Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 3, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- doctores juris publici
- utor diss. 5. 12. negat doctoribus publici
- qui in territoriis mixtis, vel in civitatibus imperialibus
- vixerunt, recte allegari ad lites _in locis decitendas
- Equodem fatior
- ubi territoria minus sunt mista. Sed si autores doctores
- illi scribunt de rebus suae regionis, fatendum est eosum
- dicta non esse extendenda ultra ipsorum montem.
- sed si generaia de jare publico communi sententiam
- prudentes
- dixere, non sintque viri docti et id rerum us versati
- non vdes, cur nallegari non possint. Au
- Et minus suspecti sunt quam illi qui litigantibus
- minus mixtorum, et
- praesertim dominis territoriorum, sunt obnopis, quale
- praesertum ducibus saponiae
- sunt qussupertor sunt obnoxii, quales sunt plerique
- quibus autor nititur. Et quae autor habet contra Territorium clausum in franconia
- it Logvia et Circulo Rhenano 5. 8. non plane admittentur ab illis qui pro ducobe
- L
- Regula paraegraphi 14 quicunque
- in territorio clauso est vasallus, praesumitur esse subditus
- potest de omni territorio affirmari, ut qui in ipso
- Nam in omni territorio locum habet, ut qui in eo
- est situs praesumatur esse subditus; et multo magis
- si simul sit et vasallus et in territorio domini directi
- situs, hic enim oppurrunt duae praesumtiones.
- cursa
- praesumtio autem illa debilitatur, ubi plura exempla ejusdem territorii ejusdemoe tendali
- in contrarium afferri possunt. Debilitatur etiam
- una praesumtio territo situs, a praesumtione
- vasallagii, quando sibi opponuntur, uti jam dictum est
- 9
- casus Schonburgii sequelam a terdinando 1. Rege Bohemiae
- hape
- odem d. 14
- ulteriore opps faret. Schoaburgins enim in literis
- ide
- ducis Mauritii non dicit simpliciter, se eam non debere
- sed tantum se eam non debere taliter dorgistalt.
- daßsre solchre ocderungs halben brchaechmnn brugn
- Caim sin naruzu foaendergestalt
- nicst ontin, auch nicst in brans gotreest,
- und in mare a sibs Ha aus
- aust (olche Maaßs zn dirumi nist fuldius.
- itaque non negat servitium, sed servitii modum. quin
- imo se ad aliquod servitium offert, fae molle dem
- Bentrrdhaust thun, nam quod addit, nicstiant
- xelicsi budrum aust gutsu zeillu non potest
- haccipi de omnimoda obligationis negatione.
- quis enim credat hanc oblationem facturussi fuisse, si
- nullo modo fuisset obligatus est. sed accipiendum est
- de temperamento quodam in re non discussa, quod
- in posterum praejudicare non deberet
- Obpigatio
- pactum srimissit etiam (eod. 5. 14 allegata)
- Johannis Marchionis Brandeburg anno 1393. dithelino
- Merohiom Misaiae, 100 centena millia florenorum,
- si au vibhetmo Mardtion Misuta solvende
- Manhionibus Bran
- deburgicis in
- Fratconia,
- nisi contrarium probe possit.
- Wartenbergita andgri
- vist dmatidarustat
- ia circan
- et aliis principibus conti
- nobiles in territorio eorum
- sitos, corumvevasallos
- scripsere.
- equites
- (ut c30 equitibu
- armatas contra sohu
- nem tridericum Electo
- rem saxonsae adducere
- si ad Regnum Bohemia
- pervenicet, promittentis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 3, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068441:0007?run=74