Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
The machine reads it as
- velut
- in antro
- Morphel
- AD PAR TEM SECVNd AM
- Ad Arfici1) infirmum est argumentum quo Cartesius demonstrare
- praestabas igitur non movere tranc
- dubitacionem tentare. saneratio cur materialia sentiamus, extra
- nos est, itaque vel a deo, vel ab alio, non a deo, si nulla existunt
- foret enim deceptor; non ab alio, hoc probare oblitus est; Ergo ipsa existunt.
- Responderi potest, posse ab alio esse quama deo, qui ut alia mala permit
- tit, d graves quasdam rationes, ita quoque permittere potest sine
- nota deceptoris; praesertim quia haec decepsio nostra cum nullo est damno
- conjuncta, potius ingratum nobis futurum sit non fabli
- nunc quidem q se avi eisse dic praeterea captio in eo est, quod dissimulat
- argumentatio, fieri posse, ut sensiones quidem sint a deo vel alio, decept
- judicium tamen, (quod causa sensionionis sit a res sit ab objecto reali
- extra nos adeoque deceptio, oriatur a nobis. Quemadmodum et congit
- contingit, quando colores aliaque id genus pro realibus objectis habentur.
- Praeterca possent animae meruisse hunc statum dec peccatis anterioribus
- meruisse ut ad hanc vitam deceptionis plenam agendam damnaventur
- oquo umbras pro rebus captent; a quo platonici non videntur
- abhorouisse, quibus haec vilat somnio similis visa est; dementa la mente
- etfnis haustibus, antequam veniret, ut poetat canebant,
- cavriubebat. Ne te cum porta cancri egrediere calentis
- carerum in quo cirsista
- alium realitas
- aqui dictum est, e pars. artic.
- demonstrare
- Ad (4) Corpus in sola extensione consistere, astenderi aitur tentat
- Cartesius enumeratione aliorum, quae removet; sed ostendendum erat numerationem
- attributor
- esse sufficientem; deinde non omnia jare rmoventu bene removentur
- Certe qui atomos, id est corpora summae duritiei admittunt, negabunt duritiem
- in eo consistere, ut motui manuum non cedat, sed in hoc ut figuram servet.
- et qui corporis essentiam constituunt in ar2i Tonia seu impenetrabilitate
- non a s manibus nostris aut sensibus repetent ejus notionem, sed
- ab hoc ut alteri homogeneo locum non det, nisi aliorsum abire possi
- Velut si fingamus in cubum, pr, eodem momento incurrere
- aequali celeritat e s xe alios cubos ipsicae quales et natura similes, ita ut unusquisque
- eorum una sua hedra uni hedrae cubi excipientis accurate congruat; ita impos
- eo quo posito impossibile erit vel ipsum excipientem cubum, vel partem ejus loco moveri. + quod si
- cubus ille ponatur esse extensum penetrabile r tanc cubi sex
- ex concurrentes angulis quidem suis sibi mutuo obsistent, si tamen flexiles
- sunt nihil obstabit, quo minus partes mediae in locum cubicum excipientesm
- irrumpant. Unde etiam intelligitur, quod sit discrimen inter dunitiem
- quae quorundam est corporum, et inter impenetrabilitatem, quae est
- omnium. cujus Cartesium meminisse aequam erat, non minus quam
- duritiei
- (cese eodegi
- Ad (5. 6. 3) Egregie explicuit Cartesius quomodo rare factio et cndensali
- rarefactionem et condensationem, quales sensu percipimus; ie
- posse locum habere, liet nec vacuum interspersum, nec mutatio dimensionam ejusdem materia
- partis admittatur materiae, admittatur
- Ad (8 usque ad 19) qui vacuum tuentur, eotum non parcei
- spatium habent pro substantia, nec Cartesianis argumentis refutari
- possunt; aliis principiis opus est ad hanc litem finiendam. Concedent
- quantitatem et numerum, non subs istere extra rec quis attribintu
- ilti negabunt s patium seu locum, esse quantitatem corporis, et polius hubere
- ipsummet habere credent quantitatem seu capacitatem, ei quam contentum corpus habet aequalem.
- ostendendum Cartesio a Cartesio erat. spatium seu locum internum non
- differre a substantia corporis. contra sentientes se communi morta
- lium notione tuebuntur, qui existimant corpus corpori succedens eundem
- locum idemque spatiuni ingredi quod a priore corpore etat desertum, quod
- id vero dici utique nequit, si spatium cum ipsa corporis substantia coincidit. Negabunt
- quoque locum corporis nihil diferre ab ejus situ Etsi autem situ vel loca praeditum
- Etsi autem situm habere, vel in loco dato esse sit accidens corporis, ipsum tamen
- locum esse corporis accidens, non magis admittent, quam ut contactus est accuens
- ta quoque quod tangitur accidens esse Et quidem, videtur mihi Cartesius
- non tam salitire sua sententie pribas rationes aferre, quam contraris argumentis
- hanc quoque
- deceptionem
- nostram
- Celut in Morphei autro
- oc Morphet
- antrum ven
- cive flexilis
- sive rigidus
- intelligatur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0008?run=74