Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. calibi
  2. ctores
  3. itate
  4. ori
  5. stum
  6. mili
  7. admittunt. Sed revera, quot sunt gradus bonitatis in objecto, tot sunt in sapiente gradus seriae
  8. radns
  9. voluntatis seu inclinationis ad objectum; adeoque inferioret nullam imperfectionem involvunt
  10. Et cum caeteris paribus melius sit quam plurimos Christibeneficiis gaudere, dubitari non potest
  11. esse aliquam ad hoc pro omnibus obtinendum seriam et ad objectum nitentem Dei voluntate
  12. etsi actionis gradus et succes sus concursu aliarum considerationum sapientiae divinae obverson
  13. tium partim manifestarum partim occultarum temperetur. Ut enim in naturalibus eodem
  14. mobili diversas habente tendentias, motus prodit ex omnibus tendentiis compositus, tam mirabili
  15. artificio, ut quaevis totum effectum suum habere censeri possit, tanquam se mobile in singulas
  16. ex aequo divisisset, posteaque in centrum nisiis omnium reuniretur, (Add. infra 5. 32. a.) ita in eo, qui
  17. summa ratione agit, ad ommnem bonitatis gradum condigna est inclinatio, eaque nullo prorsus modo frus
  18. stronea; quod facit, ut ipso concursu effectus compositus totalis optinuis formetur. Voluntas partiali
  19. quibus dam dicitur antecedens; totalis vero ex omnibus partialibus resultans, non mole ab iisden
  20. consequens appellatur, inde usque a Damasceno, quem tamen invenisse hanc distinitionem non apparet
  21. Tam enim Chrysost. Homil. I. in Ep. ad Ephes. c. V. voluntatem primam esse dixit, ut non pereant, qui
  22. veccarunt: secundam, ut, qui facti sunt mali, pereant. Qvod habet etiam Theophylactus in eundem
  23. ad Expeseos locum. Add. 3. 32. b. c. Omnes igitur voluntates divina sunt quod ammodo efficaces.
  24. Interim absolute loquendo efficaces vel si mavis effectrices, dicuntur totales illae, quae sine excepti.
  25. one aut temperamento effectum sortiuntur, et a quibusdam vocantur victrices. Add. 5. 26. a. c. 5. 32. a. S. 40. a
  26. sunt
  27. 3.4)(a) Ruxilia gratiae vel Efficacia (id est Effectricia) vel sufficientia tantum. Effectricia sunt
  28. cunt
  29. utique infallibiliter talia, sed distincta est consideratio efficaciae et infallibilitffctus. Efficaciam aliquando
  30. habent auxilia per se et sua natura, et vel plenam, ut contrariis circumstantiis elidi non possint
  31. qla fuisse videntur in miraculosa Pauli conversione) vel sub modo, quia scilicet contrariis
  32. circumstantiis non impediuntur. At per accidens (ut sic dicam) efficaciam habent Ruxilia, si eam
  33. a circumstantiis adjuvantibus mutuentur. Infallibilitatem per se habent eatantum, quae Effi-
  34. cociam per se plenam, habent, caetera infallibilitatem a circumstantiis vel non impedientibus ve
  35. omnino adjuvantibus accipiunt. Ovredam denique non effica cia sunt sed sufficientia tantum
  36. nempe volenti, effectu vero carentia, ubi voluntas deest; hoc enim sensu gratiam sufficientem
  37. accipi commodissimum est. Malo etiam ea, quae voluntates certo movent, infallibiliter quam irresi
  38. stibiliter efficacia appellare; ut integra sit libertas hominis, nec necessitas nobis imposita putetur:
  39. neque aliter fortasse rem intelligunt, qui aliter loquuntur. Caterum aliud sunt Auxilia Ciratia
  40. sanctificantis, aliud ipsa sanctificatio seu inhabitans regenerato Gratia habitualis gratis data, tandem
  41. introduita ope auxiliorum, quae utique irresistibiliter datur, uti omne quod datur. Ultimo enim actui
  42. omnibus rite dispositis quid amplius resistat? Haec etiam in homine utique vicforiose operatur, dum is in hoc regenerationis
  43. in hoc statu est; etsi plus minus ve resistant reliquiae corruptionis. S ed confirmatior est, cum ad delecta.
  44. tionem pervenit. Omni regenerationi inesse delectationem vincentem vereos, ut experientia
  45. approbet. Pulchra habet Atugustinus, sed interdum ex diversis ejus locis moderanda e Add. 5. 16. a item 6. 9. d. P. 2
  46. SCHEnA
  47. Efficacia (infallibiliter ssua natura vel sola
  48. volun.
  49. tatem
  50. (per se ob defecrum scit
  51. circumstantiarum impe
  52. seucum successu ex concursu circamstantiarum dientiuim
  53. sive victricia
  54. fallibiliter seu sine
  55. successu, licet effe
  56. alioqui osticaecia
  57. (perse, nisi a circumstantiis
  58. contrariis eliderentur.
  59. per accidens ob circumstan.
  60. tias adjuvantes.
  61. per accidens, nisi a circumstantiis
  62. adjuvantibus destituerentur.
  63. Cum auxilia ad effectum sunt victricia, decretum effectus est purum; cum succes sus abest, et aux ilia tamen
  64. esseot
  65. esse potuisserit
  66. felfebre
  67. sufficientia
  68. Noccedar volurtos
  69. (etsi fortasse sensu
  70. non per omnia
  71. eodem)
  72. E
  73. adeon ut sic
  74. dicum (non de
  75. sed rei respectu,
  76. per accider
  77. ut sic dicam)
  78. AF et explicanda

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0065?run=74