Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 26r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. animae separatae:) non possit probari usquam edere posse ullos actus, quoscum
  2. que ipsi proprios esse vere comprehendimus, nisi in Corpore, per Corpus, et
  3. de affectionibus quam maxime corporatibus. Aideoque corpus absoluta necessi,
  4. tate, et perpetua veritate, sit propter animam, et nullam alium rem, sut
  5. soler propter illam, inquam, absoluta necessitate, propter ullam aliam remt
  6. ne quidem ulla suspicabili probabilitate.
  7. Dbi, paucis, ad illam exceptionem, de Motu abscissarum, adhuc
  8. sete quasi legitime moventium, partium, imprimis in aquatilibus et amphibiis,
  9. facilis est responsio, quod animae illae, corporeitati in eo propinguiores,
  10. quod iterum dissolvi credibile sit, (cum contrarium eside non asseratur:) etam
  11. clivisibiles esse possint.
  12. V. Quod autem simpliciter quaslibet animas incorporeas esse, neque
  13. cesse sit, ex eo, quod aliquem rationabilis directionis usum habeant bruta.
  14. Nego ex eo, d.) quod ipsa ratio, proprie dicta, nullum aliud objectum habeat,
  15. nisi crassiores affectiones corporum: Z.) Inaeternum probari non possit, quod
  16. Ders, semel datum usum et actum rationis, necessario dederit in aeternum, nisi
  17. sola peculiari gratiosa voluntate, homini. Cum 3.) nihil, omni etiam intelle,
  18. ctui eaquisito, certius esse, debeat magis, quam possit, quam quicqui oepiti
  19. posse cessare: seu quod finitum est a parte ante, initium habet in tempore,
  20. idem debeat, certe possit, finitum esse, finem habere, desinere, in tempore.
  21. 4.) Nec ullo modo magis difficile sit concipere, quomodo illui, quod (: per
  22. omnia argumenta, quibus tale statuitur:) mortale sit, id esti possit cessare, quod
  23. inquam, hoc idem etiam potuerit initium habere. Eadem vero ratione1
  24. qua pofuit initium habere, posset etiam finem habere, usd BeV5 aliu
  25. ter voillisset, qua e diserta ejus revelatione, quotquot huu eteormus
  26. Quo certe argumento, omnes illas clisputationes, quae val
  27. go tamquam graves et valde seriae, de immortalitate animae rationalis,
  28. ( eatra unum dietamen, fidei:) afferri solent, pro frivolis et mani–
  29. bus habendas esse, confidenter assevero, cum omnes in hoc impingant
  30. et illis, finitas incipiendi, omnem nervum infinitatis desinendi eletrahat.
  31. Vd. Adjicio merito, quod plerique illorum usuum, seu aptitudi,
  32. num mechanivarum, quibus aut muaimo illorum numero, Machinae
  33. illa organicae corporum, ipsius quoque humani, ita admirabi
  34. tel reputantur, ut Deum ipsum immediatum Auctorem ha
  35. bere debeant, minime ad proprium et strictum finem, actio
  36. num regularium praestationem, necescarii sint, sed magis
  37. e proterva et supervacua, imo saepius mala intentione, et
  38. quidem propemodum sola tali, stuant.
  39. VAA. Inprimis, cum etiam speculationes illae, de nu–
  40. do Mechanieo effectu, omnium secretionum per eaultissimos
  41. poros cbeu,
  42. elocemur.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 26r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068452:0131?run=74