Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 25v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 30r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. sorum Scholasticae Theologiae gerronum, quando ventilant: Quid Deus non possiti
  2. Tam otiosam habendam puto illam suppositionem
  3. Quid, et quantum Deus potuepit?
  4. i simul probatum detur:
  5. Quod idem etiam, eodem tempore, voluerit.
  6. 1I. Hoc ad intempeotivam, et, uti puto, inanem, exactionem devoti
  7. silentii, ubi nullies illi sit usus; Inter Christianos;
  8. At inter mortales Atheos, quam vana haec sit argumentatio, non opus
  9. fuerit notare. Illud vero omnino opus fuerit monere, quod hac ratione propemon
  10. dum subtratatur usus Theologico. Naturalio, in puncto dependentiae Animae a
  11. Deo, ratione clatarum ipsi, impressarum, commissarum, potestatum, ex Archetypo san
  12. pientiae Divinae, circa agendas et administrandas res corporeas: ad eogue debitam,
  13. erga Archetipicum illud supremum Agens, reverentiam, atque dependentiae sui aq
  14. gnitionem atque recordationem, postulantis.
  15. AId. Solli hac opinione sentio, omnes Corporum Organicorum Animato,
  16. rum fines: Cum enim soli homini Anima hao opinione concedatur, cujes
  17. usibus, Machinae Corporeae humanae effectus, sensationes, et Motualia obsequia
  18. (les complaisances, pour les intentions, et souhaits, de l’ Amc:) si non unice,
  19. tamen praecipue, destinatae sint.
  20. Quamvis enim facile agnoscam, haud mutto plus de finibus Animalium
  21. bratorum concipi posse, si vel maxime Anima ipsis concedatur: Tamen hoc ipso
  22. satis scio vulgo praeparari aditum ad illam iterum, ut ego quidem arbitror, intem,
  23. pestivam suppositionem, quod omnia hominis causa, directe facta sint.
  24. Quod enim verum necessarium, imo solum vere commodum, et sine
  25. ambiguitate morali; jucundum, usum Physicum attinet, Monpotest ignotum esse,
  26. quod suc oppiio parous exsistat, et paucissimis certe contentus esse potuisset.
  27. Quod vero de illo usu morali diri solet facta hac esse tanto speci,
  28. nde ehoms tient ne oris agnoecere deberet:
  29. indirectu
  30. Qbi minime nego aliquem hunc esse, sive directum ( quod ratione ipsorum taliu
  31. um in se, intelligo:) Duod autem tot talia solum hunc finem, et sonum ha,
  32. bere, voluerit Deuo, propterea dubium mihifit, quia nonsolum pauea,
  33. Sed propemodum etiam illa, quae valgo abjecta reputamus, tantumdem,
  34. nisi quidem amplius, huic scopo satisfacere possent, si debite considerentur;
  35. Ubi certe v. g. aranea, apis, papilio, nihil minus admirationis meretur,
  36. quam Elephas, Leo, Lavo, etc:
  37. s
  38. AV. Evertit, mea quidem sententia, omnem hujus suppositionis verisi,
  39. militudinem, quod nonsolum nunquam ullum detur Corpus animales impri,
  40. mis autem humanum, quod mechanismum, suum vere organicis actionibus
  41. exhibeat, anima vere et perfecte cassum: Sed etiam Anima ipsa huma-
  42. na, demonstrativa certitudine ( non enim jam de rebus fidei est sermo,
  43. et insuper notum, quid etiam hic dissentiant Theologi, circa statum
  44. anima separa,

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 25v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068452:0130?run=74