Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 22r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half.
The machine reads it as
- organicarum administratione tribuendum sit Amimae, ea meo
- Harmoniae praestabilitae systemate respondebitur, tribuendo
- ei omnia, si corporis obsequium ea consenru spectes: tribuendum
- vero nihil, si quid relurtanti imperatetur. Miraculi quod
- dam genus foret, si anima in corpore aliquid efficeret prater
- ejus naturam. Unius hoc Dei proprium est, aliquid rebus
- inducere posse, praeter earum leges.
- Duod habetur p. 1b0. magis aut minus, fortius aut sen
- XXVIII gnius, continue aut interrupte moveri, rem esse, quae non
- dependeat a corporis organici dispositione, sed ab anima; id
- quidem dici valde miror. Ia consequetur, quod poulo ante
- dixi, quantamvis vim ab anima imprimi in corpus posse.
- Certum utique est, explosiones, termentationes, aliosque motuo
- intestinos gradu variari pro fluidorum et vasorum, tum etlam
- pro impetum facientium ratione. Etiam in crassiore
- mechaniomo fontes habemus maegualiter et per intervalla
- stuentes. Consuetudo, quae hic allegatur, non minus
- corpus quam animam ad agendum aptat.
- Gensum nihil aliud esse quam reactionem subtilium
- motum eaternorum in subtilisoimos motusa ab anima,
- percipiendi fine directe institutos, ibidem habetur. Sed
- vereor ne ita anima corporea et mortalis reddatur, et in
- id ipsum transformetur, quod alii spirituum (corporeorum
- scilicet:) nomine designant; praesertim cum et. Virspiriu
- tus hujusmodi ab anima scilicet diversos, neget. Hoc certe
- contilio Hobbesius sensionem per reactionem explicabat.
- Sed CI: Antorem ab anima immaterialitate tollenda ali
- enissimum puto, cum etiam motus pro re incorporea
- habeat; animamque adeo motus fontem multo magis. Sed re
- vera motus (id est, loci situsque variationes: quamquam
- sine animae vi non nuscerentur, in corpore sante tanquam
- in subjecto, cum sint aggregati magis quam Monadis asue
- sectiones: animae actio propria a motu diversa est. Quod
- autem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 22r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068450:0043?run=74