
- alle und villae vore euus init wiri orsamtus un
- gessiodenns und ungetheieh hand hoffen ind
- hassen caeole. Graemu de fidejus). C17. n. 53.
- rocessat hoc dereficium sinnus minus efficaciter
- oblietur.
- Tertuim beneficium est cessionis
- quando fidepissor solveus petit sibi cediactiones, potest
- enim hac cessione facta non modo princispalem debi-
- torem, sedet confodejussores convenire, ut soldum
- recinrat, vel in lotum a principali, vel pro rata
- a fidejussoribus; peti autem cessio debet r adhuc
- integra l. V C. de fidepss. l. 39 D. eod. nampost
- fautionem creditor nullam actionem amplius habet
- ide jussores licet efficacins quam principalis
- obligari possinteron tamen on plus obligantur: plus
- autem quadruplex est re tempore, loco, causa
- Advesus principatem fidejussor non habet regressum,
- hisi solutonefacta, nis1 ita coniienent ut ante
- plutionem prencipalis conveniri possit, Esaut fide
- aussor condermnatus sit 3 aut oprincipalis bona dila–
- sdaverit (dilapidet) a aut diu in obligationefuent,
- aut tempus solutionis affuerit, aut fidepssor pelegre
- abiretoluerit) rum est ut semper fidepiysor possit
- cogere pricipalerum ut se liberet)
- dejussio est contractus accessorius quisime
- puincipuei sabsistere nequit, hunc fit ut fide-
- jussior cum duobus contrahat duosque contractus faciat
- alterum sum creditore alterum cum debitores mncipali
- nempe illic ssipulationis, hic mandati, nam qui
- pro sciente suavit eo ipso negotium ejus gerit
- ipsiqque personam in soliendo repraesentar, quo
- modo mandatum supro deffinivimus.
- Omnibus obligationibus accedere potest Sidepisso
- et ratio est, quia continhente in omnibu,s indigen
- Fide puspo fieri potest anute principalem
- securitate
- contractum
- Instit. de verborum Obligationibus
- Obligatio literarum nascitur, quando quis in
- nrogracho fatetur se accepisse at alio necuiram
- numeratam convenori enim ex scriptura alla potest,
- aeque ac si adhibita verborum solermitate pronisisset
- Verum quia accidit quanoque ut indigentes pecunia confi
- ciant durogracsa antequam ea numerata sit, in quibus
- falehitur ea numerata esse, licet ex scriptura illa
- conveniantur habent tamen exreationem non numeratae
- pecuniae, apque ac si stipulanti quis proniseris certam
- necuniae summam, quae tamen nondum enumerata est
- 8. 2. justit. de except.
- Est autem literarum obligatio tempore. Imperatorum
- sumogata ei quae nominibus frendicebatur, curq
- vestigium habetur in cratione Civeronis pro Roscrolomae
- do, quando dicit 2. Jam duae partes causae confectae sunt
- adnumerasse sese nagat expensum tulisse non dicit c
- tabulas non ei recitat, reliquam est ut sipculatum
- se dicat; praeterea enim quemadmodum certm
- pecuniam vetere possit non reperio. Ex quibus verbis
- patet solitos firisse namanos in Tabulas reserrem
- nomina, et ex is tabulis ond certi condictionem
- enstituere quod quomodo fecerint, et qua ratione
- tabulae fidem mermerint, adhuc latet. Huic modo
- successit literarum obligatio, ut si quis manum
- sua confessus sit se debere certam pecuniae summam
- sibi mmneratam ex illa scriptura convenori ptossit
- vett suistan Miterarum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 40r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068404:0079?run=74