Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 9v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.
The machine reads it as
- observari a natura,
- verum esse reperio, (ut corporis aliud assequentis celeritas
- ictu imminuatur, Ntam si continuet mobum post ictum
- utique continuare eum priore celeritate non potest, nisi eam
- ggregatu
- et antecedenti tribuat, quacasa in summa augeretur (potent
- si quiescat post ictum, per se pate celeritatem ejus esse ictu
- autem
- inminulam imo sublatam: contingit (quies in daris (quae
- hic semper subintelligo, cum ratio ea cessus praecedentis super
- assequens est ad assequens duplum, ut celeritas, praecedentis
- Denique si
- ad celeritaten assequentis. Sn creflactatur incuvrens
- corpus post assecutionem rursus patet notum nflenisse
- reflexi esse minorem quam ante; alioqui cum a superveniente incurrentis
- inpulsa necessario auita sit celeritas excipientis seu
- praecedentis, utique volentibus nobus ipsius quoque insequentis
- et jam reflexi celeritatem augere, vel satten eandem
- rurcus
- quae prius retinere, totius potentiae aggregatum cuctum
- prodiret, quod absurdum est. Si quis exculando Cartesio
- excipiat, hanc Tertian ejus legem de occursu corporum
- loguentem de solis concursibus contraris intelligi debere
- facile id quidem patiar; sed tunc fatendum es, non esse
- provisam abipso concurtui corporum ad easdem partes
- tendentium; cum tamen ipsemet legem hanc, quemadmodum
- jam notavimus, ed omnes casus particulares porrigi profiteate
- Demonstratio quoque quam molitur artic. 41. Si prota est
- omnem concarsum ad easdem out contrarias partes tenden
- tium conprehendit. Sed mihi ne speciem quidem argumenti
- habere videtur. Fateor recte distingui molus qu
- a
- unam
- et determinationem, et banc aliquando nutari c servata
- sanc
- veran non raro, imo sapius contra evenit, etambo ad se.
- matuo tuendam conspirant, corpusque tota sua vi, totaque notus
- sui quantitate huc terdit ut determinationem suam sive
- directionen servet; et quicquid manente directione de
- celeritate detrahitur, decedit etiam determinationi; tardius
- enim procedens in eandem plagam, minus adeam servandam
- determinatum ett. reterea si corpus A incurrat in
- quiescens minus. 33, perget in eadem directione, inminato licet
- nota; sin incuvrat in quiescens aequale, B, sittetqr.
- ita at ipsummet quiescat omnino, motu translato in (3
- Peniq’ Mincurrat in Bquiescens majus vel aequale L
- quidem, sed contratendent, tunc A plane reslectetur. Unde intelligitur
- majore oppositione opus este ut A reflectatur in plagan
- directioni suae oppositam, quan ut redigatur ad quiete me;
- quae res prorsus pugnat eum Cartesu decretis Major enim
- oppositio est, cum oppositum est majus aut cum magis
- contrao
- Rchiqussitreflectatur
- in nuiequ velocitetensejus
- necesse est, cum huxerit nonnihil
- velocitatem ontecedentis
- mic
- + ut simul
- mutentur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 9v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0052?run=74