Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 7r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.

The machine reads it as

1. aequalen. Ostendendum à Cartesiverat spatium seu locum
2. internum non differre a substandia corporis. Contra sentientes
3. se conmuni mortalium notione tuebuntur, qui existimant corpus
4. corpori succedens eundem locum idemque spatium ingredi, quod a
5. priore corpore erat desertum, id vero dici utique nequit, si spatien
6. cum ipsa corporis substantia coincidit. Etsi autem situm
7. quendam habere, vel in loco dato esse tit accidens corporis,
8. ipsan tamen locum esse corporis accidens, non mages ad millent,
9. quam ut contartus est accudens, ita quoque quod tangitur.
10. accidens esse. Et quidem vedetur mihi Cartesins non tam
11. suae senttentiae probas rationes afferre qu’an contraris argue
12. mensis respondere, quod hoc loco non infeliciter praestat.
13. Edque arttificio saepe utitur in demonstrationis vicem. Sed
14. nos expectabataus majus aliquod; et ni fallor expectare jussi
15. cranus. Duod nihili nulla sit extertio, fatendem est
16. recteque in illos torguetur, qui statuunt spatium nescio quod
17. inaginarium. Sed quibus spatium subsrantia eto, hoc
18. argumento non tanguntur: tungerentur utique si demon,
19. strasset supra Cartesius, quod hic astamit, omnem subttantiun
20. extensam esse corpus.
21. (20.) Non viderur edator setis bene pasgare in
22. Abomos; concedent earum defentores possedividi tam
23. cogitatione quam divina posentia. Sn vero naturaliter
24. exittere possint corpora, quae firmitatem habeant nature
25. oiribus insuperabilem, (quae vera apud eos atomi notio
26. est) quaestio est quam Cartelius (quod nvrere) hoc loco
27. realtingit quidem, et tanen Atonos à se profligatas, hic
28. prositetur, et in toto operis decurta assamit. Plara infra
29. de Alomis dicturi sumus ad artic 54.
30. 21. 22. 23.) Mundam nallos extentionis fines
31. habere, adeoque non nisi unicum esse posse, tum totam materiam
32. utique esse honageneam nec nisi motibus adeoque figuris distrini-
33. nari; inaedificantur pronantiato neque ab omnibus ad misso
34. neque ab autore demonstrato, quod idem sit extentum et
35. Corpus.
36. (25.) si mobus nihil aliud es quam natatio con-
37. tactus ser vicinice immediatae, sequitur, nunquam posse.
38. definiri quaenam res moveatur. Ut enim in Astronomicis
39. eadem phaenomena diversis hypothetibus praetrantur; ita
40. semper licebit motum realea vel uni vel alteri eoram
41. tribuere quae viciniam aut situm inter se nutant; adeo
42. ut uno ex ipsis pro arbitrio eleito tanquam quiescente
43. aut data ratione ia dita linea noto, geonetrice definoii

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 7r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0047?run=74