Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Ita fit, ut saepe homines, quod verum esse vellent, tandem cret
  2. dant, posequam assuevere animum, ut ad ea attendat potissimum,
  3. quae favens. Qua ratione posiremo obtinent, ut non tantum.
  4. volantati, sed et conscientiae satisfiat. Add. artic. 31.
  5. (7.) Egd cogito adeoque sam, inter primas veritates
  6. esse, praeclare a Cartesio notatum est. Sed equum erat ut
  7. elias non negligeret harc pares. In universan ergo sa dui
  8. potest: Veritates esse vel facti vel rationis. Derilatum
  9. rationis prima est principium contradictionis, quemad modum
  10. et Arictoreles recte animadrertit. Deritates facti prind
  11. tot sunt, quod perceptiones immediatae sive conscientiae, ut
  12. sic dicam: Non tantum autem mei cogitantis, sed et neorum
  13. cogitatorum conscius sum; nec magis verum certumve est,
  14. ne cogitare, quan illa vel illa à me cogitari. Itaque verion
  15. tates facti primas non inconmode referre licebit ad has duas:
  16. Ego cogito, et. Varia a me cogitantur. Unde consequitur, non
  17. tantam me esse, sed et ne varis modis affectum esse.
  18. procedit.
  19. (8) Non sepi passum assunere vel fingere corpo
  20. rea nulla existere, sed non possum fingere ne non existere
  21. aut non cogitare, ergo ego n’on sun corporeus, nec cogitatio
  22. est modus corporis. Etmiror Virum egregium tam levi
  23. sophisnati tantum tribuere potuisse. Certe in hoc articul
  24. nihil ultra addis; quae in meditationibus attalit suo lo co
  25. non admitiet
  26. examinabuntur. Dui putabit animam este corpoream, maguit
  27. te posse ponere
  28. ebitare quatioto luima naturarignoe
  29. concedet, ud
  30. en cla
  31. existant
  32. dore (utrum corporea existant vel non,
  33. et cum videas animam tuam existere, hoc unum inde sequi
  34. fatebitur, dubitare te adhuc posse, utrum anima sit corporea,
  35. nec ullis fidiculis quicquam amplius extorquebitur ex hoc
  36. argumento. Faralogisno autem ansam prebuit illa supra
  37. quasi oriere liceat nulla esse ot potea quia subitae itef. lutrum Scaiotuni.
  38. ebet secus foret si tam persecte naturam ani
  39. nec ei inesseristentiam cossuosceremus, ita enim quicquid in ea horstatim apparerea, constaret
  40. qua
  41. Jan notavi ad artic. 5. errores qui ex de
  42. secta memoniae aut attentionis nasci, et arithmeticis quogue
  43. callalis intervenire possunt, (etiam post perfectam methodu
  44. repertam ut in Duneris) eos frustra hic menorari, quia
  45. nulla ars excogitari potest, in qua non metui debeant
  46. praesertim cum ratiocinatio longe producenda est; itaque ad
  47. examina est recurrendum. On sulide un
  48. quandam sive ponpam et velut en machina huc acciri
  49. Deus videtur; nam ut taceam, exoticam illam fictionem vel
  50. duberationem, un non ad errandum etiam in evidentissinis
  51. hact simus; neminem movere debere, cum obstet natura.
  52. evidentia, et contrarium totius vitae experimenta successusque
  53. testentur,
  54. +vel quod eodem redit identiatis;
  55. identicorum;
  56. gua corced

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0037?run=74