Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Dar-
  2. cum
  3. MtO
  4. Det
  5. ide.
  6. um
  7. de-
  8. DEet
  9. la
  10. LITX
  11. CTO
  12. id
  13. DF
  14. um
  15. PO-
  16. Cm
  17. M:
  18. Ma-
  19. Il
  20. Sa-
  21. lip.
  22. inc
  23. di-
  24. um
  25. CUT.
  26. OsI-
  27. d. 2) se) sed dum seipsum Deus considerat, non potest non considerare possibiles
  28. rerum idem; et dum ad suam gloriam omnia diregit, simul respicit ad rerum
  29. perfectiones, quarum productio sapientia ejus ac potentia digna est. Sane possibi:
  30. litates rerum, cum sint aternae veritatis, fluunt ex divina essentia; et perfe-
  31. ctiones earum actuales, cum in tempore provemant, oriuntur ex divina
  32. voluntate, sapientiae regulis summe conformi.
  33. (6) Deus tamen considerat creaturas tanquam possibiles in serie sua, antequam
  34. earum creationem decernat; neque ita Deus ab homine dependens redditur,
  35. sed divina voluntas accommodatur intellectui divino, in quo id eae sunt crea-
  36. turorum, adeoque et rerum possibilitates comprehenduntur. Secusforet, si decreta deab actualibus aliorum creatura
  37. (C) Sed summa et perfecta sapientia non potest prorsus de fine decernere,
  38. L. P. .
  39. nisi mediis exploratis. Finis esto structura cedificii commodi et magnifici
  40. Multis hoc modis obtineri potest: sed Architertus non decernit de forma
  41. ejus, nisi mediis inspectis, nempe situr sumtibus, materiis, operariis etc. Nec
  42. quaestio, an aliquid sit agendum a quaestione quomode, separari potestin
  43. sapiente; nisi in ris bonis acequendis, pro quibus alia meliora substitui non
  44. possunt, vel uti virtute, felicitatea deliberantis, dequibus an expetenda quaerendaoe
  45. sint, dubitari non debet. Neque semper, quod ultimum in executione sapientis
  46. primum est in intentione: alioqui omnis causa esset propter effectum, cum tamen
  47. possit in ea esse, cur per se petatur. Cevin potius sapientis est, qua licet, mediis
  48. uti, quae et ipsa sint fines expetique mercantur: ita angebitur perfectio operum
  49. ejus. Itaque non admittenda haec regula est, quemadmodum nec contraria
  50. eorum, qui eundem esse ordinem in operationibus et in decretis volunt.
  51. Neutra in universum defendi potest, nentra hanc qurestionem decidit.
  52. (d) Paupertinae sunt cogitationes putantium, Deum manifestare sapientiam
  53. bonitatem et justitiam suam in solo pene novis simo die. Perpetuo manifestat
  54. et perpetuo manifestabit, sed varie in diversis et apud diversos. Interim
  55. quod ad genus humanum attinet, verissimum est, Scripturam Sacram ei presti-
  56. tuere decretorium quendam diem.
  57. (f homiram)
  58. rum operationibus suspenderentur
  59. quod in hominibus aliisque reaturis
  60. intelligentibus fieri necesse est
  61. quia omnia in ideis renm nvenire, et
  62. a priori intueri non possunt

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0115?run=74