Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. fallibilitas et imperpectio intellig
  2. imperfectam, in quantum in possibile est, praesertim cum fier
  3. possit ut illa imperfectio non sit natixa, sed forte peciato magno superinducta
  4. ut de originis peccato Theologi Christiani docent, ideo ita mal
  5. ap
  6. t videatul agteo fentio ramen verum it agutionem
  7. DEus, uttim rttu
  8. tia pricipiam esse est e
  9. Ad (14) Argumentum hoc pro existentia Dei ab ipsa ejus nitio
  10. nariensis Archiepisopus.
  11. et si
  12. insipientem, qui extat. Continet aliquid pulchri, sed itamenEmperfectum 1) scholastici
  13. ndidobu upi d quicquid ex notione rei demonstrari potest, sid lei attribui
  14. potest. jam ex notione Entis perfectissimi seu maximi demonstrari
  15. potest existentia. Nam Ens perfectissimum continet omnes perfectiones
  16. Eristentia autem est perfectio Ergo Enti perfectissimo (DE0) attribui
  17. potest Existentias, seu Deus existit. Prohatur assumtio: Ens perfectissimum seu maximum
  18. continet omnes perfectiones, ergo et existentiam, quae utique est ex numero perfectionum, um plus majust
  19. numero perfectionum, cum pus sit existem quam non existere. Sedomissa Hactenus argumentum. Sed omissa
  20. perfectione aut magnitudine potuisset fer argumentatio adhuc propias strictiorque hoc modo:
  21. sioutameu eodem rediens. Ens necessarium existit; (seu Ens de
  22. cujas Essentia est Existentia, sive Ens se , existit ) Deus est Ens tale
  23. n a
  24. quodidem ex
  25. necessarium esse possibile, nec implicare contradictionem seu
  26. sed quamdiu possibilitas
  27. esse essentiam ex qua ne sequatur existentia e demonstratam
  28. ista non est demonstrata nec Dei existentiam
  29. esse putandum est. Et in gerere sciendum est ex definitione aliqua rei
  30. nihil posse tuto inferri de definito, quamdiu non constat definitionem exprimere
  31. aliquid possibile. Nam si contradictionem forte implicet, fieri poterit ut
  32. aliquid absurdum inde deducatur. Exempli easi causa sit Definitum A
  33. cujus definitio sit seme absolu sC Bestia absolute necessaria; ostendam
  34. existere hoc modo: Quicquid est absolute necessarium id existit
  35. (per axioma indubitatum) A est absolute necessarium (per definitionem)
  36. ergo A existit. Quod tamen est absurdum. Respondes definitionem hanc vel ideam
  37. esse impossibilem, atque adeo in mino assumtione non admittendam.
  38. Interim ex hac argumentatione praeclarum hoc discimus solius divinae
  39. naturae privilegium, ut si modo sit possibilis, eo ipso existat, quod
  40. caeteris rebus ad existentiam probandam non sufficit. Tantum ergo p Geometrica divina existentiae demon
  41. stinoituriantum
  42. md am i est ut possibilitas dei rigorose temonstretute
  43. accurata ad Geometricum rigorem severitate demonstretur ex per qui
  44. Ad (18) Habere nos ideam Entis perfectissimi ejusque adeo causam
  45. (id est Ens perfectissimum) existere quod secundum est Cartesii argumentum,
  46. magis adinc dubium est quam dei possibilitas, et negatur ab illis quoque multis
  47. qui deum non tantum possibilem sed et existentem summo studio profitentur.
  48. Nec valet quod alibi cartesium alicubi dicere memini, nos cum de aliqua
  49. re loquimur, intelligendo quod dicimus, habere rei ideam. Nam saepe fit
  50. ut combinemus incompatibilia pelit cum Motu Celerrimo dirimus, cogitamus
  51. quem impossibilem esse constat adeoque idea carere; et tamen concessum nobi
  52. est de eo cum intellectuloqui. scilicet intelligsimus quid loquam alibi a me explicatam st
  53. Ad (20) Tertium argumentum praeter alia eodem vitio laborat, dum
  54. quod assumit esse in nobis summae dei perfectionis ideam, atque inde concludit esse deum, quia nos eam ideam
  55. habentes existimus
  56. Ad (21) Ex eo quod jam sumus, sequitur nos moxadhuc futuros esse, nisi
  57. existat ratio mutationis. Itaque nisi constaret nos ne existere quidem
  58. abiunde nos ne existere quidem posse, nisi Dei beneficio, nihil efficeretur pro det ex nostra
  59. ex duratione; quasi scilicet una pars durationis nstrae a alia esset te
  60. independens, quod tamer concedendum non est. Eruntque qui dicent eandem dissicatiratem de.
  61. 26 Etiamsi nos finiti simus multa tamen de infinito possumus concludere
  62. sesu detertnare ut de lineis Asymptotis, de spatios infinitis finito nod
  63. B majoribaset de summis serierum infinitarum. Alioqui nec de Deo qoiquam
  64. scire possamus, aliud est autem scire aliquid de re, aliud rem comprehendere quae rei insunt. Quo
  65. quaestiones attinet, scict.
  66. itaque semper mihi hoc Cartesii monitum visum est vanum, aut ad
  67. eludendas objectiones excogitatum. Habet enim fablicata sibi peculiaria dum est,
  68. quaedam monumer manimenta. Untam infinitus fitin
  69. Ad (28) plane cntra sentio, et cognoscere nos saepissime fines dei, et cinsmogantem nt
  70. i
  71. summa utilitate investigare; et contemtum hujus inquisitionesm periculo talem
  72. aut suspicione nan carere judico. Et in universum, quotiescunque remaliquam
  73. eaobtinetum hunc ejus ret
  74. finem, Deo eam producensi propositum fuisse
  75. et sciverit, et mocurabu. Alibi notavi et exemplis ostendi
  76. mina quam altima ratio rerum
  77. elligo nec rer melius quam ex suis carsus
  78. passim examinantibus
  79. irserolasticis, ipsoque Aquinate
  80. unde videtur hausisse Cartesius
  81. ejus desstudii non expers
  82. est quam apud jesuitas Flexiae
  83. literas transi
  84. ut ex terminis patet. jam
  85. quamad modum olim
  86. + occultam
  87. sidem accipi
  88. costam s
  89. saese nos contuse tantum intel
  90. intelligere id de quo loa
  91. neque nos idea
  92. existentis ertos esse, nisi
  93. rem intelligamus non tantu
  94. distincte, sed et adaquat
  95. otinons radi ta sie
  96. etur adsolens
  97. ei quia verit
  98. istentem esse
  99. idea neque alia
  100. ine
  101. eas praeberet
  102. opert

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0003?run=74