Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 4r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. suoinde dicere sibi ipsi possit, vide quid agus; dic, eur hic;
  2. ruit hora; vice extranei monitoris. Germani egregie
  3. vocant sich begreiffen. Galli non minus palchre s’aviser
  4. quasi monere seipsum, suggerere sibi; ut nomenclatores
  5. omanis camhis
  6. ephebus quidam
  7. tutnoren lari dignorum;
  8. a illad, nemento e insusuvra vor
  9. Comoedo initialia quaedam verba superititis pensi. opsam
  10. vero animadvertere, (s’aviser, non est in nostra potestate
  11. nec in arbitiio voluntatis; imo prius intelleetui occvorere
  12. oportet, pendetque a praesenti perfectionis nostuce gradu.
  13. Volantaris est in antecesdam omni studio niti, ut mens bene
  14. praeparetur, quod uriliter sit tum inruita alienorum
  15. experimentorum dannorumque aut periculorum, tum et
  16. usu propriorum, sed (qua licet) periculo vacanrium
  17. ant levis sallen ut ludioii danni; tun vero assuefactione
  18. animi ad serien quandam methodumque cogitandi, ut postea
  19. velut sponte occurrat, quod oporter. Sant taner quae
  20. sine culpa non subveniunt, ubi non judici defecta, sed
  21. memoria aut ingenii laboramus, nec tin erramus quam
  22. ignoramus, quod non ett hajus loci; neque eficere possumus
  23. ut aut nosse liceat aut meminisse quae vellemus. Sufficit
  24. ea animadvensionis species, qua pegnamus in defectum
  25. attentionis, et quoties menorta nobis praeteritas probationes
  26. refert, qua fortasse nullae fuerunt, suspectam habeamus
  27. consusam recordationem, et vel repetamus inquisitionem,
  28. si licet, magnaque nes est; vel non nisi tettatae satis prae-
  29. terita diligentia considamus.
  30. magis
  31. (37.) Samma hominis perfectio non ceit, quod libere quim
  32. sed quod cum ratione agit, aut potius idem et utramgu;
  33. cum tanto quisque sit liberior, quanto minus affectuum
  34. impetu rationis usus tarbatur.
  35. 39) Luaerere utrum in nostra voluatate sit
  36. libertas, idem et acquaerere utrum in nostra volantate
  37. infitant.
  38. Est
  39. enim liberum idem quod spontancum cum ratione; et velle
  40. est ob rationem intellecta perceptam ad agendum ferri;
  41. quanto autem purior natio est minusque inpetus bruti et
  42. confusa peraptionis admistum habet, eo liberior retio es,
  43. it jedicis ut absoinere non est voluntatis nostrae, sed
  44. intellectus, animadvertionem quandam sibi suggerentis; ut
  45. in sesei ut
  46. sam dictum est ad artic. 35
  47. et se tamen tiocrum esse, argumentis pugnam inter haec
  48. ostentantibas, et unum respondeat, quod Cartesius jabet,

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0041?run=74