Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. (9) Hac in re ergo sapiebant Pharisaei. Tudeorum etiam
  2. posteriorum considerationes quaedam non male, habentur
  3. in libro Cosri et alibi passim. I
  4. () Homines in nonnullis quaestionibus prae caeteris ad Fatum
  5. Muhammedanum confugere solent. Plerique si ipsis utcunue
  6. ad huc valentibus curam sanitatis commendes, respondent
  7. suam cuique diem stare. In bello quoque, in matrimonio ineund
  8. in genere vitae eligendo aliisque perplexioribus negotiis sponte
  9. ab intentiore deliberatione abstinent non raro, et rem affedtui
  10. aut casui committunt; facileque etiam ad superstitiosa
  11. et ominum captationes et divinatorias artes dilabuntur:
  12. Lgnorantiaeque suae et negligentiae favent argumento illo
  13. quod veteres jam ignavum dicebant. Verbi gratia: si mors
  14. mea tali die praevisa aut praedestinata est, moniar illa die
  15. quicquid agam aut non agam. Responsio est: morieris utique
  16. statuta die, sed non quicquid agas aut non agas. Ages enim
  17. quae te ad illam fati diem ducent. Si alia ages, etiam alia
  18. et forte longinquior dies tibi praestituta fuit. Certe si valeret
  19. haec ratio ignava, nimium probaret; Nam nec praecipi:
  20. tium similiaque pericula evidentia cavere deberemus
  21. aut possemus, si malum aequestatutum est, quicquid agas
  22. aut non agas. Tantum ergo Sophisma inservit ad palliandam
  23. hominum negligentiam circa minora aut obscuriora,
  24. aut ea certe, ubi pugnandum est in affectus nostios: nemo
  25. enim sanus est, qui non magnum malum evidenter
  26. reuens, prevalente aliis affectibus metu, declinet, si
  27. mullo negotio possit.
  28. 3, 12) () Verum est originariam quandam inter animas nostras
  29. esse differentiam, nec omnes invinrem per se assinilari aut
  30. solis corporibus discrimen debere: generatim enim, quae
  31. substantiae numero differunt, eas necesse est habere inse
  32. differentias individuales. At gratu dignitatis atque ori-
  33. gine differre dicendum non est.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0076?run=74