Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 10r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half.

The machine reads it as

1. forsretenta 38200
2. Usindislrend
3. 41200 - 3000 facit 38200.. Anno-
4. finr anni primi
5. 37200
6. seundi tertii quarti quinti sexti
7. 36200 35200 34200 38200
8. 34200
9. 1810 1bo 17NO 16b0 1610
10. test onnes asucasordine enmerare, patot enim eas demuscere prssi
11. subtinem
12. progressione arithmebica, ita ut semper differentia sit 50. Nam
13. differentia inter 1910 et 1860 est 50 et inter 1860 et 1810 est etiam 50
14. et inter 1810 et 1760, et ita porro. Summam autem progressionis
15. arithmeticae hujus inire facile est per regulas vulgo notas, fiet enim
16. 38 1 F 38 multipl. per 50 + 50 multipl per 38.
17. 27440 qu quae si pro inter usurio seu resegmento haberi
18. debent, detracta a sorte tota ar tota pecunia oblasa
19. 1200 relinquet 3760, qui erit praesens valor oblationis)
20. id est qui secundum hanc aestimationem is qui offeit 3000 statim
21. et 380c mille ann 1000 in singulos annos sequentes ita
22. et 3 trigesimo none 200, il illi aequiparabitur, qui
23. initio tantum obtulit parali 37bo in praesenti pecunia
24. et postponendus est illi qui initio tantum obtulit 5050, nempe 1000
25. statim et 150 annuos. Quo es vix quicquam fingi potest
26. absurdius Et si haec absurditas demonstrata non est, nihil unquam
27. pot poterit demonstrari a mortatibus. Ad hoc argumentum
28. 41400
29. hanc objectionem ineluctabilem ita respondit pincffartus 3760
30. ut nesciam profecto quomodo responsio ejus ex excusari possit. Nam
31. inquit, si Titii oblatio, qui in facto tantum obtulerat Titium
32. supponendo
33. revera oltulisse non 41200, sed 8000 et si velimus Titii oblationem fingendo
34. attollere a 8000 ad 41200, nos debere etiam. Sempronii oblationem proportione
35. attollere a 5040 ad 26007. Sed cur ita obsecro; nonne supponi
36. potest Titium oblationem suam augere, sempronio suam non augente
37. excesu
38. sed in priore perstante. Quid si ergo Titio suam p tantsper
39. augente, à 9000 ad 41200, et a 150 annuis ad 1000 amnos
40. et sempronio in sua perstante; nihilo minus demonstratur, ex hoc
41. calculo Titium a sempronio vinci; contra manifestissimam
42. Et quid nobis negotis est cum facto illo de qua
43. evidentiam, quis sanae mentiti
44. agebatur, nonne permissum erit finu fingere alium casum ubi sempronius
45. e absurdissimum.
46. postea
47. et eo summa,
48. mivoo imtro, et 1000
49. mile vero annuos offerat florenos it ve sempronius vero in summa so5o
50. offert am in quosem litius 412
51. nempe 3000 statim, et tantum 150 initro annnos, per annos multo pauciores
52. nempe 14. ubi omnes mortales pronuntiabunt pro Titio, et tantum
53. tamen hic calculus pronuntiat pro sempronio; quae vero nota haec Logica
54. est, nolle ferre ut objector fingat casum in quo hypotheseos
55. contrariae absurditas quam manifestissime appareat
56. E
57. Haec quotres cogito, non possum non possum non obstapescere ad vi
58. tantam vim praejudiciorum qu semel humanas mentes occuparunt. Et
59. credo si veritates Geometricae aeque hominum praejudiciix affectibusque
60. aut factionibus obstarent, quam Morales et Metaphysicae, non
61. rationibusque rationesque debiles suis objectionibus admiscerenti Demonstrationum minus eas negatum iiare
62. e
63. eundem
64. um, nempe
65. pineferum agnovisse aliquid non multo popmid
66. posse internturium absorbe ipsam sortem, ita ut is qui dovo
67. obtulit, ea lege ut 3000 statim 600 statim solvat, et residuum
68. annyatim, nempe in singulas annos 49 sequentes solvat 150, em
69. ejus us interusurium fore 9312 florenos misnicos (21 grossorum)
70. decem grosso (duodeum denariorum et sex denarios. Quibus Detractis
71. ab 8000 restat minus quam nihil. Ergo qui talem conditionem obtulit
72. nempe 600 solvere in anis statim, et 150 dunibus annuos durantibus
73. annis 49, is obtulit nihil imo nihi minus quam nihil. Et illi praeferendis
74. erit ille, qui 600 statim tantum 600 statim solvere obtulit,
75. sine ultis ulla postea solutione annua particulari. Quod probare quae sententia
76. er enmnit moa scribere su corita as qui ta
77. sendit eum quid scriberes nor cogitasser
78. ad cai
79. dc. 200
80. ec +0
81. 5200 4200 3200220 1200 200
82. 260 210 160 1∞ 60 10
83. 50 50
84. 1. 2. 3, 4. 5, 6. 7. 8. 9
85. 18. 17. 16. 15. 19. 13. 12. 11. 10
86. 1. 2.3.9. 9. 678 9. 3. H. 12. 1319. 15.
87. 354bc
88. 3540
89. nullamre nihil
90. imnosibile in volven
91. absurdum
92. magis non contritu
93. Et tamon pinckeus, oblit
94. Eaud dubie quid inter nsurdum
95. significet notat
96. unquam rem elegantem
97. quod 10 amnis Eo
98. in solutionibus amum
99. sortis per decem amn
100. aequabiliter distributae quartu
101. pars quolibet decennie
102. ab interusurio ab sorben
103. dimidia tricemi
104. tres quartae
105. quadraque inta
106. auns totum
107. quinquaginl
108. annis, adhuc
109. ultra totum

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 10r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068407:0019?run=74