Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. ZI (a) verissimum est, magnam partem hujus controversire pertinere ad Philosophiam, seu
  2. ad Theologiam naturalem.
  3. 1b) Dicendum est, fieri utrumque: et mirum est, non satis solere considerari nEpiKcopybir rerum
  4. Deus operatione sua ad omnem realitatem bonitatemque concurrit, eandemque voluntate sua intond q
  5. Itaqe conciirit etiam ad determinationem voluntatis. Interim providentia ejus se praevisis
  6. luntatis motibus, ut aliis omnibus rebus accommodat etiam manimatis. Hoc non est subjici rebus
  7. nisi quis sapiente aut potius potente indignum putet, aut proservitutis genere habeat, rationes
  8. sequil.
  9. Sc) Si fatum certitudinem significat, omnia continentur fato; si absolutam necessitatem, solae
  10. aeternae veritates sunt fatales. Etiam priore sensu voluntates non sunt subjectae fato proprie lo-
  11. quendo, sed comprehensae, et pro parte sua faciunt fatum, ut Deus pro toto. Fatum ergo hoc sensu
  12. est complexus divinorum fatorum seu decretorum, quae voluntatum creatarum decreta aliquand
  13. supponunt, saltem sub ratione possibilitatis spectata.
  14. (d) certa est, sed salva contingentia et libertate, non necessaria rerum series. Et talis catena
  15. aureae autor est Deur. Itayue ea longe abest ab Atheismo. odd. 514, c. d.
  16. (e) In omnibus substantiis est et contingentia et aliqua spontaneitas, in solis intelligentibus libex
  17. tas. Interim quamdiu naturaliter proceditur, omnia in materia fiunt concatenatione mo
  18. tuum, sed a Deo mentibus ab initio accommodata, et ad fines etiam morales praeordinata;
  19. uti omnia in mentibus naturaliter fiunt concatenatione perceptionum et appetitionum
  20. a Deo ad fines etiam spirituales directarum; quae ubi distinctae sunt, et cum rationinati
  21. tiunt, finium mediorumque connexionem constituunt. Materiae motus non turbant serien
  22. perceptionum mentibus naturalem, leges ve cogitandi, aut volendi libertatem; nec mentio
  23. cngitationes aut voluntates turbant leges motuum materiales a natura praescriptas. Uu.
  24. autem animae et corporis consistit in utriusque seriei consensu a Deo abinitio praestabilit.
  25. ut ex propriis legibus in tempore sese invicem ac commodent sibi. Atque huc redit systema, quod
  26. vocatur Harmoniae praestabilitae, quo omnium maxime et divinae providentiae veritas, et
  27. humana mentis invicta suique jurisnatura in clara luce collocatur. Non male scripsit
  28. Hilarius (lib. 9 de Trin.) Deum in primo nascentis anima statu omnes ejus futuras
  29. cogitationes legere: Secutus opinor Origenem in Genes. cujus verba sunt apud Euseb. praep.
  30. vapa. at resum su
  31. sed et eo
  32. nationum, nexu tamen inclinante non
  33. t Catena fira et mimutabilis non absolute, sed ex hypothesi divinae praevisionis et prae.
  34. ordinationis. Posset quidem mutari, sed non mutabitur: quia D eus, ant equam eam con-
  35. stitueret, omnes rationes, quae mutationem suadere aut dissuadere aliquando possent, jam
  36. praevidit. Nempe hic quoque omma sunt praestabilita.
  37. rationis signo.
  38. Sese ostendit
  39. necessitante
  40. aeliu erectione eorum
  41. ue quae optima judis
  42. camus.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0075?run=74