Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 21v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Non putett reprehendendos Medieos (: ut p. 137. fit.:) Sed lauclandos potius,
  2. quod animadversa efsicacia salis volatilis urinosi ad sanguinis extravasati congulation
  3. nem impediendam, tentavere, quid sal ejusmodi in corpore posset. Et licet tanta quanti,
  4. tas in corpus sumi non debeat, cogitare proclive erat, nec opus esse;
  5. cum intus alia auailia concurrant. Et licet omnis defuisvet sue
  6. cessus, recle tamen atque ordine egissent, si modo eundo per gradus cave
  7. verant, ne experimenta per mortes agerent, et agrorum poriculis discerent,
  8. que
  9. Non capio, quod jure clicatur p. 140. Alterantia esse raram avem
  10. interris, et sola proxemodum evacuationes prae illis commendentur;
  11. cum tamen cortea Peravianus aliaque id genus sine sensibili evacu
  12. atione prosint. Equidem hoc faciunt fortasse operando in spiritus. potii
  13. us quam in humores, quod neseio, an non et de Opii effectu dici possit.
  14. Auid venena aliud quam valida alterantia sunt: et non raro sit, ut
  15. venenum sola dosi differat a medicamento. Et scimus arsenieum
  16. (vel etiam sublimatum)
  17. aliquibas inter febrifuga (etsi periculosa:) arcana fuisse: Quod
  18. fortasse prosuit majoris mali terrore naturae ineusso. Pun
  19. tem tamen Atiam humorum correctionem aliquam dari, etsi
  20. plerumque minus promtam. Et talis est quae sit cura lactea, aut
  21. per decocta lignorum alioque id genus, quibas humorum constitur
  22. tio immutatur. Duin puto saepius pargationes prodesse, non
  23. quia excernunt, sed quita alterant, uti vomitoria in apopleaia ju,
  24. vant. Dixerim itague duplicia alterantia esse: alia pro acutis
  25. magis, quae in spiritus agunt; alia pro chronicis, quae inhui
  26. mores. Evacuantia plerumgu bona a malio non separent;
  27. prosant tamen et ipsa alterando, etiam cum non prosunt ea
  28. cernendo, quod tamen sape facere negari non potest.
  29. Non inepte dici putabam, excernenda esse submolerta in
  30. locis, ubi colliguntur, atque ita organa eacretoria ad eapellen
  31. dum stimulari. Hague non satis capio, quomodo hac sententia p. 1+ 8.
  32. rejiei videatur.
  33. Quod pag. 15i. conceditur, materiam peceantem ad ex
  34. rretiones disponi, videtur esse alterationis genus.
  35. Ad quaestionemiis3. quidnam sub actionum vitalium
  36. organicarum
  37. XXIV.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 21v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068450:0042?run=74