Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- (e) Haec docttina a ratione alienissima est, nec Deo digna. Deus cum sit omniscius, nihil negligit
- omniaque prout sunt, considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinite parva, etiam si magnitudinibus
- ordinaris incomparabilia, esse tamen compara bilia interse; atque hinc etiam plurimum influere
- in ea, quae infinities sunt majora;, ut apparet ex Tangentium et curvedinum consideratione
- quae pendet ab infinite parvis inter se comparatis.
- H)id nostrae ignorantia imputandum est, qui angustis limitibus circum scripti, si parva omnia
- curaremus, majorum rationem debitam soepe habere non possemus, quod impedimentum in Deo locum
- non habet. Scio, quosdam etiam ingeniosus homines, cum forte vermem ambulantes obtrivere, ita loqui
- tanquam par sit ratio nostri apud Deum. Sed est in ea re quidam, ut sic dicam, Anthropomorphiticus error
- non corporis sed mentis respectu; dam ita divinam mentem trumanae nimis assimilamus. Quanquam
- hujus doctrinae autores hanc ipsum errorem dissentientibus objicere soleant: Sed fatendum est, non
- raro hic utrinque peccari.
- (a Nihil finitum potest magnum aut parvum haberi, pretiosum aut vile, nisi comparatione.
- Dens, qui res videt, quales sunt, id est, que videt rerum Analogias et comparationes; simul videt, noc
- esse creatureas viles respectu multo nobiliorum, et pretiosas ac nobiles respectu multo viliorum.
- h sed gloria ejus utique in aptissima operum per decreta ordinatione apparet.
- 3.25) (1) Hoc fundamentum (si ita interpretere, ut gloriam Dei separet a consideratione rerum
- quemadmodum quosdam fecisse dictum est) infirmum et pravum est, et divinis attributis vim
- infert; Itaque (nero nulli sapienti hodie placiturum. Et fortasse olim quoque magis calore quodam
- certaminis quam maturo judicio huc est deventum.
- (6) contingentia et in secerta sunt, et ideo certo praevidentur: Contingentia pugnat necessitati, non
- certitudini. Plerique Scholastici consentiunt, futura contingentia esse determinatae veritatis. Obi ectime
- quae hic exhibentur, ex eo natae sunt, quod vera notio contingentiae et necessitatis non satis esset expliu
- Follere contingentiam non tam Theologorum Reformatorum est, quam Storcorum, Mahumedanorum
- tobbesii, Spinssae. Constat Reformatos Theologos contra Hobbesium et Spinosam in hoc ipsa causa
- non sine delo pugnasse.
- (C) Futuritio oritur non tantum ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto, ut possibili, sed iirquo
- merat ratio decernendi: quam tamen ipsum voluntatis divinae decretum completam reddit. ad d. 516. a.
- Futura ergo quodam modo, non tamen plene et aequilibrate, ante decretum, indifferentia sunt
- et futuritionem; habent enim in ipso adhuc possibilitatis seu idealitatis statu nudo rationem,
- quae rulmat divinam voluntatem ad decernendum vel saltem permittendum.
- e
- 5
- e
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0116?run=74