Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. v
  2. n isi
  3. esse potuissent, decretum tantum sub conditione factum dici potest. Caeterum decretum purum esse potest, et
  4. gratia vicrix, et si sua natura aut per se victrix non sit. Haec secunda avcestio, et si magis tealis sit quam prima
  5. in mera tamen contemplatione subsistit
  6. 3.5) (a) Tertia Avrestio eo redit, utrum Electi soli et semper in statu gratiae sint. Nempe quidam ita lo-
  7. quuntur, ac si Electus, postquam semel conversus est, nullis peccatis quamvis gravibus gratia excidat. Iidem
  8. Electorum discretionem a non Electis contra omnem antiquae Ecclesiae ipsiusque Augustini doctrinam eo
  9. usque extendunt, ut neminem nisi Electum et perseveraturum converti vere et fidem sinceram habere
  10. posse arbitrentur. In qua novitate docenda neque Scripturam habent faventem, et experientiam natu-
  11. namque humanam inveniunt reclamantem. Itaque ex horum sententia nulla erit vera fides converli
  12. temporariorum, nec quisquam scire poterit, se in statu gratiae esse, nisi simul sciat, se in eo perseveratu
  13. rum. Haec quaestio aliquem influxum in praxim habere potest. Add. 5.13. 5,.58. a. 3. 76. c. Itaque non despero
  14. benigna interpretatione temperari posse, quae a non paucis durius dicta videri possint.
  15. 56 (a) Primaria illa et fundamentalis quaestio 5. 2 tribus quaestionibus derivatis praemissa imeo consi-
  16. stebat, utrum Deus tantum gloriam suam, an etiam creaturarum Rationalium Voluntates in decer.
  17. nendo respiceret. Nos criendum monuimus, alterum in altero involvi. Interim ex hac Avaestione
  18. quatuor sequentes sententias natas notat Rmus Autor; in quibus siquid peccatum est, inde ortum depre
  19. hendetur, quod divinae gloriae, vel quod eodem redit, divinarum perfectionum ratio satis habita non est
  20. 37)(a) vel quod idem est perfectionem operandi. Hoc nihil verius.
  21. (6) Sed Deus non decernit nisi ex inspectis rerum naturis. Decretum igitur Dei rerum causa est, et si sui
  22. ipsius ratio non sit, sed proficiscatur pro parte ex ideis rerum in divino intellectu spectatis. Et hoc sensu
  23. Augustinus (lib. 15. de Srin. c. 13) non quia sunt, ideo res novit Deus; sed ideo sunt, quia novit. Sed hoc intelli
  24. gendum interposita voluntate, quam movet intellectus. Itaque idem lib. 6 de Trin. c. 10 Dei scientiam cum
  25. voluntate conjunctam esse causam rerum ait.
  26. (1) Decretum lapsus et omnis mali moralis intelligendum est permissivum: malum per se non inclinat
  27. voluntatem divinam, malumque etiam non producitur positiva Dei operatione, sed sola operationis
  28. divinae limitatione, orta ex natura creaturarum limitata: hinc ipsius mali causa Deo tribuent
  29. non est. Mata autem poenae et si punitis mala et in se non expetenda, inunversum tamen
  30. bona (subsidiaria licet) et justitiae ac sapientiae conformia sunt; sed non decernuntur, nisi
  31. suppositis malis culpae.
  32. (d) interna pariter et externa.
  33. (e) Verum est damnandos in excusabiles esse. Et concilium Arelatense II illi anathema dixit
  34. a quo statueretur, eum qui perit, non accipere, unde salvus esse posset; scilicet, si vellet, ut par est
  35. uti oblatis. Sed Deum id tantum quaerere suo auxilio, ut homo aliquis mexcusabilis fiat; hoc dist
  36. nimium est, et autoribus quibusdam incogitanter elapsum videtur. Potest dare et dat Deus auxilii
  37. perscepe hominibus malis multo plura, quam necesse sit adinexcusabilitatem; et mensuram illis
  38. complendo bonitatem ostendit. Non omnibus tamen ea dat auxilia, nec dare obstrictus est, per quae voluntas
  39. ipsa perseveranter flectatur. Praeferea in excusabilitas domnatorum non pro fine Deo proposita est, sed conditio
  40. agg. 8. 43. d.)
  41. est sine qua non damnat, fluens ex oeconomia divinae operationis, quam justitia comitatur. Sane cavendum est
  42. ne Deus gloriam per justitiam manifestare quaerens curasse dicatur, ut haberet, quos jure damnaret; ver
  43. comparationi apuo Bentium in Apalog etico cum siberio soefoniano locus detu, qui effecit per cornificem, ut
  44. ps
  45. soirgines lege salva necari possent. Ego ab his sensibus abhorruisse, supra lapsarios puto, et si aliquando verbis incom-
  46. modis usi defrehendantur.
  47. S)Hoc quoque prioribus non necessario cohaeret, ut salvandis semper sint in statu gratiae, damnandi semper in statu peccati.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0066?run=74