Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. testentur; et, si semel jure moveri posset haec disputatio,
  2. insuperabilis prousus futura sit, etiam ipsi Carcesio, cui
  3. licet evidentisima afferenti semper obstaret. Haec inquam ut
  4. taceam, sciendum est nec Deo negato hanc dubitationem
  5. manere
  6. non sileo
  7. Det, n
  8. possibile asset eolata nos exittere, posibile etiam esset aos
  9. eaistere capacy veriq et licet concedatur esse Deum, non
  10. ideo sequitar non existere Creaturam in tantum fallibilem
  11. admodum atque imperfectam; in quan cum sallibilitus et imperfatio
  12. inteligi poterti praesertim cum fieri possit, ut e imper-
  13. fectio non sit nativa, sed forte peccato magno supterinducta
  14. ut de originis peccato sheologi Christiani, q
  15. Etsi
  16. hus non posser Des imhutario sentio tamen, sed alio
  17. altioris saxientiae po
  18. nec res moliaus quam
  19. ndisuntu
  20. lapis
  21. iste
  22. na
  23. B0, ver
  24. gn
  25. palet
  26. ei
  27. aratiorerumi
  28. Eentis Aresepitopas srantum constat, invenit propoluitus
  29. notione san
  30. cantua
  31. cipium
  32. le
  33. Anselmus libro contra insipientem, qui extat et passim
  34. examinatur a Scholasticis, ipsoque Aquinate, unde videtur
  35. hausisse Carresius, ejus sondu non expers. Continet aliquid
  36. pulchri haec ratiocinatio parckei, sed, tanen imperfecte. Res huc redit,
  37. Luicquid ex notione rei demonstrari potest, id rei allicbui
  38. potest. Jam ea notione Ensis perfectissini, seu maximi
  39. demonstrari porest exittentia. Erg0. Enti perfectisino
  40. (Deo) attribai potett existentia, seu Dens exisrit. Probatur
  41. assumtio: Ens perfectissimum continet omnes perfectiones
  42. ergo et existentiam quae utique est ex munero perfectionum
  43. cum plus sit existere, qu’an non existere. Sed omisla
  44. persectione aut magnitudine potuipet fieri argumentum
  45. ad hac propius: Ens aecessarium exissit; (seu Ens de cajus
  46. Essentia est Edistentia, sive Ens à se, existit) Deus est
  47. Ens tale (ex Dei definitione) Ergo Deus existit. Nac
  48. argumenta procedunt, si modo concedatur Ens perfectissimum
  49. seu Ens necessarium esse possibile, nec implicare contradiction
  50. seu possibilen esse essentiam ex qua sequa rur exictentia
  51. se quam diu possibilitas ista non est demonsirata, nec
  52. Dei existentiam tali argumento perfecte denonstratam
  53. esse, putandum h. Et in genere sciendum est, (quemadmodum
  54. olim admonui) ex definitione aliqua nihil posse tato
  55. inferri de definito, quam diu non consoat definitionem
  56. exprimere aliquid suossibile. Ntam si contradictionem
  57. occultam forte implicet, fieri poterit, ut aliquid conblardum
  58. inde deducatur. Exempli causa sit Definitum ot cujus
  59. erxatura
  60. definitio sit ein absolate necessara, ottendam A exiltere,
  61. hacmodo. Lainquid est abtolute necessarium id existit
  62. (per aniomalindubitatum) A est adsolate necessarium
  63. a
  64. (per

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0038?run=74